True Grit
Regie: Joel Coen & Ethan Coen | Cast: Hailee Steinfeld (Mattie Ross), Jeff Bridges (Rooster Cogburn), Matt Damon (LaBoeuf), Josh Brolin (Tom Chaney), e.a. | Speelduur: 110 minuten | Jaar: 2010
Langer dan een jaar hoeven we meestal niet te wachten op een nieuwe film van Ethan en Joel Coen. True Grit, een remake van de klassieker met John Wayne, kreeg onlangs tien Oscarnominaties; een record voor een Coenfilm. Toch is dit niet hun beste werk geworden.
Waar in Barton Fink en A Serious Man de tijdgeest alleen nog op de achtergrond meespeelde, is True Grit echt een periodefilm. Het mag nauwelijks een verrassing heten dat de Coens ook het Wilde Westen met flair en overtuiging brengen, maar die setting blijkt ook een beperking te zijn. Het belegen taalgebruik haalt de vaart uit de dialogen, waardoor de kenmerkend snelle en gevatte gesprekken vaak uitblijven.
Het eerste half uur is nog veelbelovend. Twee vroege hoogtepunten van de film zitten in een onderhandelingsscène van het veertienjarige hoofdpersonage Mattie Ross en de introductie van Rooster Cogburn, de man met wie ze de rest van de film zit opgescheept.
De pientere en zelfs een beetje geslepen Mattie (overtuigend neergezet door de jonge Hailee Steinfeld) bewijst haar leeftijd ver vooruit te zijn wanneer ze een koopman vastpraat en de paarden van haar vermoorde vader aan hem terugverkoopt. Het enige wat Mattie wil is moordenaar Tom Chaney grijpen, maar daar heeft ze wel een onverschrokken held voor nodig.
Ze komt uit bij de zuipende, ordinaire veteraan Cogburn, die zich voor een rechter moet verantwoorden voor het zoveelste schietincident. In deze geestige scène wordt een van de grote troeven van de film geïntroduceerd: de aanstekelijke, vet aangezette rol van Jeff Bridges. Cogburn is zeker de onverschrokken en ervaren persoon die Mattie zoekt, maar ook een roekeloze idioot die het niet zo nauw neemt met ethiek.
Maar dan neemt het tempo van de film af. Met nog een tweede hulp, Texas Ranger LaBoeuf, begint Mattie aan de zoektocht. Zij, LaBoeuf en Cogburn hebben ieder hun eigen reden om de moordenaar te vinden. In het begin zijn die contrasten tussen de persoonlijkheden nog vermakelijk, maar dat wordt snel eentonig.
Mattie komt buiten het dorp al snel niet meer zo gevat over. Haar personage wordt het stereotype van de geciviliseerde dame in een harde mannenwereld. Personages blijven te eenzijdig en het herhaaldelijke gekibbel haalt het tempo uit de film. De zwart-humoristische ondertoon die we van de Coens kennen komt af en toe weer naar boven, maar niet genoeg om de boel echt vaart mee te geven.
Toch is dat geen dooddoener, want True Grit is een vaardig gemaakte film, met een oogstrelende art direction en idem cameravoering. Het geheel komt tot een meesterlijke climax als Cogburn tegenover vier van Chaneys bendeleden komt te staan.
Pas na die ontknoping worden de personages gelaagder en menselijker. Eigenlijk is het daar dan al te laat voor, maar de klasse waarmee die nasleep wordt gebracht, maakt veel goed. In de epiloog wordt alles iets te veel uitgelegd, maar het is een einde dat op meerdere niveaus werkt, zoals we van de Coens gewend zijn.
Bekijk de True Grit trailer (meer filmtrailers)
© FilmTotaal 2013 | Trailer | Filminformatie | Nieuwsoverzicht
- 04-07-2011: Blu-Ray Review: True Grit
- 26-06-2011: Gaan The Coen Brothers wederom terug in de tijd?
- 01-06-2011: Blu-Ray release-overzicht: Juni
- 11-02-2011: Blu-Ray Review: True Grit
- 10-02-2011: Maken de Coens een horrorfilm?
- 31-01-2011: Box Office bezeten door The Rite
Reacties op dit artikel (22)
Pakken we meteen Black Swan mee, en weet ik meteen of het beide echt oscarwaardig is.
Idd ik ga hem zoiezo zien de Coen's zijn altijd amazing
en deze film hou ik al tijdens de eerste trailer voor mij. 
Deels mee eens, maar het einde van No Country For Old Men deed meer met me.
Ik vond no country of old men hun beste film tot het moment dat een bepaald iemand na een hele strijd offscreen vermoord word, kan er niks aan doen maar verpestte voor mij gelijk de hele film.
Welk einde ?
Naar wat ik me kan herinneren bouwt no country for old men op naar een einde en slaat het einde over wat het enige minpunt is aan de film.
En als het de naam coen niet had was waarschijnlijk iedereen boos geworden door het einde maar nu zeggen ze allemaal dat het briljant is en omdat de film geen climax heeft het er alleen maar sterker door word.
Huh? Man, de dialoog is juist een van de sterkste punten van de film. Bijna net zo perfect als de technische aspecten.
Huh? Man, de dialoog is juist een van de sterkste punten van de film. Bijna net zo perfect als de technische aspecten.
Juist ik vond het taalgebruik net één van de leukste aspecten van de film. "Belegen"?? Waar haal je het?
Naar wat ik me kan herinneren bouwt no country for old men op naar een einde en slaat het einde over wat het enige minpunt is aan de film.
En als het de naam coen niet had was waarschijnlijk iedereen boos geworden door het einde maar nu zeggen ze allemaal dat het briljant is en omdat de film geen climax heeft het er alleen maar sterker door word.
Het moet niet altijd een standaardeinde zijn. Neem nu die laatste scène (ik ga niks vertellen voor wie hem niet gezien heeft), die is gewoon briljant. Zo'n einde maakt meer indruk dan een climax die je van ver ziet komen.
Wow, zelfs beter dan Fargo of The Big Lebowski?
Jeff bridges>john wayne
Ik had niet heel veel met het einde van No Country, vond dat ook een heel afstandelijke film waar ik nooit echt inkwam. True Grit is dan wel wat conventioneler, maar dat vind ik helemaal niet erg als alles aan de film zo goed klopt.
Geweldige performance van Hailee en Jeff, maar jammer dat het door de Coens is geregisseerd.
Ze proberen in mijn ogen weer TE goed over te komen, te kitscherig. De lange dialogen halen de vaart af en toe goed uit de film.
Desalniettemin is het een sterke Western met geweldige acteurs, locaties en scenes.
3/5
Zat er trouwens niet een personage in Burnt after Reading die ook cogburn heette?
Heb mij kostelijk vermaakt met het spel van Jeff Bridges. Vond de rol van Josh Brolin alleen wat magertjes, niet qua spel, maar qua kwantiteit in de film.
Desalniettemin een goede film die het waard was!
Echter blijf ik het vreemd vinden dat "men" the big lebowski altijd het beste blijft vinden. Ik hou van de stijl van de Coen broers, maar The Big Lebowski boeide mij totaal niet. Zal wel een ander gevoel voor humor hebben dan (naja de laatste scene met de urn vond ik dan wel weer erg grappig)
Enfin, ieder zn smaak zal ik maar zeggen, vanavond naar True Grit!
Helemaal mee eens!
John Wayne is de koning van de westerns, niemand kan hem verslaan. Al kom je met een miljarden productie, de beste acteurs en de beste regisseurs, je kan hem gewoon niet verslaan. Natuurlijk kan deze film goed zijn, maar het origineel (in dit geval) zal altijd beter blijven.
Ik ga deze film wel kijken om te vergelijken. Maar welke beter is, het origineel of deze re-make, dat weet ik al.
Ik wil alle John Wayne films op dvd, heb er al aardig wat, maar nog niet allemaal.
Zijn laatste film moet je iig zeker gezien hebben, als je een echte Wayne fan bent (The Shootist).
heb ik me kostelijk vermaakt. Het leek wel een komedie, zo sterk en grappig kwam Bridges uit de hoek. Heb me af en toe kapot gelachen. Visueel zag het er prachtig uit, maar het laatste kwartier vond ik erg mager en Brolins personage heeft te weinig schermtijd om tot een echte schurk uit te groeien. Daardoor was de uiteindelijke ontknoping een beetje een anticlimax. En wat daarna nog gebeurde kon me niet meer boeien. * * * * 
![Dag 5 in Cannes [blog]](images/newscontent/g204aqu374au_85.jpg)
![Dag 4 in Cannes [blog]](images/newscontent/we6jzysnblyh_85.jpg)
![Dag 3 in Cannes [blog]](images/newscontent/1zm2wsfgrdu4_85.jpg)
Pakken we meteen Black Swan mee, en weet ik meteen of het beide echt oscarwaardig is.