Breaking Bad
Soms kom je van die series tegen die je zeer prettig verrassen en Breaking Bad is daar zo'n voorbeeld van.
Deze Amerikaanse serie draait om de 50 jarige Walter White; een wat stoffige scheikunde leraar die een doorsnee leventje leid met thuis een zwangere vrouw en een gehandicapte puberende zoon. Alles verandert als hij op een dag te horen krijgt dat hij longkanker heeft en er weinig tot geen hoop meer is voor zijn toekomst.
White is niet goed verzekerd en om de financiële toekomst van zijn gezin veilig te stellen besluit hij het criminele pad op te gaan. Als briljante scheikundige krijgt hij het idee om zelf een methamphetamine lab op te zetten en zoveel mogelijk geld te vergaren in de tijd die hem nog rest. Aangezien White geen enkele kennis heeft van de drugswereld, en de juiste ingangen niet kent om zijn product af te zetten, gaat hij in zee met zijn voormalige leerling Pinkman die in het wereldje zit en voor de juiste contacten moet zorgen.
De kracht van de serie zit hem in het verrassende concept en de uitwerking daarvan. Ondanks het aspect van de terminale ziekte is het zeker geen zwaarmoedige kost en bevat de serie talrijke momenten waar de (zwarte) humor hoogtij viert. Die vinden we met name terug als de totaal tegengestelde karakters van White en Pinkman weer eens botsen tijdens hun (eigenlijk onmogelijke) samenwerking. De leraar White en de man van de straat Pinkman zijn tot elkaar veroordeeld, maar ze verschillen zoveel van elkaar dat er constant frictie is en dit komt de dynamiek en humor van de serie zeer ten goede. Het feit dat White's zwager werkzaam is bij de DEA, en drastig op zoek gaat naar de verspreider van de nieuwe meth, zorgt daarbij nog eens voor een extra element in de toch al boeiende verhaallijn.
Natuurlijk blijft het drama niet achter en met name in de scenes tussen White en zijn gezin zien we de worsteling van een familie als deze plotseling geconfronteerd wordt met de fatale ziekte. White heeft zich min of meer al geschikt in zijn lot en is alleen bezig met de toekomst van diegenen die achter zullen blijven. Zijn vrouw en zoon, natuurlijk onwetend van zijn criminele activiteiten, zijn nog steeds hoopvol en zorgen ervoor dat White instemd met het volgen van de noodzakelijke medische behandelingen die zijn kansen kunnen vergroten.
Dat dit concept van een terminale patient en zijn criminele uitspattingen zo goed werkt, heeft vooral te maken met enerzijds het orginele idee en de juiste balans tussen drama en humor, en anderzijds de meer dan uitstekende vertolkingen van met name Bryan Cranston (Walter White) en Aaron Paul (Jesse Pinkman).
Eerstgenoemde zal bij sommige bekend zijn van zijn rol in de komische serie 'Malcolm in the Middle' en voor Paul zou dit wel eens zijn doorbraak kunnen betekenen na tal van kleine rolletjes in series en films.
In verband met de staking van de scriptschrijvers vorig jaar telt het eerste seizoen slechts 7 afleveringen, maar die zijn dus zeer de moeite waard en ik kijk nu al uit naar seizoen 2 dat dit weekend in de VS van start gaat. Het enige nadeel van dit hele verhaal is dat je de serie wel van internet moet plukken aangezien hij hier nog niet op de buis is. Maar ja, dat mag voor de meeste hier toch geen probleem zijn of wel?
In ieder geval een absolute aanrader die voor veel kijkplezier zal zorgen.
