Shock Head Soul (2011)
Meervoudig inkijkje in de geestesziekte van een negentiende-eeuwse rechter is veelbelovend qua concept, maar verliest aan dynamiek in de inhoudelijke discussie.
Shock Head Soul toont het leven en werk van Daniel Paul Schreber, een Duitse jurist die in 1893, toen hij aan de top van zijn carrière als rechter zat, boodschappen van God ontving. De boodschap: om de wereld te redden, moest hij veranderen in een vrouw. De film combineert documentaire met gespeelde scènes en animatie.
- Regie
- Simon Pummell
- Cast
- Thom Hoffman, Anniek Pheifer, Hugo Koolschijn, Jochum ten Haaf.
- Release
- 03.09.2011
- Release NL
- 26.04.2012
Filmtotaal Recensie
Regie: Simon Pummell | Cast: Hugo Koolschijn (Daniel Paul Schrever), Aniek Pheifer (Sabine Schreber), Thom Hoffman (Dr. Flechsig), Jochum ten Haad (Dr. Tauscher), e.a. | Speelduur: 70 minuten | Jaar: 2011
Shock Head Soul is gebaseerd op het leven en de memoires van Daniel Paul Schreber, een alom gerespecteerde rechter uit het Duitsland van de negentiende eeuw. Ondanks zijn maatschappelijk bevoorrechte positie kreeg Schreber last van een geestesziekte en begon hij zich verscheidene dingen in te beelden. Zo geloofde Schreber dat hij in contact stond met God en dat deze hem in een vrouw wilde veranderen. Ook zond God stralen om wonderen bij hem te verrichten en hem te martelen. De memoires die Schreber tijdens zijn ziekte neerschreef, getiteld Denkwürdigkeiten eines Nervenkranken, werden geanalyseerd door vele grote psychiaters en psychoanalytici en dienen tevens als uitgangspunt voor Simon Pummells film.
Shock Head Soul is een bijzondere mengvorm van fictie, documentaire- en animatie-elementen. Acteurs spelen gebeurtenissen uit het leven van Schreber ten tijde van zijn geestelijke aftakeling na en gerenommeerde psychologen en psychoanalytici van nu vertellen, in negentiende-eeuwse kledij gestoken, wat zij denken dat de achterliggende oorzaken van Schrebers aandoening zijn. Verder gebruikt Pummell veel geanimeerde beelden en laat hij de wetenschappers en de acteurs in bepaalde scènes met elkaar converseren, wat de scheidslijnen nog verder vervaagt.
