De Midden-aarde keerde afgelopen jaren op twee manieren terug. Zo is er de losstaande nieuwe serie op Prime Video, maar er verscheen ook een film, namelijk The Lord of the Rings: The War of the Rohirrim. De belofte van een spectaculaire animatiefilm klonk als muziek in de oren, maar de realiteit is helaas weerbarstiger. Is dit uitstapje echt de moeite waard of een pijnlijke misser?
De animatiefilm vertelt een prequel-verhaal over de legendarische koning van Rohan, ingesproken door Brian Cox. Ondanks de connectie met de films van Peter Jackson, voelt de release voor velen als mosterd na de maaltijd.
Rechten moeten blijven
De belangrijkste reden voor deze film is puur zakelijk: 'use it or lose it'. Warner Bros. moet de franchise actief houden om de rechten niet te verliezen. Hierdoor voelt de film minder als een creatieve noodzaak en meer als een verplicht nummertje voor de studio.
Inhoudelijk poogt de film een gat te dichten, 183 jaar voor de bekende trilogie. Het verhaal draait om Helm Hammerhand en de oorsprong van Helm's Deep. Voor de diehard fans biedt dit 'historische' context, zonder dat geliefde verhaallijnen van Frodo of Aragorn direct worden aangetast.
Gok op anime
De keuze voor anime is strategisch. Massale veldslagen met Olifanten zijn in live-action onbetaalbaar, maar via animatie blijft het budget beheersbaar. Regisseur Kenji Kamiyama moest met deze nieuwe esthetiek een brug slaan tussen Tolkien-puristen en de wereldwijde anime-community, maar die mix overtuigde niet iedereen.
Het resultaat is helaas een teleurstelling. Op Rotten Tomatoes scoort de film een pijnlijke 48 procent. Het voelt als een holle imitatie die wel de contouren van Midden-aarde heeft, maar de ziel van de originelen mist.
Snel op streaming
Na een teleurstellende wereldwijde bioscoopopbrengst ($20,7 miljoen) is de film razendsnel naar streaming verplaatst. Hoewel sommigen hoopten op een klassieker, gaat deze titel de boeken in als een matig tussendoortje. Je kunt The War of the Rohirrim nu zelf beoordelen op Netflix.
De animatiefilm vertelt een prequel-verhaal over de legendarische koning van Rohan, ingesproken door Brian Cox. Ondanks de connectie met de films van Peter Jackson, voelt de release voor velen als mosterd na de maaltijd.
Rechten moeten blijven
De belangrijkste reden voor deze film is puur zakelijk: 'use it or lose it'. Warner Bros. moet de franchise actief houden om de rechten niet te verliezen. Hierdoor voelt de film minder als een creatieve noodzaak en meer als een verplicht nummertje voor de studio.
Inhoudelijk poogt de film een gat te dichten, 183 jaar voor de bekende trilogie. Het verhaal draait om Helm Hammerhand en de oorsprong van Helm's Deep. Voor de diehard fans biedt dit 'historische' context, zonder dat geliefde verhaallijnen van Frodo of Aragorn direct worden aangetast.
Gok op anime
De keuze voor anime is strategisch. Massale veldslagen met Olifanten zijn in live-action onbetaalbaar, maar via animatie blijft het budget beheersbaar. Regisseur Kenji Kamiyama moest met deze nieuwe esthetiek een brug slaan tussen Tolkien-puristen en de wereldwijde anime-community, maar die mix overtuigde niet iedereen.
Het resultaat is helaas een teleurstelling. Op Rotten Tomatoes scoort de film een pijnlijke 48 procent. Het voelt als een holle imitatie die wel de contouren van Midden-aarde heeft, maar de ziel van de originelen mist.
Snel op streaming
Na een teleurstellende wereldwijde bioscoopopbrengst ($20,7 miljoen) is de film razendsnel naar streaming verplaatst. Hoewel sommigen hoopten op een klassieker, gaat deze titel de boeken in als een matig tussendoortje. Je kunt The War of the Rohirrim nu zelf beoordelen op Netflix.
