Avengers: Infinity War (2018)

An entire universe. Once and for all.

Reviews (1)

Popcultuurfreak

Avatar

Verhalen van Superhelden worden vaak gezien als de moderne mythologie.
En die parallelen zijn zeker te vinden wanneer je kijkt naar oude verhalen van goden en halfgoden. Hierbij komen vaak ook grote conlficten krijgen. Soms op de schaal van de wereld of het universum.
Dit is ook wat precies gebeurd in Avengers Infinity War. Vergeleken Joss Whedon's eerste Avengers film vind ik deze film juist heel prijswaardig over de schaal waarop het is aangepakt. De andere Avengers films zijn naar mijn mening met de rooskleurige bril bekeken. Dit is dé film waar alles naar leidde en dat hebben de Russo brothers en alle cast en crew zeker fantastisch aangepakt.

In deze film komt de paarse tyran Thanos naar de aarde om alle Infinity stones te verzamelen. Dit zodat hij zijn destructieve missie van "balans" kan voltooien.
Tijdens deze film worden alle helden blootgesteld aan de vernietiging die hij op zijn pad brengt. Kosten wat het kost moeten ze hem stoppen.

Wat deze film heel goed doet is het bouwen op karakters die al bestaan in het universum. Het is dus wel belangrijk dat je minstens wel iets weet over de helden en de wereld waarin zij leven.
Elke held heeft daarbij een kans om te schijnen en sommige karakters zijn in deze films nog zelfs beter dan hun eigen. Het is spannend en geeft ons een broodnodig gevoel van bedreiging. Iemand die de helden echt eens even een lesje leert. Dit miste ik in vele Marvel films.