Assepoester is een veelgebruikt verhaal in Hollywood. We zien elk jaar wel een soort cinderella verhaal in een hedendaags jasje gestoken. Voor de echte Assepoester verhalen heb je niet zo veel films nodig. Onlangs bracht Disney een hervertelling van de originele tekenfilm ook in een sprookjessfeer maar zonder de magie van een sprookje. Ever After doet het daarbij slimmer en laat al vanaf seconde 1 merken dat we geen sprookje hoeven te verwachten.
Bij het begin van de film word al duidelijk dat de broeders Grimm het verhaal verkeerd zouden verteld hebben. Een verre afstammeling van de echte cinderella verteld het verhaal hoe het echt gebeurd is. Dit is enerzijds de grote kracht van de film, maar anderzijds ook de zwakte. Het is leuk om te kijken hoe het sprookje een realistischere kijk krijgt die met genoeg fantasie inderdaad tot het gekende sprookje kan doorgaan. Anderzijds mis je natuurlijk wel de magie en sterke momenten die het origineel net zo sterk maken.
Drew Barrymore is altijd al een actrice geweest die het op zich wel aardig doet, maar nergens echt verbaasd. Dat is ook hier het geval en dat is best jammer want ook de rest van de cast speelt nogal geforceerd en karikaturaal dat het soms wat amateuristisch overkomt. En in het begin van de film heeft de film voldoende vaart en doet het wat denken aan de prince of thieves (robin hood) met enkele leuke actievolle scènes gepaard met voldoende komische noten, maar al snel zakt de film in tot een zeemzoet romantisch verhaal die langzamerhand toch wel wat veel wegzakt van het origineel en de link toch moeilijk te leggen is.
De laatste akte is dan ook nog eens rommelig geschreven met zaken die veel sneller afgehandeld hadden kunnen worden en zaken die wat dieper mochten uitgeschreven worden waardoor dus de balans echt niet in orde is.
Het maakt van Ever After een goed bedachte opzet die een andere kant van het Cinderella verhaal liet zien maar die andere kant is te zwak uitgeschreven en kan nooit het niveau halen van het sprookjesverhaal.
Glennekeeeee
Bij het begin van de film word al duidelijk dat de broeders Grimm het verhaal verkeerd zouden verteld hebben. Een verre afstammeling van de echte cinderella verteld het verhaal hoe het echt gebeurd is. Dit is enerzijds de grote kracht van de film, maar anderzijds ook de zwakte. Het is leuk om te kijken hoe het sprookje een realistischere kijk krijgt die met genoeg fantasie inderdaad tot het gekende sprookje kan doorgaan. Anderzijds mis je natuurlijk wel de magie en sterke momenten die het origineel net zo sterk maken.
Drew Barrymore is altijd al een actrice geweest die het op zich wel aardig doet, maar nergens echt verbaasd. Dat is ook hier het geval en dat is best jammer want ook de rest van de cast speelt nogal geforceerd en karikaturaal dat het soms wat amateuristisch overkomt. En in het begin van de film heeft de film voldoende vaart en doet het wat denken aan de prince of thieves (robin hood) met enkele leuke actievolle scènes gepaard met voldoende komische noten, maar al snel zakt de film in tot een zeemzoet romantisch verhaal die langzamerhand toch wel wat veel wegzakt van het origineel en de link toch moeilijk te leggen is.
De laatste akte is dan ook nog eens rommelig geschreven met zaken die veel sneller afgehandeld hadden kunnen worden en zaken die wat dieper mochten uitgeschreven worden waardoor dus de balans echt niet in orde is.
Het maakt van Ever After een goed bedachte opzet die een andere kant van het Cinderella verhaal liet zien maar die andere kant is te zwak uitgeschreven en kan nooit het niveau halen van het sprookjesverhaal.
5/10