Michael Caine heeft in zijn lange carrière talloze iconische rollen gespeeld, maar niet elk project bleek een succes. De tweevoudig Oscarwinnaar stond ooit aan het roer van zijn eigen spionagefranchise rond Harry Palmer, al zou een latere comeback hem uiteindelijk diep teleurstellen.

De eerste film, The Ipcress File uit 1965, groeide uit tot een klassieker en werd gemaakt als tegenhanger van de glamoureuze James Bond-films. In plaats van gadgets en luxe draaide het hier om een nuchtere, alledaagse geheim agent, iets wat destijds verfrissend werkte.

Vervolgen
Caine hernam de rol al snel in Funeral in Berlin en Billion Dollar Brain, maar die sequels haalden het niveau van het origineel niet. Daarna leek het personage voorgoed opgeborgen, totdat bijna dertig jaar later plots twee nieuwe films werden aangekondigd.

Bullet to Beijing en Midnight in Saint Petersburg werden midden jaren negentig back-to-back opgenomen in Rusland. In plaats van een bioscooprelease gingen ze rechtstreeks naar de Amerikaanse zender Showtime, wat al aangaf dat het budget en de ambities een stuk lager lagen dan voorheen.

Slechte ervaring
Wat een nostalgische terugkeer moest worden, veranderde volgens Caine in een nachtmerrie. De acteur werkte samen met Jason Connery, de zoon van zijn goede vriend Sean Connery, maar noemde de productie later zonder twijfel "mijn slechtste professionele ervaring ooit".


De omstandigheden waren verre van ideaal: het hotel lag in een gebied dat werd gedomineerd door georganiseerde misdaad en de filmset had nauwelijks basisvoorzieningen. Caine vertelde zelfs dat het filmen "een grap" was en vreesde dat zijn carrière op dit dieptepunt zou eindigen.

Terugkeer
Ironisch genoeg bleek dat allesbehalve waar, want na deze misstap volgden nog grote rollen in onder meer The Dark Knight en Interstellar. Toch blijft deze samenwerking een opvallende smet op zijn indrukwekkende filmografie en een herinnering dat zelfs legendes soms verkeerde keuzes maken.