Pompeuze maar verfrissende Superman-versie .

Sideways

Geplaatst door Rooster op 17-02-2005 13:29 - Bron: FilmTotaal.nl

Regie: Alexander Payne | Cast: Paul Giamatti (Miles Raymond), Thomas Haden Church (Jack), Virginia Madsen (Maya), Sandra Oh (Stephanie), e.a.

Alexander Payne is een nog relatief onbekende naam in de filmwereld. Als schrijver-regisseur heeft hij al drie zeer verdienstelijke film gemaakt (Citizen Ruth, Election en About Schmidt) en met zijn laatste film levert hij zijn tot nu toe beste prestatie. Het verhaal over twee oude vrienden, die samen een week lang gaan toeren en wijnproeven in het Californische wijngebied, getuigt van zo’n pure eenvoud en wordt op zo’n realistische en overtuigende manier gebracht, dat je je bijna gaat afvragen wat al die andere filmmakers nou eigenlijk verkeerd doen. Met Sideways heeft Payne een dusdanig duidelijk visitekaartje afgegeven dat het zelfs de leden van de Academy heeft behaagd de rolprent - die reeds een fikse hoeveelheid filmprijzen in de wacht heeft gesleept - voor een aantal Oscars te nomineren. Hoeveel de film er straks weet te verzilveren is nog maar sterk de vraag, want er is geduchte concurrentie, vooral van de wat traditionelere Oscarfilms als The Aviator en Finding Neverland. Hoe dan ook, Payne is absoluut een verademing in het gezapige Hollywood-klimaat van sequels, prequels en equals…

Jack (Church) gaat trouwen en daarom neemt zijn ouwe kameraad Miles Raymond (Giamatti) hem de week ervoor mee op een toervakantie door het Californische wijngebied. Het is per slot van rekening zijn laatste week als 'vrij' man, en dan moet je het er nog even goed van nemen. De tegenstellingen tussen de twee konden haast niet groter zijn. Jack is een wat verlopen derderangs acteur (hij doet voornamelijk commercials), een fervent vrouwenversierder en een onbezorgde levensgenieter. Miles daarentegen is een depressieve, pas gescheiden mislukte schrijver, die zijn dagen slijt met het geven van lessen Engels en wijnproeven.

Als echte wijnkenner zou hij graag de vinologische leek Jack laten genieten van een perfecte Pinot of een goede Cabernet, en hem behoeden voor goedkope Merlot. Miles heeft het allemaal gepland: het moet een week worden van wijn proeven, lekker eten, beetje golfen, genieten van het mooie weer en vooral veel wijn proeven. Uiteraard verloopt het weekje heel anders dan gepland, want Jack heeft zich ten doel gesteld om in die week tenminste nog één keer (maar liever veel vaker) stevig van bil te gaan en hij is ook vastberaden om hetzelfde voor zijn sombere vriend te regelen. Ze ontmoeten Maya (Madsen) en haar vriendin Stephanie (Oh) die beiden ook het één en ander weten over het edele druivennat. Tussen Jack en Stephanie klikt het meteen en al snel is het lang niet meer alleen wijnproeven wat ze samen doen. Tussen Miles en Maya gaat het allemaal niet zo vlot. Het is wel duidelijk dat ze iets voor elkaar voelen, maar het neerslachtige karakter van Miles maakt het er allemaal niet makkelijker op. Toch komen ze onder het genot van gesprekken over en glazen gevuld met wijn heel langzaam nader tot mekaar. Maar er is nog een lange weg te gaan, en die gaat zeker niet over rozen.

Sideways is een prachtig drama maar ook een heerlijke bitterzoete comedy. Een film die je meer dan 2 uur lang intens laat meeleven met de personages en je laat delen in hun gevoelens van geluk en verdriet. Payne houd zich verre van Hollywoodclichés en stereotypes en dat maakt Sideways tot een vertederende en oprechte film. Uit sympathie voor de hoofdpersonen hoop je vurig op een happy end, maar ook dit filmcliché weet Payne te omzeilen, op een kinderlijk eenvoudige doch briljante manier.

Paul Giamatti is zo'n acteur die je wel herkent van verschillende films, maar wiens naam je dan nog wel eens schuldig moet blijven. Daar lijkt nu definitief verandering in te komen. Vorig jaar was het al genieten van zijn meer dan formidabele vertolking van Harvey Pekar, de cynische en zwartgallige stripschrijver in American Splendor. In deze film schittert hij als de depressieve Miles. Thomas Haden Church is ook al geen bekende naam – misschien dat we hem nog het beste kennen als Lowell Mather, de eigenaardige monteur uit de comedyserie Wings. Samen met Virginia Madsen en Sandra Oh zetten deze acteurs vier volstrekt geloofwaardige personages neer.

Sideways is een soort 'coming of age'-film, zoals we ze wel vaker voorgeschoteld krijgen, maar dan over twee mannen van middelbare leeftijd. Toch is deze film zeker niet te bestempelen als oude wijn in nieuwe zakken. Sideways is als een sprankelende, fris fruitig geurende witte wijn met een breed smaakpalet, een goede complexiteit en een eerlijke en soepele afdronk. Wie denkt dat al dat geleuter over wijn maar stomvervelend is en misschien alleen interessant voor vinologen en zelfverklaarde wijnkenners heeft het mis. Zelf kan ik nog geen Merlot van een Chardonnay onderscheiden, maar van deze film heb ik met volle teugen genoten.

Bekijk de Sideways trailer (meer filmtrailers)

Reacties op dit artikel (25)

Bolo

17-02-2005 13:31

Ben door American Splendor in één klap Giamatti-fan geworden, dus deze moet ik ook zeker zien!

Ruben

17-02-2005 13:33

Bolo schreef:

Ben door American Splendor in één klap Giamatti-fan geworden, dus deze moet ik ook zeker zien!

same here...

Ash_

17-02-2005 13:49

Bolo schreef:

Ben door American Splendor in één klap Giamatti-fan geworden, dus deze moet ik ook zeker zien!

dito

Mickvh

17-02-2005 13:59

Bolo schreef:

Ben door American Splendor in één klap Giamatti-fan geworden, dus deze moet ik ook zeker zien!

Ik vond hem al goed als Tony Clifton in Man on the Moon, The Negotiator en Paycheck. Maar ik heb nog nooit American Splendor gezien. Maar dat komt nog wel.

Film Quote:

Hoe dan ook, Payne is absoluut een verademing in het gezapige Hollywood-klimaat van sequels, prequels en equals…

Deze film ga ik zeker kijken, lijkt me erg goed!!!

Gods Lonely Man

17-02-2005 14:54

mickvh schreef:

Ik vond hem al goed als Tony Clifton in Man on the Moon, The Negotiator en Paycheck. Maar ik heb nog nooit American Splendor gezien. Maar dat komt nog wel.

Daar vond ik hem ander zeer irritant.

Misschien doordat hij totaal niet in de film paste, maar goed er paste er weinig in die film..

In American Splendor en Sideways is hij echter bijzonder goed op zijn plaats _O_

Rarara

17-02-2005 16:26

yam yam , hier heb ik echt zin in gekregen

Colonel_Kurz (Moderator)

17-02-2005 16:33

Bolo schreef:

Ben door American Splendor in één klap Giamatti-fan geworden, dus deze moet ik ook zeker zien!

Ik ook, en daarnaast ben ik ook nog eens Payne-fan sinds Election... (laatst nog Citizen Ruth op tv gezien, ook al een fijne film...)

Beagle

17-02-2005 17:27

What the fuck is er mis aan een goede Merlot? Hmmmmm... in ieder geval weer een film voor het lijstje "nog te zien..."

Colonel_Kurz (Moderator)

17-02-2005 17:29

Rooster schreef:

Paul Giamatti is zo'n acteur die je wel herkent van verschillende films, maar wiens naam je dan nog wel eens schuldig moet blijven. Daar lijkt nu definitief verandering in te komen. Vorig jaar was het al genieten van zijn meer dan formidabele vertolking van Harvey Pekar, de cynische en zwartgallige stripschrijver in American Splendor.

En niet te vergeten natuurlijk het feit dat hij voor een Lemmy is genomineerd!

Gollum36

17-02-2005 17:42

Paul Giamatti was een verademing in American Splendor en About Schmidt was een formidabele film. Al met al lijkt het me een gouden combinatie, ik kan niet wachten tot hij in Zwolle draait. Een bedenking heb ik wel: Ik kan het gezicht van Thomas Hayden Church niet uitstaan. Maar ik blijf hopen dat deze film erg goed is (zeker na alle goede dingen die ik er over heb gelezen...)

Mr-Majestyk

17-02-2005 17:56

Geweldige film dit, had em vorige week in de sneak. Echt super, ben er zelfs wijn door gaan drinken

De humor is perfect, en het verhaal ook super. Paul Giamati is leuk zoals altijd, maar vergeet Thomas Haden Church (Ned & Stacy) niet. Die zorgt voor een ideale tegenspeler. De rol verschilt niet erg veel van die van Ned, en dat vind ik prima, want ik kon altijd erg om Ned lachen

.

@gollum36, waar haal je het verband Paul Giamati-About Schmidt vandaan? Ik kan het op imdb niet vinden...

Mister Pink

17-02-2005 18:28

Mr-Majestyk schreef:

...

@gollum36, waar haal je het verband Paul Giamati-About Schmidt vandaan? Ik kan het op imdb niet vinden...

Met About Schmidt refereert hij natuurlijk naar het werk van regiseur Alexander Payne.

Carlijn

19-02-2005 18:07

Een hele goede recensie, Rooster!

Mark

20-02-2005 15:49

Leuke review met al die wijn uitdrukkingen er doorheen. Dit is inderdaad een hele leuke film, al viel het einde me ietwat tegen.

DonDiego

23-02-2005 17:15

kan het wat korter. Niemand leest heel dat verhaal van je....

Zeurdoos

23-02-2005 17:16

DonDiego schreef:

kan het wat korter. Niemand leest heel dat verhaal van je....

Kan dat wat vriendelijker?

DonDiego

23-02-2005 17:38

Mag het alsublieft wat korter. Ik denk dat niemand heel je mooie verhaals gaat lezen....

Kom op zeg: in films zijn ze ook nooit vriendelijk

Peter

23-02-2005 17:46

DonDiego schreef:

kan het wat korter. Niemand leest heel dat verhaal van je....

Dat jij niet in staat bent om meer dan twee regels te lezen interesseert werkelijk niemand hier dus hou dit soort opmerkingen gewoon voor je in het vervolg.

PUMA

23-02-2005 17:59

@DonDiego

mensen gaan naar deze site voor hun plezier en lezen deze recenties voor hun plezier, dus als je het niet wil doen zout dan gewoon op

Il Padrino

23-02-2005 18:11

DonDiego schreef:

kan het wat korter. Niemand leest heel dat verhaal van je....

Are you talkin' to me?

je hoeft het natuurlijk niet te lezen... zowel de hoofdrecensie als mijn kleine recensie/meningsuiting

Yorginho

23-02-2005 20:09

DonDiego schreef:

Mag het alsublieft wat korter. Ik denk dat niemand heel je mooie verhaals gaat lezen....
-)

Mag het alsjeblieft in correct Nederlands?
Denk je nou werkelijk dat ook maar één iemand jou hier serieus neemt? Zou van jouw kant iig wel getuigen van humor..
Ik vond de film om eerlijk te zijn een beetje tegenvallen. Er zaten zeker goeie dingen in, alleen komt hij bij mij niet verder dan 'net niet'.

Rooster

23-02-2005 20:37

Il Padrino schreef:

Om nou te zeggen dat Payne alle filmclichés omzijlt vind ik overdreven. Zodra er romantiek in het spel komt kun je een bepaalde lijn in het verhaal verwachten, en die is ook in Sideways aanwezig. [spoiler]

Dat wat jij in je spoiler noemt zien we inderdaad heel vaak terugkeren in films maar de manier waarop het hier is uitgevoerd zou ik niet direct clichématig willen noemen. Maar ach, is het echte leven soms ook niet één groot cliché?

Bolo

07-03-2005 09:55

Een lekkere film met een aandoenlijke Paul Giamatti als gedeprimeerde vinofiel en Thomas Haden Church als zijn vulgaire boezemvriend. Heb me absoluut vermaakt met deze film, en kreeg er ongelofelijke dorst van, maar het midlife-crisis thema werd er naar mijn smaak soms wat dik opgesmeerd, en het personage Jack kwam op mij meerdere malen nogal karikaturaal over. Ook het einde vond ik nou ook niet bepaald uitblinken in originaliteit en subtiliteit, had er na Roosters recensie meer van verwacht. Maar, zoals gezegd, een erg lekkere film.

Nietzsche

04-04-2005 16:13

Il Padrino schreef:

Sideways vond ik van de twee de betere, doordat ik me meer kon inleven in de wereld van Miles dan van Schmidt, en natuurlijk de goed gedoseerde humor (die ook weer uit alledaagse situaties voortkomt).

Wat betreft de humor heb je gelijk toen ze die auto tegen de boom gingen rijden LOL

maar op het gebied van drama en orginaliteit ga ik zeker voor About Schmidt.

Vooral omdat bij About Schmidt Jack Nicholson er pas aan het einde van de film achter komt dat hij eigenlijk niets belangrijks bereikt heeft in zijn leven en dat het verhaal dan eindigd met de boodschap dat hij relatief snel dood zal gaan, PURE DRAMA

Jack Nicholson er pas aan het einde van de film achter komt dat hij eigenlijk niets belangrijks bereikt heeft in zijn leven en dat het verhaal dan eindigd met de boodschap dat hij relatief snel dood zal gaan, PURE DRAMA

hierdoor is Sideways min of meer een kopie van About Schmidt het enige verschil is dat de hoofdpersoon er eerder achter komt dat hij een loser is. En wordt bovendien nog half minder loser doordat het verhaal aan het einde nog open blijft. En dus afgezwakt wordt.