Nog niet zo heel lang geleden vonden de Oscar plaats, maar hun 'In Memoriam'-segment zorgde weer eens voor de nodige ophef. Veel grote namen werden over het hoofd gezien, waaronder Brigitte Bardot. Daarom zetten wij haar nu hier op FilmTotaal maar even in het zonnetje.
In de jaren vijftig veranderde Hollywood en de Europese cinema voorgoed. Sensualiteit kreeg plots een compleet nieuw gezicht. En dat was het gezicht van Bardot, die met haar nonchalante uitstraling en ongepolijste charme een revolutie ontketende op het witte doek.
Wereldberoemd
Bardot straalde een vrije en zelfbewuste seksualiteit uit, iets dat vooral goed te merken was met Et Dieu... créa la femme uit 1956. Door deze film, geregisseerd door Roger Vadim, werd Bardot in een klap een wereldwijd fenomeen.
Haar sensuele uitstraling en uitdagende scènes zorgden voor opschudding, maar ook voor ongekende belangstelling. Voor veel kijkers voelde het alsof er een grens werd overschreden, iets dat het publiek verdeelde.
Verbod
Waar sommigen Bardot zagen als het symbool van vrouwelijke bevrijding, beschouwden anderen haar als een provocatie die morele waarden ondermijnde. In verschillende Amerikaanse steden werd de film dan ook zelfs tijdelijk verboden, omdat men vreesde voor de impact op het publiek.
Toch zat er een duidelijke paradox in Bardots imago. Enerzijds belichaamde ze vrijheid en seksuele autonomie, anderzijds werd haar lichaam vaak gefilmd en gepresenteerd vanuit een mannelijke blik. Films als Le Mépris van Jean-Luc Godard bevestigden dat spanningsveld.
Impact
Bardot was zich echter goed bewust haar aantrekkingskracht was en gebruikte die bewust. Hoewel haar latere leven en controversiële uitspraken haar reputatie hebben beschadigd, blijft haar invloed op de representatie van vrouwelijke seksualiteit in cinema onmiskenbaar.
Bardot veranderde dan ook hoe vrouwen op het scherm werden gezien en hoe zij zichzelf konden presenteren.
Ook interessant
Wie was eigenlijk Brigitte Bardot, het Franse icoon en filmlegende?
Niet alleen Frankrijk rouwt, maar over de hele wereld komen mensen met een laatste eerbetoon voor de iconische Brigitte Bardot. Het is een naam die iedereen kent, maar wie was...[Lees verder]
In de jaren vijftig veranderde Hollywood en de Europese cinema voorgoed. Sensualiteit kreeg plots een compleet nieuw gezicht. En dat was het gezicht van Bardot, die met haar nonchalante uitstraling en ongepolijste charme een revolutie ontketende op het witte doek.
Wereldberoemd
Bardot straalde een vrije en zelfbewuste seksualiteit uit, iets dat vooral goed te merken was met Et Dieu... créa la femme uit 1956. Door deze film, geregisseerd door Roger Vadim, werd Bardot in een klap een wereldwijd fenomeen.
Haar sensuele uitstraling en uitdagende scènes zorgden voor opschudding, maar ook voor ongekende belangstelling. Voor veel kijkers voelde het alsof er een grens werd overschreden, iets dat het publiek verdeelde.
Verbod
Waar sommigen Bardot zagen als het symbool van vrouwelijke bevrijding, beschouwden anderen haar als een provocatie die morele waarden ondermijnde. In verschillende Amerikaanse steden werd de film dan ook zelfs tijdelijk verboden, omdat men vreesde voor de impact op het publiek.
Toch zat er een duidelijke paradox in Bardots imago. Enerzijds belichaamde ze vrijheid en seksuele autonomie, anderzijds werd haar lichaam vaak gefilmd en gepresenteerd vanuit een mannelijke blik. Films als Le Mépris van Jean-Luc Godard bevestigden dat spanningsveld.
Impact
Bardot was zich echter goed bewust haar aantrekkingskracht was en gebruikte die bewust. Hoewel haar latere leven en controversiële uitspraken haar reputatie hebben beschadigd, blijft haar invloed op de representatie van vrouwelijke seksualiteit in cinema onmiskenbaar.
Bardot veranderde dan ook hoe vrouwen op het scherm werden gezien en hoe zij zichzelf konden presenteren.
Ook interessant
Wie was eigenlijk Brigitte Bardot, het Franse icoon en filmlegende?
Niet alleen Frankrijk rouwt, maar over de hele wereld komen mensen met een laatste eerbetoon voor de iconische Brigitte Bardot. Het is een naam die iedereen kent, maar wie was...[Lees verder]
