The Best Exotic Marigold Hotel (2011)

Het verhaal over senioren die hun oude dag in India gaan doorbrengen, is op zich een goed uitgangspunt, maar een echt spetterende komedie is het niet geworden. Meer dan een glimlach zit er niet in. Ik denk dat het komt doordat er teveel personages gevolgd worden, waardoor de karakters erg flat blijven. Geloofwaardigheid is sowieso niet besteed aan komedies, maar in dit geval is het soms tenenkrommend. De oude narrige vrijster van dit verhaal blijkt opeens een heel wijze vrouw. De echtgenote met de broek aan vertoont vanuit het niets opeens grondige zelfkennis, en de jonge hoteleigenaar hervindt zijn ballen na 'vermaning' van zo senior. Werkelijk storend vind ik de wijze waarop met de gay-figuur omgegaan wordt. Terwijl eenieder in de movie een nieuwe draai in zijn bestaan krijgt, laat men dit figuur aan een hartstilstand sterven. Het is duidelijk dat men helemaal geen 'oplossing' voor hem wist. Want terugkeren naar zijn oude Indiase geliefde is onmogelijk, want deze is getrouwd, kortom... Gay zelf zijnde erger ik mij kapot aan dit soort makkelijke uitvluchten. Met elke film vraag ik mij af: 'Zou ik hem nog een keer willen zien?' Nu, hierop antwoord ik met dit niemandalletje negatief.