Bioshock 2
Gespeeld op: PC
Ook verkrijgbaar voor: Xbox360
Genre: Shooter
Release: Out Now
Ongeveer een jaar geleden pikte ik voor een prikkie (15 eurootjes) de eerste Bioshock op, en op het begin vond ik er geen zak aan. Je had weinig powers, de levelstructuur was linear en het was niet bijster moeilijk. Ook op de sfeer was het een en ander aan te merken. Toen kreeg ik de research camera en was de maat vol. Moest ik foto's gaan maken? Ik wil schieten verdomme!
Gelukkig heb ik een paar weken later het spel weer opgepakt met een andere gedachte. Misschien was dit geen traditionele shooter? Ik ging de camera gebruiken, ik begon het spel te snappen, en net als je meeleeft met de karakters komt het sterkste punt van de hele game: de plottwist. Deze is zo grandioos, zo onverwacht en zo goed dat ze daar een heel spel omheen kunnen bouwen. Het is beter dan iedere twist, film, boek of game. Hoe kon de tweede game dit toppen?
Een van de sterkste punten in Bioshock 1 was het creatieve gebruik van Plasmids en wapens. Zo kon je met de ene plasmid een fles drank in de fik steken, en met de andere plasmid die molotov cocktail op je vijand werpen. Effectief? Niet echt. Leuk? Hell yeah!
In Bioshock deux is hierop verder gebouwd en kun je, zoals in de screens te zien is, in je ene hand een wapen houden en in de andere een plasmid. Dit leidt tot combinaties als "schok een vijand zodat je hem met een speer aan de muur kan nagelen" en "steek een vijand in de fik voor je hem een shotgun headshot geeft". De combinaties zijn nu nog eindelozer omdat Plasmids die je upgrade niet alleen in schade omhoog gaan, maar ook in gebruik. Upgrade je de Incinerate! plasmid tot het derde niveau dan heb je eigenlijk een vlammenwerper in je linkerhand.
En als jij denkt dat het spel hierdoor een makkie wordt moet ik je teleurstellen (of juist niet). Hoewel jij ook steeds sterker wordt, hebben de vijanden ook niet stilgezeten. De Splicers zijn tough bastards geworden (let ook op de Brute Splicer, weliswaar niet op Big Daddy niveau qua sterkte, maar veel vaker in de buurt). Er zijn ook nieuwe typen Big Daddies zoals degene met een rocket launcher op de schouder, en de Alpha serie, die nooit een Little Sister bij zich heeft, maar zich gewoon als een malloot op jouw stort. De nieuwste en engste vijand is echter de Big Sister. Ik zal niet de verrassing verpesten wanneer ze komt, maar als ze dat doet schijt je zeven kleuren. Ik speel de game op hard en ben gauw naar het volgende level gesprint toen ik mijn eerste Big Sister tegenkwam. Voor de tweede heb ik een Big Daddy gehypnotiseerd en een schijtlading aan security bots op haar afgestuurd, en de derde heeft een heleboel granaten in haar gezicht gehad. Zeker geen poesje om zonder handen aan te pakken.
Dit is het onderdeel in de recensie waar een heleboel mensen een hekel aan hebben. Hier wordt gepraat over de technische aspecten en blablabla. Ik heb hier ook een grondige hekel aan (wat kan mij die videokaart nou weer schelen!) dus ik ga het even opsommen.
- Grafisch is het geen hoogstandje, maar goed design en een geweldige sfeer (let op de watereffecten!) maken dit grotendeels goed.
- Het klinkt geweldig.
- Er is geen vertraging op mijn 1,5 jaar oude PC (kant en klaar gekocht bij de Media Markt).
Bioshock 2 is minstens net zo goed als zijn voorganger, en een groter compliment kan je bijna niet krijgen.
/ Graphics
/ Sound
/ Gameplay
Score: (een 9,7 op een schaal van 10)
door Rich Art » 22 jan 2010 08:24 
Nu nog geld en tijd hebben (Heavy Rain, GoW 3, BC2 staan nog voor de deur en Bayonetta en Dragon Age wil ik ook nog aanschaffen 
)
Maar ja, anders kom je helemaal nooit door je geld heen...