door El Chivo » 07 feb 2011 13:56
Zaterdag voor de vijfde keer meegedaan aan de quiz op de school van onze pa. Nu werkt ie mee aan het opstellen van die quiz, en is ie hoofd van de jury, dus dat zorgt wel voor enkele complicaties als ik bij m’n ouders kom: hij moet voorzichtig zijn dat ie die vragen niet laat slingeren, en ik moet af en toe maar eens de andere kant opkijken, en de familiale mailbox vermijden in de maanden voor die quiz.
Soit, we zijn gewoon een goeie ploeg, en zelfs zonder mijn vader (normaal een sterke pion binnen onze ploeg) kunnen we die quiz, die niet zo sterk bezet is, wel winnen. Er is daar eigenlijk maar 1 concurrent, een groepje oud-leerlingen van onze pa, waarmee we meestal nek-aan-nek gaan in die quiz. Voorbije vier edities wonnen wij drie keer, met hun als tweede en zij wonnen er eentje, met ons als tweede; Enfin, zij zijn net als ons regulars, we komen elkaar ook op andere quizzen tegen, dus we weten sowieso wel van elkaar wat we waard zijn, en we zullen dan ook niet snel van belangenvermenging beschuldigd worden. After all, hoe leuk kan het zijn om een quiz te winnen waarvan je de antwoorden op voorhand weet? Het zou belachelijk zijn.
Vlak voor aanvang van de quiz doorloop ik even de deelnemerslijst, zie geen bekende namen, of toch niks om schrik van te hebben, maar duid naast de vaste concurrent toch nog maar 1 ploeg aan waar we rekening mee moeten houden. Geen bekende ploeg, maar wel 1 bekend gezicht aan hun tafel, een vaste waarde uit een topploeg, dus toch oppassen daarvoor: zelfs op zijn eentje zou die kerel wel eens sterk genoeg kunnen zijn om het ons lastig te maken, en als z’n compagnons wat waard waren, zouden we het lastig krijgen .
Enfin, halverwege de quiz: wij op 1, onze concurrenten ex aequo op 2, samen met een onbekende ploeg en die kerel zijn ploeg op 4. Daarna valt een kloof. Op dat moment worden er toch al enkele wenkbrauwen gefronst, wie zijn die onbekenden, die de verwachte orde komen verstoren? Ik dacht dat ik de naam heel af en toe al wel eens tegengekomen was, maar dat ze toen verder anoniem meespeelden in het pak, dus best vreemd dat ze zich hier meten met de top. Soit, het is geen echt moeilijke quiz, het kan gerust, dacht ik toen, een quiz kan u eens een keer echt goed liggen en met wat geluk kan je dan ver komen - En misschien vallen ze nog wel terug…
Een paar rondes later hoor ik dat de zoon van de presentator in de ploeg zit. En dat ze bij de weinigen zijn die een paar van de écht lastige vragen wisten. Goed, dat kan nog steeds. Maar ze blijven dus wel meedraaien aan de top. We gaan de laatste ronde, een superronde op 30 punten, in met een stevige voorsprong van 6 punten op onze vaste concurrenten, 7 op de onbekenden, en een tiental op die enkeling, die blijkbaar effectief de enige échte kwisser in die ploeg geweest zal zijn. Enfin, marge genoeg normaal, maar het draait vierkant en we scoren ‘maar’ 17/30. Dus toch nog even bang afwachten, maar het bleek genoeg te zijn: onze dichtste concurrenten gingen ook de mist in met 15/30 (’t was best een moeilijke ronde dus), en de outsiders scoren een knappe 23/30. Nog 1 puntje overschot dus, nipt gewonnen.
Als ik zondag het bed uitkruip, is pa al bezig geweest met de analyse (beetje nakijken op welke vragen de meeste juiste antwoorden kwamen en zo). Enfin: de antwoordformulieren van die ploeg die 2e werd: normaal kan je ze niet noemen:
Al hun formulieren zo nétjes ingevuld, nauwelijks doorhalingen, heel vaak zelfs nog de voornaam erbij (die nooit gevraagd werd). Misschien als ze met een kladversie werken, maar dan nog verander je soms op het laatste moment van gedacht, en haal je wat door. Ons formulier daarentegen, dat ziet af en toe wel eens zwart van de inkt…
Op de vraag waarvoor de K in het K-punt van een ski-schans staat, was het de enige ploeg die als antwoord “kritische” schreef; Niet kritiek, of kritisch, of kritisch punt, zoals de meeste ploegen met een juist antwoord deden, nee: “kritische”, niks meer, niks minder. Zoals het –grammaticaal niet helemaal correct- ook als het officieel antwoord in de opgaven bleek te hebben gestaan.
Een vraag naar de naam van gecontesteerde leefgemeenschap in Viersel van pater Versteylen heeft als antwoord “leven in de brouwerij” . Nu luidt 98% van de gegeven antwoorden daar “De Brouwerij”, eigenlijk niet volledig juist dus, maar zo wordt dat in de media meestal genoemd, dus dat keurt een jury goed. Bij ons werd ‘leven in’ ook aan tafel geopperd, maar ik durfde het niet opschrijven, zelfs niet tussen haakjes, zo zeker was ik dat De Brouwerij wel volstond of misschien zelfs juister was. In de formulieren van de organisatoren bleek wel enkel: ‘leven in de brouwerij’ als het antwoord te staan…Drie keer raden wat die ploeg had opgeschreven.
Verder nog zo’n paar onverwacht mooie punten voor die ploeg: Hussietenoorlog (eerste gebruik van de wagenburg-verschansing), Bradley Manning (de Wikileaks-soldaat), ardoisier (de specifieke term voor de bordjeshouder in de Tour), Erik de Beuckelaer (de woordvoerder van de Belgische bisschoppen). Ze waren nooit de enigen met die antwoorden, en an sich zijn de vragen allemaal doenbaar, maar toch: chapeau hoor, voor een gelegenheidsploeg, om ze allemaal te weten…
Schiftingsvraag: ook bijzonder dicht erbij (hoeveel leerlingen waren ingeschreven op datum x, antwoord 1120 – zij er maar 15 van af, zoiets) – ook niet onmogelijk, natuurlijk
En waar ze dan wel de mist in gingen, en dus eigenlijk de quiz op verloren hebben: een droedelronde (7/15). En laat dat net toevallig een ronde zijn, die apart klaargestoomd zou zijn en die pas in allerlaatste instantie bij de quiz zou zijn gevoegd. En dan zie je ineens wél meer doorhalingen op hun blad. – OK, droedels zijn ook iets wat je als ploeg kan liggen of net niet, maar de kladblad-theorie kan alvast naar de prullenbak.
Echte bewijzen kan je het niet noemen, maar ik heb mijn conclusie klaar... Niet iedereen zal evenveel scrupules hebben.
There's never enough time to do all the nothing you want