Split (2016)

Kevin has 23 distinct personalities. The 24th is about to be unleashed.

Reviews (1)

Mr. Hulot

Avatar

Shyamalan heeft met deze film duidelijk iets te pakken. De voorwaarde voor een film over een meervoudige persoonlijkheid is natuurlijk een excellente hoofdrolspeler, en dat is McAvoy. De eerste helft van de film is hij echt eng, op de manier waarop Nicholson en Hopkins dat kunnen. Zijn slachtoffers zetten geloofwaardige tieners neer, die het niveau van horror-slachtvee ontstijgen. De muziek, of het geluid als je het zo wilt noemen, is spanningsverhogend, goed op maat gemaakt en niet cliché. En er zitten zelfs een paar echt mooie shots in.

De rol van de psychiater is wel nodig, en Buckley speelt hem goed, maar het had moeten blijven bij de spannende therapiesessies. Dat ze de film ook nog eens via een totaal overbodig symposium moet gaan uitleggen, verbreekt het ritme en is een belediging voor de intelligentie van de kijker. Een ander probleem is dat McAvoy op zijn engst is als hij bijna niets doet. In de tweede helft moeten alle registers open, maar dat heeft een averechts effect. Van Hopkins had kunnen worden afgekeken, dat bij het spelen van gevaarlijk gestoorde mensen minder méér is.

Taylor-Joy en haar jonge alter ego Izzie Coffey blijven wel overtuigend tot het einde. Ze lijken zo griezelig op elkaar dat bij de eerste flashback niet hoeft worden uitgelegd wie van de drie meiden dit kind is. Die flashbacks hebben wel een functie en storen de film niet, maar ze hadden of uitgebreider of korter gemoeten – nu wordt er wel een heel verhaal gesuggereerd maar het wordt net niet duidelijk genoeg om er in mee te leven.

Alles bij elkaar helemaal geen verkeerde film. Maar het had nog beter gekund – alle ingrediënten zijn er, maar kok Shyamalan is nog niet in bloedvorm.