Gisteren kwam er nog een artikel langs op FilmTotaal over The Wolf of Wall Street, het pareltje van Martin Scorsese dat nog maar enkele dagen op Netflix staat. De regisseur maakte de nodige meesterwerken, maar de onderstaande titel wordt wel vaak vergeten.
Als je een cinefiel vraagt naar de beste films van Scorsese, is de kans groot dat ze klassiekers zoals Taxi Driver en Raging Bull, of recentere toppers zoals The Departed en Shutter Island noemen. Precies 10 jaar geleden verscheen misschien wel de meest persoonlijke film van Scorsese.
Minder bekend
Het gaat hier om Silence. Ondanks dat Scorsese een prachtige cast wist te strikken, bleef het project grotendeels onder de radar. Zo werd het geen box-office succes en won de film ook geen prestigieuze prijzen. Als gevolg hiervan wordt deze zelden genoemd tussen de klassiekers van Scorsese.
Toch mogen de cijfers op de grote filmwebsites er wel zijn. Op IMDb scoort deze een hele nette 7,2 en op Rotten Tomatoes weer een 83%. Van FilmTotaal-recensente kreeg Silence weer een 4/5 sterrenreview. Deze is hier terug te lezen.
Verhaal
De film volgt twee zeventiende eeuwse jezuïetenpriesters, vertolkt door Andrew Garfield en Adam Driver, die afreizen naar Japan om hun verdwenen mentor (Liam Neeson) te vinden.
Wat begint als een missie van geloof en overtuiging, verandert al snel in een morele beproeving waarin geloof, twijfel en menselijke zwakte centraal staan. Silence is dan ook geen makkelijke film. Het tempo is traag, de toon zwaar en de vragen die de film stelt zijn ongemakkelijk.
Van groot belang
Dat Silence zo afwijkend voelt binnen Scorsese's oeuvre is geen toeval. De regisseur werkte bijna dertig jaar aan het project en beschouwt het als een van zijn meest persoonlijke films. Zo zei hij zelf: "Dit is de film die het dichtst bij mijn innerlijke vragen komt".
Ook interessant
20 jaar later: De Cristopher Nolan-film die onterecht onder de radar verdween
Toen The Prestige in 2006 verscheen, werd de film warm onthaald door critici en publiek. Helaas raakte deze later wat ondergesneeuwd door de steeds grotere...[Lees verder]
Als je een cinefiel vraagt naar de beste films van Scorsese, is de kans groot dat ze klassiekers zoals Taxi Driver en Raging Bull, of recentere toppers zoals The Departed en Shutter Island noemen. Precies 10 jaar geleden verscheen misschien wel de meest persoonlijke film van Scorsese.
Minder bekend
Het gaat hier om Silence. Ondanks dat Scorsese een prachtige cast wist te strikken, bleef het project grotendeels onder de radar. Zo werd het geen box-office succes en won de film ook geen prestigieuze prijzen. Als gevolg hiervan wordt deze zelden genoemd tussen de klassiekers van Scorsese.
Toch mogen de cijfers op de grote filmwebsites er wel zijn. Op IMDb scoort deze een hele nette 7,2 en op Rotten Tomatoes weer een 83%. Van FilmTotaal-recensente kreeg Silence weer een 4/5 sterrenreview. Deze is hier terug te lezen.
Verhaal
De film volgt twee zeventiende eeuwse jezuïetenpriesters, vertolkt door Andrew Garfield en Adam Driver, die afreizen naar Japan om hun verdwenen mentor (Liam Neeson) te vinden.
Wat begint als een missie van geloof en overtuiging, verandert al snel in een morele beproeving waarin geloof, twijfel en menselijke zwakte centraal staan. Silence is dan ook geen makkelijke film. Het tempo is traag, de toon zwaar en de vragen die de film stelt zijn ongemakkelijk.
Van groot belang
Dat Silence zo afwijkend voelt binnen Scorsese's oeuvre is geen toeval. De regisseur werkte bijna dertig jaar aan het project en beschouwt het als een van zijn meest persoonlijke films. Zo zei hij zelf: "Dit is de film die het dichtst bij mijn innerlijke vragen komt".
Ook interessant
20 jaar later: De Cristopher Nolan-film die onterecht onder de radar verdween
Toen The Prestige in 2006 verscheen, werd de film warm onthaald door critici en publiek. Helaas raakte deze later wat ondergesneeuwd door de steeds grotere...[Lees verder]
