Eerste blik op Jennifer Lawrence als Mystique in 'X-Men: Days of Future Past'
De Oscar-winnares weer volop in de blauwe make-up.

Fair Game

Geplaatst door Arman Avsaroglu op 17-11-2010 22:32 - Bron: FilmTotaal

Regie: Doug Liman | Cast: Naomi Watts (Valerie Plame), Sean Penn (Joe Wilson), David Andrews (Scooter Libby), Michael Kelly (Jack McAllister), e.a. | Speelduur: 106 minuten | Jaar: 2010

Wie twee jaar geleden had gezegd dat de volgende film van regisseur Doug Liman geselecteerd zou worden voor de competitie op het filmfestival van Cannes, was voor gek verklaard. Liman had net het door velen afgekraakte Jumper afgeleverd en leek zich, na het verrassend goede The Bourne Identity uit 2002, voortaan vooral bezig te gaan houden met middelmatige actiefilms. Maar met Fair Game, een zeer degelijke politieke thriller, bewijst hij dat hij veel meer in zijn mars heeft dan nietszeggende actiespektakels.

Fair Game vertelt het verhaal van Valerie Plame en Joe Wilson, die in 2003 de voorpagina’s van alle internationale kranten domineerden. Plame was een CIA-agente die regelmatig undercover moest in het Midden-Oosten in verband met terrorismebestrijding. Ze was getrouwd met Joe Wilson, een voormalig Amerikaanse ambassadeur. Wilson werd in 2003 door de CIA gevraagd een reis te maken naar Niger om op zoek te gaan naar bewijzen voor de aankoop van uranium door Saddam Hussein. Hoewel Wilson onomwonden duidelijk maakte dat er geen enkel bewijs voor deze aankoop te vinden was, misbruikte toenmalig president Bush zijn bevindingen om de internationale gemeenschap te overtuigen dat een inval in Irak gerechtvaardigd was.

Wilson was woedend en stapte naar de pers om duidelijk te maken dat de bronnen waar het Witte Huis zich op baseerde, niet klopten. Een week later werd de identiteit van zijn vrouw onthuld in de media. Het zorgde ervoor dat haar professionele carrière voorbij was, tientallen levens in gevaar kwamen en haar huwelijk uiteen leek te vallen. Wilson zwoor wraak op degenen die zijn vrouw zoveel onrecht hadden aangedaan terwijl Plame vooral bezorgd was over de veiligheid van haar gezin.

Fair Game neemt een behoorlijk lange aanloop om uiteindelijk uit te komen bij de openbaarmaking van de identiteit van Valerie Plame. In het eerste uur wordt vooral een beeld geschetst van workaholic Plame die lange reizen naar het Midden-Oosten maakt en een balans tussen werk en privéleven probeert te vinden. Liman, zelf ook verantwoordelijk voor het camerawerk, hanteert daarbij een dynamische stijl die enigszins vergelijkbaar met The Bourne Identity is. Ook de vergelijking met het politiek getinte Syriana kan hierbij gemaakt worden, met name vanwege de snelle manier waarop gedetailleerde informatie op de kijker wordt afgevuurd en de vele, verschillende locaties.

Als het Witte Huis de identiteit van Valerie Plame uiteindelijk laat uitlekken, wint de film echt aan kracht. Dan neemt het persoonlijke drama de overhand en wordt duidelijk dat het Liman vooral te doen is om bij de kijker verontwaardiging op te roepen over het onrecht dat deze vrouw is gedaan. Dat dit zo goed lukt is mede te danken aan de twee acteergiganten Naomi Watts en Sean Penn, in alweer hun derde samenwerking na 21 Grams en The Assassination of Richard Nixon.

Dat ze elkaar inmiddels door en door kennen is goed te zien in Fair Game, want ze zijn zeer geloofwaardig als echtpaar dat probeert te overleven in een crisis. Watts acteert daarbij op het minimalistische af en is daarmee des te indrukwekkender als sterke vrouw die geconfronteerd wordt met haar eigen kwetsbaarheid. Sean Penn mag zich daarentegen volledig uitleven in de rol van Joe Wilson en maakt daar dan ook dankbaar gebruik van, met lange tirades over wat er mis is met de Amerikaanse politiek en de kenmerkende tics en maniertjes die bij zijn intensieve acteerstijl passen. Watts en Penn geven Fair Game het hart dat de film nodig heeft en zorgen ervoor dat dit politieke verhaal vooral uitblinkt op het persoonlijke vlak.

Bekijk de Fair Game trailer (meer filmtrailers)

© FilmTotaal 2013 | Trailer | Filminformatie | Nieuwsoverzicht

Reacties op dit artikel (3)

21-11-2010 01:54
Ging naar deze film onder het mom van 'Ach, laten we eens kijken wat er draait en wat we nog niet gezien hebben'. Nou ja, vrijwel alles al gezien op dit moment, dus deze bleef over.

Had er zeker meer van verwacht en vond het nogal langdradig. Vrijwel geen spanning of 'actie' wat me kon interesseren. Genre is een thriller, maar ik stel me daar iets totaal anders bij voor.

Acteerprestaties waren inderdaad vrij goed, daar valt niets over te zeggen, maar het verhaal boeide me totaal niet, en had me dan ook niet echt verdiept in de film van te voren. Ik wist bijvoorbeeld niet eens dat het een 'waargebeurd' verhaal was, tot de aftiteling.

Nah, voor de acteerprestaties nog een voldoende gegeven, maar qua verhaal vond ik het maar niets. Sorry.
23-11-2010 12:34
Ik ben het wel eens met de recensie. Ik verwachte weinig meer van Doug Liman. Met deze film herstelt hij zich en laat hij zien dat hij meer in zijn mars heeft dan iedereen dacht.
08-08-2011 14:36
Prima dvd film, maar voor mij geen hoogvlieger. Vond Naomi Watts de zwakste schakel, in tegenstelling tot de recensent: vlak, en zonder 'ziel' gespeeld. Minimalistisch acteren kan zeer goed werken (kijk maar naar haast al het werk van Ryan Gosling) maar dan moet het natuurlijk wel diepgang hebben. Cate blanchett bijvoorbeeld, zou de rol volgens mij heel wat pakkender hebben gespeeld. Penn was, wat mij betreft, ouderwets goed. De regie vond ik ook typisch Amerikaans, zoetsappig en clichematig.

Laatste Filmnieuws