Boekverfilmingen brengen altijd uitdagende keuzes met zich mee voor de makers. Liefhebbers van het bronmateriaal houden vaak hun hart vast wanneer een populair verhaal de bioscoop bereikt. Soms sneuvelt er een cruciaal detail dat voor lezers juist de essentie van het originele verhaal perfect wist te vangen. Zo ook in Project Hail Mary. Let op: spoilers!
Hoofdrolspeler Ryan Gosling kruipt in Project Hail Mary de huid van de eenzame ruimtereiziger Ryland Grace. De gelijknamige roman van Andy Weir bevat echter een vrij bizar overlevingselement dat regisseurs Phil Lord en Christopher Miller bewust hebben geschrapt.
Vreemd buitenaards dieet
Wanneer de voedselvoorraden in het boek opraken, ontstaat er een dodelijk probleem. Grace bevindt zich aan het einde van het boek (en de film) bij zijn buitenaardse vriend Rocky, maar het lokale Eridiaanse voedsel is giftig voor mensen. Hij moet creatief omgaan met de realiteit om niet langzaam van de honger in de ruimte te sterven.
Uiteindelijk vinden de aliens een even praktische als lugubere oplossing voor dit tekort. Zij creëren zogenoemde "me-burgers", die letterlijk worden gemaakt van het in een laboratorium gekloonde spierweefsel van Grace. Dit onsmakelijke detail toont hoe ver Rocky wil gaan voor de redding van zijn onverwachte kameraad.
Cruciaal element geschrapt
Dit kannibalistische aspect voegde een duisterder randje toe aan het anders zo optimistische verhaal. Vreemd is het uiteraard wel, want nu mist tijdens het einde een tastbaar bewijs hoe de astronaut moeiteloos in ballingschap kan overleven.
De climax op het witte doek voelt nu aanzienlijk lichter en familievriendelijker aan. De rauwe overlevingslogica moest overduidelijk plaatsmaken voor een breder en toegankelijker einde voor het grote bioscooppubliek.
Enorm commercieel succes
Ondanks deze afwijking van het bronmateriaal kunnen de makers terugkijken op een succesvolle film. De ruimtethriller scoort momenteel een waanzinnige 95 procent bij de critici en trekt volle zalen. Je kunt het visuele spektakel, zonder de gekloonde mensburgers, nu zelf in de plaatselijke bioscopen of in de IMAX-zalen bewonderen.
Hoofdrolspeler Ryan Gosling kruipt in Project Hail Mary de huid van de eenzame ruimtereiziger Ryland Grace. De gelijknamige roman van Andy Weir bevat echter een vrij bizar overlevingselement dat regisseurs Phil Lord en Christopher Miller bewust hebben geschrapt.
Vreemd buitenaards dieet
Wanneer de voedselvoorraden in het boek opraken, ontstaat er een dodelijk probleem. Grace bevindt zich aan het einde van het boek (en de film) bij zijn buitenaardse vriend Rocky, maar het lokale Eridiaanse voedsel is giftig voor mensen. Hij moet creatief omgaan met de realiteit om niet langzaam van de honger in de ruimte te sterven.
Uiteindelijk vinden de aliens een even praktische als lugubere oplossing voor dit tekort. Zij creëren zogenoemde "me-burgers", die letterlijk worden gemaakt van het in een laboratorium gekloonde spierweefsel van Grace. Dit onsmakelijke detail toont hoe ver Rocky wil gaan voor de redding van zijn onverwachte kameraad.
Cruciaal element geschrapt
Dit kannibalistische aspect voegde een duisterder randje toe aan het anders zo optimistische verhaal. Vreemd is het uiteraard wel, want nu mist tijdens het einde een tastbaar bewijs hoe de astronaut moeiteloos in ballingschap kan overleven.
De climax op het witte doek voelt nu aanzienlijk lichter en familievriendelijker aan. De rauwe overlevingslogica moest overduidelijk plaatsmaken voor een breder en toegankelijker einde voor het grote bioscooppubliek.
Enorm commercieel succes
Ondanks deze afwijking van het bronmateriaal kunnen de makers terugkijken op een succesvolle film. De ruimtethriller scoort momenteel een waanzinnige 95 procent bij de critici en trekt volle zalen. Je kunt het visuele spektakel, zonder de gekloonde mensburgers, nu zelf in de plaatselijke bioscopen of in de IMAX-zalen bewonderen.
