Morgan Freeman heeft de nodige pareltjes gemaakt. Denk bijvoorbeeld maar aan klassiekers als The Shawshank Redemption, Million Dollar Baby en Se7en. Toch kijkt zelfs hij niet op al zijn films met evenveel trots terug, en één project springt er voor hem duidelijk uit als een gemiste kans.
Freeman bouwde zijn carrière op met consistente en sterke rollen. Hierdoor groeide hij uit tot een van de meest gerespecteerde acteurs in Hollywood. Juist daardoor vallen de films die minder goed uitpakken extra op, niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze niet voldoen aan de hoge standaard die hij zelf heeft gesteld.
Hoge verwachtingen
Die teleurstelling voelde hij vooral bij The Power of One uit 1992, geregisseerd door John G. Avildsen. De film, gebaseerd op de roman van Bryce Courtenay, speelt zich af in Zuid-Afrika tijdens de Tweede Wereldoorlog en volgt een jongen die opgroeit binnen het systeem van apartheid.
Met een sterke cast, waaronder Stephen Dorff en een jonge Daniel Craig, leek alles aanwezig voor een indrukwekkend drama. Ook Freeman zelf had er alle vertrouwen in toen hij het script las.
Maar toch...
Helaas bleek het anders uit te pakken, iets dat de uiteindelijke teleurstelling des te groter maakte. Freeman zei hier zelf al eerder het volgende over: "Toen ik voor het eerst het script las, dacht ik: 'Wow, dit ziet er echt goed uit'. Ik had er meteen zin in".
"Ik had er dan ook hoge verwachtingen van, maar het werd niet wat het had moeten zijn. Dit zat niet in een specifiek aspect, maar eerder in het geheel. Het was gewoon allemaal niet zo goed als gehoopt, maar dat raakte mij wel. Het script was fantastisch, het eindresultaat heel wat minder".
Ook interessant
Michael Caine acteerde bewust slecht in deze film: "Ik vond het fantastisch om het 'expres' te verprutsen"
Met meer dan honderd films op zijn naam en twee Oscars in zijn prijzenkast behoort Michael Caine zonder twijfel tot de grootste acteurs ooit. Toch heeft hij ook...[Lees verder]
Freeman bouwde zijn carrière op met consistente en sterke rollen. Hierdoor groeide hij uit tot een van de meest gerespecteerde acteurs in Hollywood. Juist daardoor vallen de films die minder goed uitpakken extra op, niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze niet voldoen aan de hoge standaard die hij zelf heeft gesteld.
Hoge verwachtingen
Die teleurstelling voelde hij vooral bij The Power of One uit 1992, geregisseerd door John G. Avildsen. De film, gebaseerd op de roman van Bryce Courtenay, speelt zich af in Zuid-Afrika tijdens de Tweede Wereldoorlog en volgt een jongen die opgroeit binnen het systeem van apartheid.
Met een sterke cast, waaronder Stephen Dorff en een jonge Daniel Craig, leek alles aanwezig voor een indrukwekkend drama. Ook Freeman zelf had er alle vertrouwen in toen hij het script las.
Maar toch...
Helaas bleek het anders uit te pakken, iets dat de uiteindelijke teleurstelling des te groter maakte. Freeman zei hier zelf al eerder het volgende over: "Toen ik voor het eerst het script las, dacht ik: 'Wow, dit ziet er echt goed uit'. Ik had er meteen zin in".
"Ik had er dan ook hoge verwachtingen van, maar het werd niet wat het had moeten zijn. Dit zat niet in een specifiek aspect, maar eerder in het geheel. Het was gewoon allemaal niet zo goed als gehoopt, maar dat raakte mij wel. Het script was fantastisch, het eindresultaat heel wat minder".
Ook interessant
Michael Caine acteerde bewust slecht in deze film: "Ik vond het fantastisch om het 'expres' te verprutsen"
Met meer dan honderd films op zijn naam en twee Oscars in zijn prijzenkast behoort Michael Caine zonder twijfel tot de grootste acteurs ooit. Toch heeft hij ook...[Lees verder]
