Als actrice werd ze al de hemel in geprezen. Nu kan zij als regisseur en scenarioschrijver ook niet meer stuk. In gesprek met AD/Mezza vertelde ze dat ze geen probleem heeft om op film intiem te zijn. Maar in het echt heeft ze wel moeite met intieme vragen. Vooral vragen over haar single-status vindt zij niet professioneel.
Single-status
Hoewel zij er geen geheim van maakt dat ze altijd werkt en dat dat geen ruimte laat voor een relatie, vertelde ze: "Een journalist vroeg aan me waarom ik geen man aan mij kan binden. Ik kan veel hebben en ben eerlijk. Maar dit was een impertinente k*tvraag. Mij het gevoel geven dat ik gefaald heb omdat ik geen man en kinderen heb."
De druk op vrouwen is immens. Zeker als de carrière voorgaat. Ze vervolgde: "Ik word vaak geshamed omdat ik geen moeder ben geworden. Onder de oppervlakte vraag ik me ook af of mijn leven zinvol is zonder kinderen. Toen A24 vroeg om Bodies Bodies Bodies te regisseren was vertrekken naar New York een mooie ontsnapping."
Maatschappijkritiek
Ook zei ze: "In Babygirl heb ik de kritiek verwerkt die vrouwen krijgen als ze vol voor hun carrière gaan. Ik heb inmiddels geleerd daar juist trots op te zijn. Hard werken is voor mij een vorm van ontspanning. Ik had deze film niet kunnen maken als moeder met kinderen. Ik had niet spontaan een nieuw bestaan kunnen opbouwen in New York op mijn 46ste."
En hoewel haar werk de discussie aanzwengelt over de machtsdynamiek en het vrouwelijk genot, proberen mensen haar toch in traditionele rollen te dwingen. Als man zou zij meer vrijuit gaan. Meer volgt bij Pauw & De Wit.