Cold Mountain

Regie: Anthony Minghella | Cast: Nicole Kidman (Ada Monroe), Jude Law (W.P. Inman), Renée Zellweger (Ruby Thewes), Brendan Gleeson (Stobrod Thewes), e.a.

Acht jaar geleden alweer was Anthony Minghella’s The English Patient de grote winnaar bij de Oscaruitreikingen. Het groots opgezette, oogstrelend gefilmde romantische oorlogsdrama sleepte toen maar liefst negen gouden beeldjes in de wacht, waaronder die voor Beste Film en Beste Regie. Zoiets smaakt uiteraard naar meer, dus wie kan het Minghella en producent Miramax kwalijk nemen dat ze nu het kunstje proberen te herhalen? Cold Mountain is wederom het verhaal van een Grote Liefde, met als achtergrond dit keer de Amerikaanse Burgeroorlog. De beelden zijn weer om door een ringetje te halen, het produktieontwerp een manifest van alles waar Hollywood in uitblinkt, en de cast… De cast is praktisch tot en met de kleinste bijrol gevuld met zwaargewichten. Naast Kidman, Law en Zellweger zien we Brendan Gleeson, Philip Seymour Hoffman, Donald Sutherland en Natalie Portman, soms in rollen die slechts enkele scènes in beslag nemen. Het zou me niet verbazen als ooit bekend wordt dat een uncredited Russell Crowe in de eerste minuten te zien is als onherkenbaar lijk.
Dit alles maakt Cold Mountain tot een prestigeproject, met als doel een klaterende triomf bij de komende Oscars. Nu al is duidelijk dat dat doel bij lange na niet gehaald gaat worden. De zeven nominaties die de film op zijn conto heeft staan, vallen grotendeels buiten de belangrijke categorieën, en Law en Zellweger lijken weinig kans te maken om de prijzen voor respectievelijk Beste Acteur en Beste Vrouwelijke Bijrol te winnen. Betekent dat dat we te maken hebben met een tegenvallende film?
Niet helemaal. Cold Mountain is weliswaar een conventioneel Hollywoodproduct, zeker in vergelijking met een film als Lost in Translation, maar als romantisch drama zeker geslaagd. Dat is vooral te danken aan de acteurs, met name Kidman en Law, die de juiste snaar raken als twee zeer prille geliefden, van elkaar verwijderd door de oorlog.
Jude Law speelt de arbeider Inman, die bij de eerste ontmoeting als een blok valt voor domineesdochter Ada Monroe. De verliefdheid is wederzijds, maar allebei zijn ze te onhandig en te verlegen om hun tedere gevoelens kenbaar te maken. Schutterig draaien ze om elkaar heen, tot ineens de oorlog uitbreekt en alle weerbare mannen in Cold Mountain worden ingelijfd in het Zuidelijke leger. Ze delen één kus, die hun liefde voor elkaar de komende jaren zal moeten warmhouden. Terwijl Inman de verschrikkingen van de burgeroorlog trotseert, wordt Ada op zichzelf teruggeworpen en moet ze van een dametje veranderen in een boerin. Ze wordt daarbij geholpen door Ruby, een taaie, pragmatische jonge vrouw die geen blad voor de mond neemt.
Zowel Inman als Ada wordt op de been gehouden door de gedachte dat ze elkaar weer zullen zien. Wanneer de ontberingen Ada teveel worden (mede door het tirannieke bewind van deserteurjager Teague) schrijft ze Inman een brief, waarin ze hem vraagt bij haar terug te komen. De brief komt een jaar later aan in het legerhospitaal waar een gedesillusioneerde Inman ligt te herstellen van een schotwond. Hij besluit te deserteren, al zijn hoop op Ada’s liefde te vestigen, en een gevaarlijke odyssee terug naar Cold Mountain te ondernemen.
De rollen in Cold Mountain zijn eigenlijk nogal stereotiep: Inman is dapper en gevoelig, Ada gevoelig en mooi. Het comic relief komt van een parmantige en ietwat grofgebekte Renée Zellweger, en van Philip Seymour Hoffman als de hedonistische dominee Veasey, die de metgezel van Inman wordt. Teague is uiteraard een boef van het zuiverste water, met een stel handlangers die je wel moet haten. En de vlekkeloze produktie zit, zoals wel vaker het geval is bij grootschalige Hollywoodfilms, de geloofwaardigheid van het geheel in de weg. Het ziet er allemaal net iets te mooi uit om waar te zijn.
Maar waar een soortgelijke film als The Last Samurai uiteindelijk tekort schoot vanwege het vlakke acteerwerk van Tom Cruise, zo wordt Cold Mountain door zijn acteurs tot boven de middelmaat uitgetild. De overkill aan talent in de cast doet zijn werk: Zellweger, Sutherland, Hoffman en Gleeson geven hun personages een onbenoembaar ‘iets’ mee, waardoor typetjes veranderen in mensen van vlees en bloed. Van Nicole Kidman wisten we al dat ze meer is dan een mooi filmsterretje, maar Jude Law is een kleine openbaring in deze film. Het is zijn personage dat de grootste ontwikkeling doormaakt in dit verhaal, en we zien het allemaal terug in zijn ogen. Wanneer Inman en Ada elkaar uiteindelijk terugvinden, vallen ze elkaar niet snotterend in de armen. Er is zoveel met hen gebeurd, dat ze elkaar nauwelijks herkennen. Dat ligt niet aan zijn baard, of aan de hardheid in haar stem. Het zijn de ogen, die laten zien hoe ingrijpend ze zijn veranderd.
(Cold Mountain draait nu in de Nederlandse bioscopen.)
Bekijk de Cold Mountain trailer (meer filmtrailers)
© FilmTotaal 2013 | Trailer | Filminformatie | Nieuwsoverzicht
Reacties op dit artikel (10)
Alleen van Russel Crowe zou ik het niet weten (aangezien ik de eerste half uur heb gemist van de film).
Ken de film niet en was ook benieuwd waar het nu helemaal over ging en dat is nu duidelijk. Alleen 1 ding ik vind die Nicole Kidman een draaaaak van een mens, kan zeker acteren maar soms zo overdone dat ik denk alsjeblieft melkmuil hou op.Renee Zellweger daarentegen vind ik heeeeel erg goed, en weet dat ze haast geen kans maakt op het felbegeerde oscarbeeldje maar als ik het iemand gun is het haar wel, en tja anders grijpt ze er voor de 3e keer naast, nou ja dan de volgende keer een flutfilm maken, weddden dat ze hem dan WEL krijgt zie Al Pacino in Scent of a woman
Een kleine bijvulling: een grote deel van de opnames zijn in Roemenie gemaakt; ik vind het grappig, aangezien de film thema

























Ik vind Nicole kidman geen goede actrice, beter vind ik Jodie Foster.
Het einde vind ik tam, zien ze elkaar dan eindelijk blijkt de liefde verdwenen te zijn omdat de film zo lang duurde....