Riksbioscopen : Missen jullie het & en zou het terug kunnen en moeten komen?
Riksbioscopen (1992 – 1996)
Op 17 september 1992 werd in Amsterdam het uit 1933 daterende Cineac Theater (zie ook Cineac Bioscopen) heropend als Riksbioscoop. Het idee daarvoor kwam uit Amerika overgewaaid, waar verpauperde bioscopen al langer werden omgebouwd tot dollarbioscopen.
Aangezien het Amsterdamse Cineac Theater heel weinig bezoekers trok, besloot de directie het een andere bestemming te geven. Het publiek bleek wel oren te hebben naar een bioscoop waar je voor slechts 2,50 gulden naar de film kon gaan.
De opzet van de Riksbioscoop was in de beginperiode hetzelfde gehouden als in de roemruchte jaren van de Cineac. Net als toen werden er in de “Riks” doorlopende voorstellingen getoond. Dat wil zeggen dat men kon komen en gaan wanneer men wilde.
Dit systeem trok in het begin veel dakloze types die de bioscoop wel een goedkope en warme vorm van onderdak vonden. Al gauw na de opening van de Riksbios werden pauze’s tussen de films ingelast. Daarna vertoonde men zelfs reclame aan het begin van elke film. Begin 1993 hanteerde de Riksbios in Amsterdam vaste aanvangstijden.
Flyer van het Riksbioscopen programma juni/juli/augustus 1994
Op 4 maart 1993 werden er ook Riksbioscopen in Rotterdam, Den Haag en Groningen geopend. Het Riks-concept bleek overal aan te slaan. Het publiek wat naar de Riksbios ging was in elke plaats gelijk: veel studenten die na een dag van hard studeren voor een knaak een filmpje pakten in een echte bioscoop.
Het was goedkoper en gezelliger dan een filmpje huren bij de videotheek. Mede door de prijsverhouding werden er geen al te hoge verwachtingen aan het interieur van de Riksbioscopen gesteld. Vaak waren het theaters die op de nominatie stonden om uiteindelijk te worden gesloten. Geïnvesteerd werd er nauwelijks meer in de Rikstheaters.
Van begin af aan hebben de Riksbioscopen als een trein gelopen. Zodra de nieuwe kwartaalfolder met het programma uitkwam waren er rijen voor de kassa met bezoekers die meteen voor alle films kaarten kochten.
Zo kon het gebeuren dat vele voorstellingen al ver van te voren uitverkocht waren. Alleen al in Amsterdam bezochten in een jaar tijd 270.000 bezoekers de Riksbios. In Groningen trok de Riksbios, die in City 3 vertoond werd, meer bezoekers dan City 1 en 2 tezamen. Cijfers waar menig theater jaloers op zou zijn.
Advertentie van de laatste Riksbios in Groningen.
De sluiting van de Riksbios was voor vele studenten een grote teleurstelling. In Groningen werden ingezonden stukken in de krant geplaatst waarin de studenten hun onvrede over de sluiting te kennen gaven. Personeel werd er op aangesproken. Het hielp allemaal niets. Begin 1996 werd de laatste Riksfilm vertoond.
In Groningen was dat “Leaving Las Vegas” die door de studenten omgedoopt werd in “Leaving Groningen”.
Dat de Riksbioscopen populair waren blijkt wel uit de navolgende tekst waarin de titels van een Riksprogramma verwerkt zijn: "Direct na het overlijden van JFK werd de wereld opnieuw opgeschrikt, nu door de ‘wederkomst’ van de Alien in de derde macht.
Door het Basic Instinct gewaarschuwd, begon men haastig de Cradles te Rocken, dit tot geruststelling van de – toen nog zeer prille - Boy Scout. Deze moest op wat meer gevorderde leeftijd – Final Analysis ondergaan.
Om het bovenstaande als een soort Boomerang te ervaren waren wij toch niet voldoende geschokt, vrolijk Flodderden wij dan ook een week lang door de USA, waar wij voor de zekerheid toch maar een Bodyguard in de arm namen.
Bron : Bioscoopgeschiedenis.com
Hieronder nog een (oud) artikel over de riksbioscoop :
Het zendingswerk van de riksbioscoop zit er op
Nicole Kidman en Matt Dillon voor een riks? Da's bijna voor niks! Bioscoop nummer 2 van Pathé aan het Gedempte Zuiderdiep in Groningen lijkt dan ook een welgevulde collegezaal....
Van onze verslaggever
GRONINGEN
Maar de riksbioscopen verdwijnen. Vanaf eind volgende week spelen ze geen rol meer in het uitgaanscircuit van arme studenten. Verdrijven ze niet meer de verveling bij langdurig werklozen of andere uitkeringsgerechtigden. Bieden ze niet langer een goedkope warme schuilplaats voor dak- of thuislozen.
Pathé Cinema's houdt ermee op. In Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Groningen en Maastricht moet weer de volle mep worden betaald voor een speelfilm: overdag een tientje, 's avonds vijftien gulden. Leaving Las Vegas met 'een buitengewone' Nicolas Cage en 'een fantastische' Elisabeth Shue, genomineerd voor vier Oscars, is de laatste voorstelling voor een knaak.
De Groningse studenten begrijpen er niets van. Twee van hen spreken bedrijfsleidster B. Uil er op aan als de kaartjes worden gecontroleerd. Ze kan praten als Brugman, maar de beide studentes blijven met de vraag zitten: 'Waarom maken jullie er dan geen vijf-gulden-bios van?'
Uil, die er al 22 jaar bij Pathé op heeft zitten: 'De riksbioscopen zijn opgezet om de oude theaters weer wat op te krikken, of zelfs nieuw leven in te blazen. Dat is gelukt. In het City Theater in de Oosterstraat in Groningen hadden we, als we een goede film draaiden, wel 3500 tot 4000 mensen per week in de zaal. Dan draaiden we 's middags en 's avonds. Ik schat dat meer dan 90 procent van de bezoekers bij ons studenten waren.'
De riksbioscoop past niet meer in de huidige tijd, zegt Pathé. De eerste riksbios die vier jaar geleden zijn deuren opende, Cineac aan de Reguliersbreestraat in Amsterdam, heet vanaf volgende maand Planet Hollywood. Naar het multimediale megabedrijf waarvan onder meer Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone aandeelhouder zijn.
Pathé opent overal in het land nieuwe megabioscopen en daarin past het concept van een film voor een rijksdaalder niet langer. Uil: 'Voor een knaak bieden we gewoon te veel: prachtige stoelen, optimale geluidskwaliteit en alle voorzieningen die bij een moderne bioscoop horen.' Volgens Pathé zouden de riksbioscopen zes keer zoveel mensen moeten trekken dan een gewone filmzaal om het financieel aantrekkelijk te maken.
De Groningse studenten hebben er geen boodschap aan. 'Hartstikke jammer', zegt de 22-jarige Laurian, studente bedrijfskunde. 'Het was al jammer dat de riksbios 's avonds niet meer open was en nu dit. Met de flexibele colleges is het juist zo gemakkelijk om 's middags even naar de bioscoop te gaan. Ook is het een uitkomst als je liefhebber bent, want je weet dat nieuwe films redelijk snel in de riksbios te zien zijn en dus wacht je daar op.'
Laurian gaat niet minder vaak naar de film. 'Ik heb het er wel voor over en maandags en dinsdags is het goedkoper bij Camera, een andere bioscoop in Groningen.' Ze kan zich voorstellen dat anderen minder vaak zullen gaan.
Een student bedrijfskunde en een studente communicatiekunde, die samen naar binnen gaan, reageren verbijsterd. 'Nou, dan huur ik ze wel', zegt hij. 'Dat kost een knaak voor een oude film en vijf gulden voor een nieuwe. Naar de bioscoop ga ik dan alleen nog voor een film die ik echt wil zien.'
Mevrouw Uil komt nog met een aardigheidje voor de laatste riksbios-gangers. Ze krijgen 2,50 gulden korting op een film voor het volle tarief. 'En we komen waarschijnlijk met een kortingskaart voor studenten', voegt ze er aan toe.
Bron : Volkskrant.nl
