Filmmaker Lee Cronin, bekend van succesvolle genrefilms zoals Evil Dead Rise, zette zijn tanden recent in het filmmonster The Mummy. Deze week verscheen Lee Cronin's The Mummy in de bioscopen. De grote vraag is of deze film beter is dan The Mummy met Tom Cruise. De eerste recensies zijn wisselend.
Acht jaar na haar vermissing in de woestijn keert een jonge dochter plotseling terug bij haar getraumatiseerde ouders, gespeeld door Jack Reynor en Laia Costa. Het vreugdevolle weerzien verandert in een bloedstollende strijd. De film staat op het moment van schrijven op een matige 53 procent op de Tomatometer.
Talent voor verminking
Recensent William Bibbiani van TheWrap prijst de onsmakelijke aspecten. Hij stelt dat de regisseur een ongekend talent bezit voor gruwelijke menselijke verminkingen: "Dat is ergens anders ongepast, maar bij ranzige horrorfilms is het letterlijk een vereiste."
David Ehrlich van IndieWire is aanzienlijk minder enthousiast en noemt de verhaalstructuur problematisch. De veilige insteek remt de regisseur behoorlijk af. "De schrikmomenten komen afgezwakt over, de actiescènes zijn saai en het bloedvergieten blijft letterlijk en figuurlijk binnenskamers," aldus Ehrlich.
Onevenwichtig klassiek monster
Criticus Dan Jolin van Empire Magazine gaat in op de paranormale elementen, huiselijke problemen en bloederige actiescènes. Dit creëert volgens hem een unieke sfeer: "Het resulteert wel in een ronduit onevenwichtige en ietwat omstreden visie op dit klassieke monstericoon."
Robbie Collin van de Daily Telegraph geeft kijkers alvast een duidelijke waarschuwing mee. De film is absoluut niet bedoeld voor mensen met een zwakke maag: "Je moet oppassen voor onsmakelijke taferelen met teennagels. Als dat je grens is, vertrek dan direct."
Ongeloofwaardig verhaal
Perri Nemiroff prijst op YouTube de regisseur als een absolute meester in het creëren van bloederige effecten. "Een volstrekt ongeloofwaardige wending verpest echter vrijwel de volledige angstfactor," oordeelt zij kritisch.
Op FilmTotaal schreef Julius Koetsier een recensie. Hij gaf 3,5 ster en concludeerde o.a.: "Echt eng wordt het voor de doorgewinterde horrorkijker niet; daarvoor leunt de film te veel op clichés, jumpscares en vervelend bombastische geluidseffecten. Bij vlagen is het alsof je kijkt naar een aflevering van de Conjuring-reeks."
Acht jaar na haar vermissing in de woestijn keert een jonge dochter plotseling terug bij haar getraumatiseerde ouders, gespeeld door Jack Reynor en Laia Costa. Het vreugdevolle weerzien verandert in een bloedstollende strijd. De film staat op het moment van schrijven op een matige 53 procent op de Tomatometer.
Talent voor verminking
Recensent William Bibbiani van TheWrap prijst de onsmakelijke aspecten. Hij stelt dat de regisseur een ongekend talent bezit voor gruwelijke menselijke verminkingen: "Dat is ergens anders ongepast, maar bij ranzige horrorfilms is het letterlijk een vereiste."
David Ehrlich van IndieWire is aanzienlijk minder enthousiast en noemt de verhaalstructuur problematisch. De veilige insteek remt de regisseur behoorlijk af. "De schrikmomenten komen afgezwakt over, de actiescènes zijn saai en het bloedvergieten blijft letterlijk en figuurlijk binnenskamers," aldus Ehrlich.
Onevenwichtig klassiek monster
Criticus Dan Jolin van Empire Magazine gaat in op de paranormale elementen, huiselijke problemen en bloederige actiescènes. Dit creëert volgens hem een unieke sfeer: "Het resulteert wel in een ronduit onevenwichtige en ietwat omstreden visie op dit klassieke monstericoon."
Robbie Collin van de Daily Telegraph geeft kijkers alvast een duidelijke waarschuwing mee. De film is absoluut niet bedoeld voor mensen met een zwakke maag: "Je moet oppassen voor onsmakelijke taferelen met teennagels. Als dat je grens is, vertrek dan direct."
Ongeloofwaardig verhaal
Perri Nemiroff prijst op YouTube de regisseur als een absolute meester in het creëren van bloederige effecten. "Een volstrekt ongeloofwaardige wending verpest echter vrijwel de volledige angstfactor," oordeelt zij kritisch.
Op FilmTotaal schreef Julius Koetsier een recensie. Hij gaf 3,5 ster en concludeerde o.a.: "Echt eng wordt het voor de doorgewinterde horrorkijker niet; daarvoor leunt de film te veel op clichés, jumpscares en vervelend bombastische geluidseffecten. Bij vlagen is het alsof je kijkt naar een aflevering van de Conjuring-reeks."
