Ai no corrida

Ai no corrida (1976)

FT rating (2 stemmen)
6.5

Jouw rating
--

Filminformatie


Delen:

Synopsis:

Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal in het Japan van 1936. Een man begint een gepassioneerde affaire met één van zijn bediendes. De begeerte mondt echter al snel uit in een seksuele obsessie die zo sterk is dat ze bereid zijn om ten koste van alles, zelfs het leven, hun hartstocht te versterken.

Regisseur:

Nagisa Oshima

Jaar:

1976

Duur:

105 minuten

Genre:

Misdaad | Romantiek

Land:

Japan | Frankrijk

IMDB:

6.6 op 11061 stemmen (Website)

Reacties op Ai no corrida (4)


11-05-2007 13:58
Nog nooit gezien. Was dit niet een erg omstreden film om één of andere reden. Dat maakt altijd wel nieuwsgierig...
12-05-2007 00:44
Ouch!
12-05-2007 04:59
Ha! Ik begrijp je helemaal, spider-fan, helemaal... een wel heel pittige en charmante reden... nieuwsgierigheid loont zullen we maar zeggen.
12-05-2007 10:06
Een dapper innitiatief van Canvas om deze controversiële film schijnbaar ongecensureerd uit te zenden.

De discussie die met deze film samenhangt is de vraag of dit een film met artistieke waarde of gewoon een pornofilm is. In In The Realm Of The Senses (of Bullfight Of Love, zoals de letterlijke vertaling luidt) zien we een vrouw en een man opgaan in een steeds extremer wordende seksuele relatie. Het einde, overigens gebaseerd op een werkelijk voorval, is [spolier]onvermijdelijk en kan zowel shockeren in de expliciet gefilmde gruwelijkheid als in de boodschap: in de honger naar seksuele bevrediging consumeren twee mensen elkaar letterlijk volledig op.[spoiler]

In zoverre is het inderdaad een kunstzinnige film dat in verhalend opzicht niet alles uitgespeld wordt voor de kijker. Hoe kan het zo ver komen en bij wie ligt de schuld? Is er iemand schuldig? Het zijn vragen die Oshima wel oproept, maar waar geen antwoord op gegeven wordt. De slotscène heeft bovendien op een macabere manier iets poëtisch.
En ja, In The Realm Of The Senses is ook een film vol porno. Geen film waarin langs een slap verhaaltje van sexscène naar sexscène gewerkt wordt, eerder één lange sexscène waarin een hoop ranzigheid de revue passeert. Tenminste, sex met bejaarden of een naakte vrouw die naakte kinderen betast, dat zijn zaken waar ik voor pas.

Uiteindelijk schaar ik me voorzichtig in het kamp dat deze film enige artistieke waarde toedicht of er in ieder geval meer in ziet dan platvloerse porno. Toch, als de film langs dezelfde meetlat gelegd wordt als een doorsnee (kunstzinnige) film, is dit een betrekkelijk gebrekkige film. De personages, zo naakt als ze zijn, blijven geestelijk een gesloten boek voor de kijker, de dialogen mogen geen naam hebben en, belangrijkste kritiekpunt, de film bevat te weinig ontwikkeling en is daar te lineair in. Uiteindelijk vond ik In The Realm Of The Senses vooral aardig omdat het aanleiding geeft eens stil te staan bij de vraag of en hoe pornografie en kunst te verenigen zijn, en in hoeverre expliciete pornografische beelden nodig zijn wanneer seksuele thematiek aangesneden wordt.