Stephen King staat bekend als de ongekroonde koning van horror, maar zijn liefde voor angst werd al vroeg gevormd. Als kind zag hij een film die hem zo diep raakte dat hij zich jaren later nog exact herinnerde hoe ontwrichtend die ervaring was.

Hoewel King later wereldberoemd werd met griezelverhalen en bovennatuurlijke nachtmerries, had hij aanvankelijk weinig met sciencefiction. Toch bleek juist een simpele B-film over buitenaardse wezens genoeg om een onuitwisbare indruk achter te laten op de jonge King.

Enge combinatie
Die film was Earth vs. the Flying Saucers uit 1956, geregisseerd door Fred F. Sears. King was pas acht jaar oud toen hij hem zag, maar de combinatie van aliens, vernietiging en dreiging kwam harder binnen dan welke horrorfilm ook.

De film draaide om een invasie van de aarde door aliens van een stervende planeet. Met een bescheiden budget en eenvoudige special effects wist de productie toch spanning op te bouwen, mede dankzij het gebruik van stop-motion door effectenlegende Ray Harryhausen.

Realistische twist
Wat de ervaring voor King traumatisch maakte, was niet alleen de film zelf. Tijdens de vertoning werd deze plots stilgelegd, omdat de bioscoopeigenaar het publiek wilde informeren over de lancering van de Russische Spoetnik-satelliet.


Voor de jonge King viel fictie toen samen met realiteit. De angst voor buitenaardse vernietiging versmolt met de echte dreiging van de Koude Oorlog en kernwapens, waardoor de film een veel zwaardere lading kreeg dan bedoeld.

Heftige nasleep
King beschreef later hoe hij zich na afloop "vreselijk bang, eenzaam en depressief" voelde. Die emotionele klap maakte diepe indruk en liet hem zien hoe krachtig angst kan zijn wanneer fantasie en werkelijkheid elkaar raken.