Film Recensies

FilmTotaal heeft als doel om over iedere film die in de bioscoop uitkomt een recensie te laten schrijven. Hieronder de lijst met laatst toegevoegde recensies. Mocht je onze recensenten willen ontmoeten klik dan hier.

The Descendants

Hawaï. Een plek vol zon, kleurrijke shirts en cocktails. Een stukje paradijs op aarde. Maar, zoals Matt King in The Descendants zegt, betekent dat niet dat de inwoners van dit prachtige eiland geen sores hebben. Problemen met familie, de liefde of geld zijn hen zeker niet vreemd. Problemen die zelfs door de grootste hoeveelheid zonneschijn niet zomaar kunnen worden opgelost.

War Horse

Steven Spielberg. Zijn naam is een begrip op zich en dus is de nieuwste Spielberg altijd interessant. Nadat hij in 2008 het vierde deel van Indiana Jones als regisseur afleverde ging hij op de digitale tour. Hij maakte het volledig computergeanimeerde The Adventures of Tintin en nu dus War Horse, wat op zich een live-action film is, maar waarbij hij ook veel gebruik maakte van CGI en digitale montage. De film is gebaseerd op het gelijknamige kinderboek uit 1982 en de in 2007 verschenen toneeladaptatie. Van dat kinderboek probeerde Spielberg een familiefilm te maken, het voor hem zo bekende genre, maar helaas zet hij die toon niet helemaal consequent door.

Le Havre

Le Havre is een warm bad voor de ziel. De Fin Aki Kaurismäki (The Man Without a Past, The Match Factory Girl) transplanteert zijn kenmerkende visuele stijl en unieke gevoel voor droogkomische dramatiek met succes naar de Franse kust. Vaste actrice Kati Outinen en de personages aan de onderkant van de samenleving kwamen ook mee voor deze optimistische film over de Europese reactie op Afrikaanse immigratie. Een kwestie waar Kaurismäki geen antwoord op heeft, maar naar eigen zeggen toch een onrealistische film over wilde maken. Het resultaat is een prachtig hedendaags sprookje waarin compassie en broederschap zonder sentimentaliteit de helden zijn.

Jack and Jill

Jack and Jill, de nieuwste film van Adam Sandler is in de Verenigde Staten door vrijwel de gehele pers neergesabeld. Op Rotten Tomatoes bleef de film lange tijd op een 0% score staan, op IMDB haalt de film momenteel net een 2,9 en de film kreeg vernietigende recensies. De film bereikte echter wel de tweede plek in de box office en kreeg een aardige CinemaScore-beoordeling. Een beetje verwarrend, net als de film zelf.

My Week with Marilyn

Twee weken geleden leek het nog vrijwel zeker dat Meryl Streep een derde Oscar zou gaan krijgen. Haar vertolking van Margaret Thatcher in The Iron Lady was feilloos. Zo goed dat je bijna zou vergeten dat er meer kapers op de kust liggen. Want vanaf vandaag draait My Week with Marilyn, waarin Michelle Williams zichzelf overtreft. Dat wil wat zeggen na haar prachtige rol in Blue Valentine vorig jaar (ook al goed voor een Oscarnominatie), maar er is niets van overdreven. Haar Marilyn Monroe is pure perfectie.

Les Géants

Geheel aan hun lot overgelaten brengen de tienerbroertjes Zak en Seth de zomervakantie zonder hun ouders door in een klein Waals dorp, wonend in het huis van hun overleden grootouders . Al snel nadat de zomer (en de film) is begonnen, zijn de twee door hun geld heen. Hun eten jatten ze dientengevolge uit de kelder van een buurman en om aan benzine te komen voor het joyriden met hun auto hebben ze vergelijkbare methoden, maar duidelijk is dat ze deze leefstijl zonder geld niet lang kunnen volhouden. Dany, een bevriende leeftijdsgenoot, oppert daarom de suggestie het huis tijdelijk te verhuren aan een plaatselijke wietteler.

Black Out

Van videoclips en commercials naar korte films en nu al speelfilms. Regisseur Arne Toonen is jong, ambitieus en kiest voor de leuke uitdagingen die zijn pad kruisen. Zo kwam hij vorig jaar met de kinderfilm Dik Trom die een groot succes werd. Uiteraard werd hij direct voor andere kinderfilms gevraagd en gaat hij binnenkort De Kleine Kapitein naar het boek van Paul Biegel verfilmen. Maar eerst nog even iets heel anders: Black Out. Een grof en vooral grappig bedoelde film die het best gezien kan worden als de Nederlandse Snatch van Guy Ritchie. Toonen heeft talent genoeg, maar kan helaas nog niet werken met dezelfde middelen als Ritchie. En dat is te zien.

A Good Old Fashioned Orgy

Afgelopen zomer werd Bridesmaids door velen onthaald als een vrouwelijk antwoord op The Hangover. Niet helemaal eerlijk, want de film had van zichzelf genoeg te bieden om meer te zijn dan een flauwe rip-off en The Hangover was natuurlijk niet de eerste film met een stevige dosis grove humor waarin een mannelijke vriendenclub onder absurde omstandigheden verbroederde. Echter, als we deze zwart-witte visie doortrekken, dan zou A Good Old Fashioned Orgy kunnen worden beschouwd als een goed aansluitende mengvorm, waarin de wilde avonturen ditmaal worden beleefd door een vriendenclub van zowel mannen als vrouwen. Het niveau van Bridesmaids of The Hangover wordt hierin weliswaar niet gehaald, maar A Good Old Fashioned Orgy is een prima komedie, die een stuk charmanter uitpakt dan de titel doet vermoeden.

17 Filles

Een crisis en stierlijke verveling doen rare dingen met je. Dit gaat zeker op voor de meiden van een middelbare school in een Frans kustplaatsje. Het aan zee gelegen Lorient kampt met economische malaise. De visserij en militaire haven verkeren in zwaar weer, wat zijn weerslag heeft op het dagelijkse leven van alle inwoners van het troosteloze stadje in Bretagne. Als de mooie, populaire Camille zwanger wordt, lijkt deze actie een schreeuw om aandacht. Zonder al te veel moeite maakt de puber andere meiden op haar school warm voor het moederschap. De meisjes zijn het erover eens dat ze geen ouders of jongens nodig hebben en elkaar zullen ondersteunen en onderhouden.

The Inbetweeners

E4, een Britse televisiezender opgericht in 2001, was op zoek naar eigen origineel materiaal om kijkers te trekken. Eén van de grote publiekstrekkers zou The Inbetweeners moeten worden. De serie over vier vrienden die hun middelbare school proberen te overleven, sloeg niet direct aan. Met 238.000 kijkers leek de serie gedoemd te floppen. Nu, drie jaar later, kent het succes van The Inbetweeners geen grenzen: drie seizoenen, bijna vier miljoen kijkers en een Amerikaanse remake onderweg. Ook in Nederland konden we al genieten van de serie en vanaf vandaag draait de uiterst succesvolle film in de bioscopen. Mocht je nog twijfelen aan de kwaliteiten van de serie, zoek dan zo snel mogelijk de dichtstbijzijnde bioscoop op, want The Inbetweeners overtuigt op elk front!

The Girl with the Dragon Tattoo

Aan de ene kant waren de verwachtingen hooggespannen voor de nieuwe film van regisseur David Fincher, aan de andere kant heerste er (zeker in Europa) een sceptische meewarigheid omdat het een nieuwe Amerikaanse verfilming van Stieg Larssons Mannen Die Vrouwen Haten betreft, slechts twee jaar nadat er een Zweedse versie werd gemaakt. Kan Fincher enerzijds de verwachtingen waarmaken en anderzijds het ongelijk van de sceptici bewijzen? Heeft zijn nieuwe versie bestaansrecht? Het antwoord op deze vragen is ja, waarbij vooral stilistisch de film meer te bieden heeft dan de Zweedse voorganger.

Süskind

In zijn meest recente show noemde Hans Teeuwen de Holocaust gekscherend ‘de Rolls Royce onder de genociden’. En hoe grof en politiek incorrect deze grap ook mag zijn, bizar genoeg steekt er een bittere kern van waarheid in. Hoe valt anders te verklaren dat de gitzwartste pagina uit de geschiedenis van de twintigste eeuw een goede zeventig later nog een controversiële grap als deze voortbrengt? Het thema spreekt zelfs zodanig tot de verbeelding dat het een rol speelt in praktisch elke Nederlandse film over de Tweede Wereldoorlog die ooit is gemaakt. En dat zijn er nogal wat. Van een klein maar essentieel detail in De Aanslag tot het thrillerplot van Zwartboek; het is allemaal te herleiden tot de Holocaust. Dat in ogenschouw nemend is het opvallend dat er bij geen van al die Nederlandse producties ooit de ‘Amerikaanse methode’ is toegepast.

Once Upon a Time in Anatolia

Op het afgelopen filmfestival van Cannes won het Turkse Once Upon a Time in Anatolia de Grand Prix de Jury en dat was volkomen terecht. Regisseur Nuri Bilge Ceylan bewijst na Iklimler (2006) en Three Monkeys (2008) wederom een groot filmmaker te zijn met een fantastisch oog, een analytische blik en een groot gevoel voor humor. Once Upon a Time in Anatolia is een volwassen sprookje en een relaas over het schemergebied tussen feit en fictie.

Beyond

Verliefd stoeiend onder de dekens met haar man, ontbijt op bed van twee schattige dochters: Leena heeft het getroffen met haar zorgeloos gelukkige gezin. Maar dan gaat de telefoon. Na jaren radiostilte hoort ze opeens weer de stem van haar moeder. Ze hangt snel op en doet alsof er niets aan de hand is, maar de telefoon rinkelt opnieuw. Deze keer is het iemand van het ziekenhuis die laat weten dat haar moeder ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft.

The Lady

Al bijna een kwart eeuw is Aung San Suu Kyi hét gezicht van de Birmese strijd voor democratie. De Nobelprijswinnares vertrok eind jaren tachtig vanuit Londen naar haar geboorteland Birma (het huidige Myanmar) om haar zieke moeder te bezoeken. Daar waren ze haar nog lang niet vergeten. De politica kwam terecht in een situatie van grote onlusten, waarbij de tegenstanders van het militaire regime met harde hand de mond werd gesnoerd. Het volk zag in haar de vrouw om de junta met geweldsloze middelen te lijf te gaan.

Beats Rhymes & Life: The Travels Of A Tribe Called Quest

A Tribe Called Quest zegt de jongere generatie misschien niet zoveel, maar deze band behoort tot de meest invloedrijke en innovatieve formaties uit de hiphopgeschiedenis. Na in de jaren negentig uit elkaar te zijn gegaan, filmt regisseur Michael Rapaport wat er gebeurt wanneer ze in 2008 weer samen op tournee gaan. Onopgeloste onenigheden worden genadeloos vastgelegd door de camera.

Perfect Sense

Als je als filmmaker je liefdesverhaal extra intensiteit wil meegeven dan kan het geen kwaad om er een flinke ramp tegenaan te gooien. Tegen de achtergrond van iets dramatisch als een zinkende oceaanstomer of een luchtinvasie komt een moeizaam opbloeiende liefde nog net wat heftiger over. Dat je daarvoor niet meteen met miljoenen hoeft te smijten, bewijst Perfect Sense van de Britse regisseur David Mackenzie. Voor een relatief bescheiden budget maakt hij aannemelijk dat de planeet in brand staat door een onverklaarbare epidemie die zowel de zintuigen als de menselijke emotie aantast. Zie dan maar eens een nieuwe relatie van de grond te krijgen.

The Darkest Hour

Of het nu gaat om Times Square in Vanilla Sky of Londen in 28 Days Later, er gaat een immense fascinatie uit van een compleet uitgestorven wereldstad. In The Darkest Hour van Chris Gorak komt Moskou er verlaten bij te liggen. De wereld is aangevallen door verwoestende buitenaardse energetische krachten. Zodra je ermee in contact komt, word je tot stof gereduceerd. De flink uitgedunde bevolking van de Russische hoofdstad houdt zich schuil in kelders en zolders. Het gevaar loert overdag, omdat het buitenaardse gespuis dan bijna niet op te merken is.

I’m Not a F**king Princess

Het contact tussen de inmiddels zesenzeventigjarige fotografe Irina Ionesco en haar dochter Eva wordt onderhouden in de rechtszaal. Moeder en dochter spreken elkaar namelijk al jaren enkel en alleen bij monde van hun advocaten. Oorzaak van het familieconflict zijn de smakeloze artistieke uitspattingen van moeder Ionesco die leidden tot het verliezen van de ouderlijke macht. Ionesco genereerde naam, faam en schande in de jaren zeventig. Dochter Eva was haar muze en dat was nu juist het probleem. Eva was nauwelijks een tiener toen haar moeder pikante plaatjes van haar eigen kind schoot en deze zelfs verkocht aan de Playboy en Penthouse. Het Franse culturele establishment was in shock. Het riep de terechte morele vraag op waar de vrijheden van kunst ingesnoerd moesten worden.

Doodslag

‘Handen af van onze hulpverleners’ luidt de slogan van de huidige campagne van de onafhankelijke stichting SIRE. Waarom? Omdat uit onderzoek blijkt dat acht op de tien Nederlanders het geweld tegen hulpverleners zat is. Geweld tegen hulpverleners, het schijnt een trend te zijn. Regisseur Pieter Kuijpers (Van God Los) en zijn team merkten dat blijkbaar ook en besloten met een klein budget de speelfilm Doodslag te maken. Theo Maassen mocht net als in Kuijpers’ laatste film TBS de hoofdrol spelen.

900 Dagen

De Russische miljoenenstad Leningrad, een kleine zeventig jaar de naam voor het huidige Sint- Petersburg, kan in haar relatief korte bestaan terugblikken op een hectische historie. Een duister hoofdstuk vond plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog. Negenentwintig maanden zuchtte de stad onder het juk van de Duitse bezetter. Drie miljoen inwoners waren al deze tijd hermetisch afgesloten van de buitenwereld en moesten noodgedwongen hun toevlucht zoeken tot onconventionele overlevingsstrategieën. Vooral in de barre ijskoude winters leidde dit tot tragische taferelen. De gevangen Russen aten lijm, schoenzolen, hun huisdieren en zelfs elkaar op. Schattingen over het dodentalen variëren van zeshonderdduizend tot een miljoen zielen.

The Iron Lady

In het oppervlakkige Hollywood hebben vrouwen van middelbare leeftijd het best zwaar. Voor menig actrice breekt het moment aan dat ze te oud zijn om moeders te spelen en te jong om de oma uit te hangen. Meryl Streep lijkt er echter weinig last van te hebben. Ze wist zich onophoudelijk door drieënhalf decennium heen te acteren. De staat van dienst van mevrouw Streep is bewonderenswaardig. Geen acteur of actrice wist zoveel Oscarnominaties te scoren. De rol van Margaret Thatcher zou Meryl Streep wel eens aan nominatie nummer zeventien kunnen helpen. Haar aanwezigheid is dan ook de enige reden om een kaartje voor The Iron Lady te kopen.

J. Edgar

J. Edgar Hoover was vijftig jaar lang de machtigste man van Amerika. Toch is er weinig bekend over wat hem bewoog. Zelfs zijn seksuele voorkeur blijft een mysterie. Clint Eastwood pakt het groots aan met zijn film J. Edgar: hij probeert juist de focus te leggen op de persoonlijke kant van Hoover en inzicht te geven in zijn gecompliceerde karakter.

Polisse

Je moet behoorlijk sterk in je schoenen staan en over een flinke dosis moed en incasseringsvermogen beschikken om het bij de kinder- en zedenunit te kunnen uithouden. De medewerkers van de Parijse politietak krijgen dagelijks een bak ellende over zich uitgestort. Ze worden geconfronteerd met onschuldig kijkende opa’s die met hun tengels aan hun kleindochters zitten, moeders die er wel heel hardhandige opvoedingspraktijken op nahouden, gewetensloze pedofielen en jonge meisjes die de hoer uithangen. Alsof dit nog niet erg genoeg is, maakt de bureaucratische leiding er ook nog eens een potje van. Je moet idealist en vooral pacifist zijn om dit werk aan te kunnen.

The Forgiveness of Blood

Het zal je maar gebeuren. Je bent een tiener die populair is op school, kans maakt bij het meisje van je dromen en een goed leven leidt. Tot je vast komt te zitten in je eigen huis. Niet door iets wat je zelf hebt gedaan, maar door een eeuwenoude Albanese traditie. Het overkomt de vijftienjarige Nik, die zijn leven van de ene op de andere dag kwijt is.

Trespass

De tijd dat Joel Schumacher ons op iets fatsoenlijks trakteerde, ligt inmiddels ver achter ons. Al jaren haalt de Amerikaanse filmmaker niet meer het niveau van klassiekers uit het begin van zijn loopbaan. Het laatste werkje van zijn hand dat nog een beetje te puimen was, de inventieve actiethriller Phone Booth, dateert alweer van acht jaar terug. Je zou beter moeten weten als je nog steeds uitkijkt naar een nieuw project van de regisseur in de hoop dat de veteraan zich toch eens moet herpakken. Het draait telkens weer uit op een desillusie.

Tyrannosaur

Joseph is boos. Heel erg boos. De weduwnaar die zijn dagen slijt in de buitenwijken van Leeds heeft ongekende driftbuien die hij niet onder controle kan houden. Hij snauwt alles en iedereen af die hij tegenkomt. Joseph heeft weinig meer om voor te leven sinds zijn vrouw overleed. Zonder al te veel menselijk contact slepen de dagen zich voort.

The Help

Het lijkt vandaag de dag ongelofelijk dat blank en zwart nog geen vijftig jaar geleden niet op gelijke voet stonden. In de zuidelijke staten van Amerika was de slavernij weliswaar afgeschaft, maar de rassenscheiding vierde hoogtij. Afro-Amerikanen mochten geen gebruik maken van dezelfde wc's, scholen en ziekenhuizen als blanken en gemengde relaties waren strafbaar. The Help speelt zich af gedurende deze roerige tijd in de Amerikaanse geschiedenis.

The Rum Diary

Johnny Depp is een acteur die zich voortdurend op de scheidslijn tussen artistieke geloofwaardigheid en miljoenensalarissen begeeft. Met Pirates of the Caribbean en The Tourist harkte hij de nodige dollars binnen, maar verantwoordde dat door ook in ‘artistieke’ films zoals The Libertine en Fear and loathing in Las Vegas te spelen. Die laatste film in het bijzonder heeft hem veel lof gebracht en is inmiddels tot de cultstatus verheven. Met The Rum Diary lijkt Depp terug te keren naar zijn memorabele personificatie van Raoul Duke. Waar hij in Fear and Loathing echter met drugs experimenteerde, is Paul Kemp een alcoholist. En daar houden de ogenschijnlijke gelijkenissen meteen al op: The Rum Diary mist de finesse en narratieve kwaliteiten van zijn illustere ‘voorganger’.

Michel Petrucciani

In deze documentaire over jazzpianist Michel Petrucciani verschijnen regelmatig klokken in beeld. Tijd nam een belangrijke plaats in zijn leven in, want hij wist dat hij niet oud zou worden. De muzikant deed dus niets met mate, leefde voor de muziek en stierf op zesendertigjarige leeftijd. Aan de hand van archiefmateriaal en interviews met vrienden, familie en collega’s laat Michael Radford een oprecht beeld zien van de gedreven, getalenteerde, maar lichamelijk beperkte muzikant.