Christopher Nolan krijgt steun na vernietigende recensie: "Taal van MAGA-aanhangers"
Emily Wilson haalde uit naar 'The Odyssey', maar daar is Joyce Carol Oates het allesbehalve mee eens.
Christopher Nolan kreeg onlangs bijzonder harde kritiek van Emily Wilson, wier vertaling van Homerus een belangrijke inspiratiebron vormde voor The Odyssey. De beroemde schrijfster Joyce Carol Oates vindt dat Wilson veel te ver ging.
Wilson publiceerde in de London Review of Books een uitgebreide bespreking van Nolans blockbuster. Volgens de classica mist de film psychologische, emotionele, politieke en ethische diepgang. Ze omschreef het scenario als afschuwelijk en concludeerde: "Ik zou me schamen als ik ook maar een deel hiervan had geschreven."
Felle verdediging
Oates heeft geen probleem met kritiek op Nolans interpretatie, maar wel met de persoonlijke en volgens haar respectloze manier waarop Wilson die bracht: "In plaats van op collegiale wijze van mening te verschillen over interpretaties van Homerus, spreekt deze persoon in de grove taal van MAGA-aanhangers die iemand aanvallen omdat diens ideeën verschillen van die van haar."
Ook wijst Oates erop dat Wilson zelf aanzienlijk heeft geprofiteerd van de aandacht rond de film. De verkoop van verschillende vertalingen van The Odyssey, waaronder die van Wilson, is namelijk sterk gestegen. Volgens Oates zou juist een vertaler, die in dienst staat van een bestaande tekst, meer begrip moeten tonen voor iemand die het verhaal te goeder trouw anders interpreteert.
Pijnlijke tegenstelling
De woordenwisseling is extra opvallend omdat Nolan haar eerder uitgebreid prees. Haar beroemde openingszin "Vertel mij over een gecompliceerde man" diende als leidraad voor de manier waarop Matt Damon Odysseus vertolkt. Wilson hoopte daardoor op een complexe held, maar vond het filmpersonage juist oppervlakkig en onvoldoende uitgewerkt.
Wilson publiceerde in de London Review of Books een uitgebreide bespreking van Nolans blockbuster. Volgens de classica mist de film psychologische, emotionele, politieke en ethische diepgang. Ze omschreef het scenario als afschuwelijk en concludeerde: "Ik zou me schamen als ik ook maar een deel hiervan had geschreven."
Felle verdediging
Oates heeft geen probleem met kritiek op Nolans interpretatie, maar wel met de persoonlijke en volgens haar respectloze manier waarop Wilson die bracht: "In plaats van op collegiale wijze van mening te verschillen over interpretaties van Homerus, spreekt deze persoon in de grove taal van MAGA-aanhangers die iemand aanvallen omdat diens ideeën verschillen van die van haar."
Ook wijst Oates erop dat Wilson zelf aanzienlijk heeft geprofiteerd van de aandacht rond de film. De verkoop van verschillende vertalingen van The Odyssey, waaronder die van Wilson, is namelijk sterk gestegen. Volgens Oates zou juist een vertaler, die in dienst staat van een bestaande tekst, meer begrip moeten tonen voor iemand die het verhaal te goeder trouw anders interpreteert.
Pijnlijke tegenstelling
De woordenwisseling is extra opvallend omdat Nolan haar eerder uitgebreid prees. Haar beroemde openingszin "Vertel mij over een gecompliceerde man" diende als leidraad voor de manier waarop Matt Damon Odysseus vertolkt. Wilson hoopte daardoor op een complexe held, maar vond het filmpersonage juist oppervlakkig en onvoldoende uitgewerkt.
