21 Grams (2003)
Filminformatie
Delen:
Synopsis:
Een vreemd ongeluk brengt een ernstig zieke wiskundige (Paul), een rouwende moeder (Christina) en een herboren ex-gevangene (Jack) samen in een verhaal dat hun emotioneel en fysiek beladen levens toont. Hoewel ze elkaar niet kennen, wordt het trio onherroepelijk verstrengeld in een mix van liefde, verlossing en obsessie.Regisseur:
Alejandro González IñárrituJaar:
2003Duur:
124 minutenTagline:
Difference between dead and lifeGenre:
Misdaad | Drama | ThrillerCast:
Sean Penn | Naomi Watts | Danny Huston | Carly Nahon | Claire Pakis | Benicio Del Toro | Nick Nichols | Charlotte Gainsbourg | John Rubinstein | Eddie Marsan | Loyd Keith Salter | Antef A. Harris | Melissa Leo | Marc Musso | Teresa DelgadoLand:
AmerikaIMDB:
7.9 op 60329 stemmen (Website)Recensie 21 Grams
Geschreven door Ruben
In 2000 maakte de Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu veel indruk met zijn debuut Amores Perros. De film was een opwindende caleidoscoop van kleuren en geluiden, waarin Iñárritu drie losse verhalen op ingenieuze wijze met elkaar verbond. De verwachtingen voor Iñárritu’s tweede film waren dan ook hooggespannen. Achteraf blijkt, misschien wel té hooggespannen. Want 21 Grams, Iñárritu’s tweede film, begint met het zelfde idee als Amores Perros – de levens van drie verschillende mensen raken onlosmakelijk met elkaar verbonden als gevolg van een ernstig verkeersongeluk – maar is lang niet zo overtuigend als zijn debuut. Net als in Amores Perros wordt in 21 Grams gebruik gemaakt van een niet-lineaire verteltechniek; het verhaal ontvouwt zich aan de hand van flashbacks, flashforwards en herhalingen. Echter, daar waar deze structuur in Amores Perros een duidelijk doel diende, heeft ze in 21 Grams slechts tot functie te verhullen dat we hier te maken hebben met een tamelijk mager verhaal. Gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt door de voortreffelijke acteerprestaties van Sean Penn, Naomi Watts en Benicio Del Toro.
Trailers / Foto's / Posters
» 1 foto
Reacties op 21 Grams (19)
Eerste half uur was erg verwarrend en raar, maar toen ik de draad eenmaal op had gepakt lied het verhaal me ook niet meer los! Lijkt me wel leuk om hem een keertje chronologisch te zien
Zoals bij memento?
Nee, chronologie is niet steeds het laatste stukje zoals bij memento. Het is echt geheel door elkaar gegooid zodat je in het begin de grootst mogelijke moeite hebt om houvast te hebben en het te kunnen begrijpen; maar stukje bij beetje wordt je wijzer. De acteerprestaties zijn echter zo sterk dat het boeit ook als je het nog niet begrijpt. Daarnaast is 21 Grams juist heel gevoelvol in tegenstelling tot memento, die je toch niet echt raakt.
En laat ik het ook maar zeggen Del Toro speelt werkelijk de sterren van de hemel (ik kan niet wachten op z'n volgende film, The Rum Diary).
En laat ik het ook maar zeggen Del Toro speelt werkelijk de sterren van de hemel (ik kan niet wachten op z'n volgende film, The Rum Diary).
The Rum Diary, samen met Johnny Depp, naar een boek van Hunter S. Thompson
Zal geen knaller worden in de bioscoop denk ik, daarvoor is hij te verwarrend.
Alle 3 de verhalen zijn ontzettend boeiend en vaak meeslepend, mede door de geweldige acteerprestaties, met name Del Toro is noemenswaardig.
Een briljante chaos, waardoor filmliefhebbers vrijwel alles na de eerste kijkbeurt al begrijpen, maar het gelukkig allemaal zo goed inelkaar zit, en niet leunend op een bepaalde twist, waardoor meerdere kijkbeurten de film alleen maar zullen versterken.
Ik ga eens een poging wagen en me (hopelijk) blij laten verrassen!
Tevens boeide de samenkomst van de verhalen van de verschillende karakters me bitterweinig.
Voor de mensen die hem leuk vonden zou ik zeggen: Kijk ze..., maar voor mij niet meer.
Tevens boeide de samenkomst van de verhalen van de verschillende karakters me bitterweinig.
Voor de mensen die hem leuk vonden zou ik zeggen: Kijk ze..., maar voor mij niet meer.
mwoa, ik had het zelfde. Dit is echt een film waar je voor in de stemming moet zijn, naar mijn bescheiden mening.


Bovendien geweldig camerawerk, het verhaal is voorla in het begin heel verwarrend, maar word daardoor juist prachtig verteld