The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy
Regie: Garth Jennings | Cast: Martin Freeman (Arthur Dent), Sam Rockwell (Zaphod Beeblebrox), Mos Def (Ford Prefect), Zooey Deschanel (Trillian) e.a | Speelduur: 109 min.
Wanneer er een succesvol boek wordt verfilmd weet je een paar dingen zeker: er zal een horde ‘fans’ opstaan die gaat roepen dat het boek toch beter was, dat die bepaalde scène er in had gemoeten, of anders uitgebeeld, of wat dan ook, én daar zal iemand op reageren met de opmerking dat je films niet met het boek mag vergelijken, omdat het twee compleet verschillende media betreft, of omdat de schrijver het boek nooit bedoeld zou hebben als filmscript.
’The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’ is echter niet zomaar een boek...
Arthur Dent heeft het niet gemakkelijk: op het moment dat zijn huis met de grond gelijk wordt gemaakt om plaats te maken voor een snelweg, vertelt zijn beste vriend Ford Prefect dat hij eigenlijk een buitenaards wezen is, en dat de Aarde op het punt staat gesloopt te worden om plaats te maken voor een intergalactische snelweg. Hun enige kans om te overleven is om heel snel een lift te krijgen van een voorbijvliegend ruimtevaartuig.
Tijdens zijn ruimtereis doet Arthur een hoop nieuwe ontdekkingen. Hij vindt het antwoord op de ultieme vraag naar het leven, het universum en de rest, een handdoek blijkt het meest nuttige voorwerp voor intergalactische lifters te zijn, en alles wat hij verder nog moet weten blijkt te vinden in één enkel boek: ’The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’!
Douglas Adams gaf zijn verhaal, dat in 1978 begon als een BBC-hoorspel, ook al vorm in een TV-serie, een reeks boeken, een LP, een aantal theatervoorstellingen en zelfs in een computerspel. Met name de boeken werden een groot succes, en Adams groeide uit tot een cult-figuur met miljoenen fans. In 1998 tekende Adams een contract met Disney voor de verfilming van zijn werk; drie jaar later overleed hij echter onverwachts aan een hartaanval. Op dat moment was hij volop bezig aan de tweede versie van het scenario.
De eervolle opdracht om de film alsnog van de grond te krijgen kwam in handen van Garth Jennings en Nick Goldsmith, vooral bekend als makers van een reeks vernieuwende commercials en muziekvideo’s. Aan hen de taak om een film te maken, in de wetenschap dat ze dicht op de huid gezeten zouden worden door miljoenen toegewijde fans, ieder met een geheel eigen kijk op hoe het verhaal er in beelden uit zou moeten zien. Nu de film eindelijk door alle fans te zien is, lijkt er dus maar één vraag relevant: is het ze gelukt??
En hier komt het probleem voor de recensent om de hoek kijken. Als de vraag luidt: “Is deze film een goed gelijkende afspiegeling van het boek”, dan moet het antwoord helaas ontkennend zijn. De teksten van Adams zijn te rijk, te spitsvondig, te speels om effectief in beelden te kunnen worden gevat. Als de vraag vervolgens is of dat wel zo erg is, dan is het antwoord wederom ontkennend.
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy is namelijk een hele leuke film, met een veelheid aan boeiende, grappige en onderhoudende karakters, met een plot die ontstaan lijkt nadat George Lucas zijn geheime aantekeningen op het bureau van de jongens van Monty Python liet slingeren, met goed uitgewerkte grappen en een geweldige vormgeving (mede dankzij de poppen uit de studio van Jim Henson).
Natuurlijk zullen de diehards roepen dat er niets van klopt. Het ruimteschip ‘The Heart of Gold’, in de boeken omschreven als in de vorm van een sportschoen, lijkt nu meer op een porseleinen theepot. De Babelvis, in de boeken goed voor een paginavullend relaas dat uiteindelijk het niet-bestaan van God bewijst, komt er nu een stuk bekaaider vanaf, en zo zijn er nog veel meer afwijkingen te noemen. Dit neemt echter niet weg dat er heel veel wél overeind is gebleven. Niet in de laatste plaats natuurlijk The Guide zelf, die grafisch erg goed gelukt is en als een soort voice-over (met de stem van Stephen Fry) toch de nodige hoeveelheid droge humor in woordvorm aan de film toevoegt. Gelukkig is er ook voldoende plaats ingeruimd voor juweeltjes als de walvis met existentiële problemen en de supercomputer Deep Thought. Er zijn zelfs een paar nieuwe dingen toegevoegd. Neem bijvoorbeeld het broodmes dat de sneetjes tijdens het snijden al roostert. Het mes heeft alle kenmerken van een jedi-lightsaber, inclusief de juiste geluidseffecten (die overigens ook netjes in de credits vermeld worden…).
Samenvattend kun je dus concluderen dat het er maar net aan ligt met welke instelling je naar deze film wil kijken. De fans van het boek lopen het risico teleurgesteld te worden als ze teveel nadruk leggen op de vergelijking met het boek, iets dat Douglas Adams overigens altijd sterk heeft afgeraden. Hij wilde juist altijd dat de afzonderlijke versies behoorlijk van elkaar zouden verschillen.
Aan de andere kant zitten er misschien net iets te veel grappen in die voor degenen die het boek niet kennen onbegrijpelijk zijn. Die mensen moeten voor zichzelf maar uitmaken of ze dat risico willen lopen, of dat ze het toch nog even zullen lezen voor ze de film gaan zien.
Tussen deze uitersten blijft genoeg ruimte over voor mensen die met een open blik gaan kijken naar een geslaagde poging om één van de grappigste boeken ooit te verfilmen. Het wachten is nu op de volgende delen. 
Bekijk de The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy trailer (meer filmtrailers)
© FilmTotaal 2013 | Trailer | Filminformatie | Nieuwsoverzicht
Reacties op dit artikel (36)
Check in de film ook de korte cameo van Jason Schwartzman
En anders lees je het boek gewoon nog maar een keer (en nog eens en...)
Boek blijft toch een aanrader. Zal voor het volgen van het verhaal weinig uitmaken of je het boek wel of niet hebt gelezen, Adams is namelijk niet te volgen.
Maar lees ook nog de Dirk Gently-verhalen, je ligt dubbel, zeker weten
Daarnaast vond ik Mos Def als Ford Prefect een absolute miscast, Sam Rockwell als Zaphod Beeblebrox vreselijk overacteren - slechts maniertjes neerzettend - en niet overtuigen als karakter, Trillian volkomen overbodig en Fry's teksten nergens de brille van het boek benaderen. Het geheel was noot hilarisch of ironisch maar eerder 'silly'. In goede Monty Python traditie zou dat op het juiste moment gestopt worden door de Sergeant Majoor, die in deze teleurstellende productie helaas in geen velden of melkwegen te bekennen was.
als Zaphod. In de boeken is Zaphod een overacterende personage, dus wordt hij goed uitgebeeld door Rockwell. Ik vind inelk geval dat hij het schitterend doet. Over Mos Def kan ik kort zijn, miscast. Jammer, maar voor de rest een leuke film voor mensen met een gevoel voor humor die verder gaat dan Deuce Bigelow
Die romance is er door Adams zelf ingeschreven...
Een voorproefje op deel II (The Restaurant at the End of the Universe) wellicht!
heb me kapot gelachten, fantastische film
Als dat echt zo is, ga dan snel de boeken lezen...
Als absolute fan van alle boeken, vind ik het einde teleurstellend, maar is de rest van de film geniaal. En tja, het boek is inderdaad beter, maar de film zeer zeker entertaining.
Als absolute fan van alle boeken, vind ik het einde teleurstellend, maar is de rest van de film geniaal. En tja, het boek is inderdaad beter, maar de film zeer zeker entertaining.
Maar als fan van de boeken weet je dan toch ook wel dat het einde van de film ook niet het einde van het verhaal is? Ik neem tenminste aan dat de rest ook nog verfilmd zal worden.
Neem trouwens terug wat ik zei voordat ik de film had gezien. Het is toch wel beter als je eerst het boek hebt gelezen voordat je de film ziet. Niet dat het verhaal anders moeilijker te volgen is, maar had wel het idee dat je de grappen beter begrijpt.
Vond dat de film niet echt goed van de grond kwam en de grappen niet absurd genoeg.
Verder ergerde ik me stierlijk and de manier hoe Zaphod was uitgebeeld. Zaphod was niet het helderste licht in het boek maar hij had niet het IQ van Paris Hilton zoals in de film.
En ook Alan Rickman vond ik niet overtuigend genoeg klinken als Marvin. En Rickman is doorgaan toch wel een goed acteur.
Ook de romance kwam me ietwat geforceerd over. Helemaal omdat ze ineens het hoofdplot (de zoektocht naar de vraag) achterwege lieten om maar even met de romance te kunnen eindigen.
Nee ik vond hem wat tegenvallen en ik ben hem toch met een openmind gaan kijken. Leuk maar de film had zoveel leuker kunnen zijn.
Overigens die Red Dwarf reference als Slartibartfast Arthur die rondleiding geeft vond ik wel erg grappig.
Trailer geen goed voorbeeld van de film?
Sorry, ik open maar meteen met een tekort. Het plot is verwarrend en enigzins episodisch. Uiteraard ligt dat bij het 6-delige bronmateriaal, maar zoek er toch maar geen logica achter.
Viel alle inhoud v/d boeken op hun bek? Uiterààrd niet. De satire op de automatisering v/d samenleving was sterk in de boeken en ook hier. Misschien kwam het in de boeken nóg iets sterker naar voren, maar hier wordt 't ook niet achterover gedrukt.
Net zoals in 'Charlie a/t Chocolate Factory' weet regisseur Garreth Jennings hier de GGI in bedwang te houden: sommige effecten mogen dan bijzonder knap zijn, ze krijgen nooit echt de overmacht t.o.v. het verhaal of de humor. Ja, het verhaal wordt nooit echt samenhangend, maar het blijft leuk. Én het ziet d'r dus goed uit.
Maar waarvoor bestaat een film als 'The Hitchhiker's Guide'? Om grappig te zijn natuurlijk. En grappig is het. Een aantal hilarische scènes zorgen daarvoor: zelfs de openingsscène alleen al zou al reden genoeg moeten zijn om te gaan kijken.
Klinkt als een hele goede verfilming van het boek
Deze film volgt in grote lijnen slechts het eerste deel van de serie boeken, dus daar het episodische karakter niet aan wijten.
Wat ik volgens jou trouwens het 6e boek? "Young Zaphod..."?
Was ook niet bedoeld als een terechtwijzing, maar uit interesse. De meesten kennen alleen de 5-voudige trilogie. 'Young Zaphod plays it Safe' is later verschenen, en maakt voor zover ik weet 'officieel' geen deel uit van de Hitchhikers-cyclus.
Wel een erg leuk verhaaltje!
Crap! Wat heb ik gemist dan?
Ook heb ik mij alleen maar zitten ergeren aan die president van de melkweg (Beeblebrox - net moeten opzoeken): te druk en geen geloofwaardig geacteerde persoon - en Ford Perfect: kwam niet uit de verf, was een bleke figuur. De robot vond ik ook niet overtuigend depri trouwens, meer zo'n ding dat af en toe iets terzijde zegt en waarvan je weet dat het grappig moet zijn - maar het eigenlijk niet is.
Wel mooie visual effects trouwens! Jammer dat er tegenwoordig zoveel films zijn met mooie visual effects.... anders zou hij wat dit betreft enorm opvallen.
De verhaallijn was te compact en rafelig en opzwellende liefde tussen Trillian en Arthur Dent ronduit gezocht en ongeloofwaardig. Het deel met de muizen en dolfijnen was wel erg leuk - maar ja, dat had ik al van iemand gehoord die het boek wel had gelezen en ik had er toen al om gelachen.
Ofwel: ik vond hem op bijna alle fronten tegenvallen.
Als je van absurde humor houdt, moet je hem beslist kijken, en kijk dan ook eens op www.explosm.net en klik het kopje Comics. Absurde humor. Het begin was beter dan het einde.
En als je er niet van houd, dan vind je dit inderdaad helemaal niets.
![Dag 5 in Cannes [blog]](images/newscontent/g204aqu374au_85.jpg)
![Dag 4 in Cannes [blog]](images/newscontent/we6jzysnblyh_85.jpg)
![Dag 3 in Cannes [blog]](images/newscontent/1zm2wsfgrdu4_85.jpg)
