'Gladiator' werd een wereldhit, maar historici zagen een groots verhaal vol verzonnen feiten
Desondanks is het een van de succesvolste historische films ooit geworden.
Ridley Scotts Gladiator uit 2000 groeide uit tot een wereldwijde bioscoophit en maakte het Romeinse Rijk opnieuw populair bij een groot publiek. Toch klopt er historisch gezien behoorlijk wat niet aan het verhaal van generaal Maximus, die als gladiator wraak wil nemen op keizer Commodus.
Russell Crowe speelt Maximus, een Romeinse generaal die na een machtsstrijd tot slaaf wordt gemaakt en als gladiator moet vechten. Hoewel keizer Commodus en Marcus Aurelius daadwerkelijk hebben bestaan, is Maximus volledig fictief. Ook de filmische machtswisseling en de droom van een terugkeer naar de Romeinse Republiek wijken sterk af van de werkelijkheid.
Kritiek
Historici hebben vaker kritiek geuit op de manier waarop Gladiator het verleden weergeeft. Commodus vermoordde zijn vader Marcus Aurelius bijvoorbeeld niet, zoals de film suggereert. De keizer stierf in 180 na Christus, waarna Commodus hem opvolgde. Zijn bewind eindigde uiteindelijk in 192, toen hij werd vermoord door samenzweerders.
Toch bevat de film elementen die wel degelijk aansluiten bij de Romeinse samenleving. Gladiatorengevechten waren een belangrijk publiek spektakel en veel vechters waren tot slaaf gemaakt. Anders dan Hollywood vaak laat zien, stierven gladiatoren echter niet automatisch in iedere wedstrijd: hun training was kostbaar en organisatoren hadden er belang bij hen in leven te houden.
Indrukwekkend
Met Russell Crowe, Joaquin Phoenix en Connie Nielsen in de hoofdrollen wist regisseur Ridley Scott een indrukwekkend historisch epos neer te zetten. De film had een productiebudget van ongeveer 103 miljoen dollar en bracht wereldwijd circa 465 miljoen dollar op. Bovendien won Crowe een Oscar voor zijn vertolking van Maximus.
Historicus Allen Ward omschreef de film als zowel een van de beste als een van de slechtste historische films: het verhaal wekte interesse in de oudheid, maar verspreidde ook mythes. Die kritiek raakt de kern van Gladiator: dramatische vrijheid maakt het verhaal meeslepend, maar vervangt soms feiten die het verhaal niet eens minder interessant hadden hoeven maken.
Grote invloed
Uiteindelijk blijft Gladiator een invloedrijke film die het Romeinse Rijk spectaculair tot leven brengt, zonder een betrouwbare reconstructie van de geschiedenis te zijn. De echte Romeinse politiek was minstens zo gewelddadig en ingewikkeld als Hollywood laat zien. Juist daarom is het interessant om na afloop te ontdekken welke delen werkelijk gebeurd zijn en welke uit de verbeelding van de filmmakers komen.
Russell Crowe speelt Maximus, een Romeinse generaal die na een machtsstrijd tot slaaf wordt gemaakt en als gladiator moet vechten. Hoewel keizer Commodus en Marcus Aurelius daadwerkelijk hebben bestaan, is Maximus volledig fictief. Ook de filmische machtswisseling en de droom van een terugkeer naar de Romeinse Republiek wijken sterk af van de werkelijkheid.
Kritiek
Historici hebben vaker kritiek geuit op de manier waarop Gladiator het verleden weergeeft. Commodus vermoordde zijn vader Marcus Aurelius bijvoorbeeld niet, zoals de film suggereert. De keizer stierf in 180 na Christus, waarna Commodus hem opvolgde. Zijn bewind eindigde uiteindelijk in 192, toen hij werd vermoord door samenzweerders.
Toch bevat de film elementen die wel degelijk aansluiten bij de Romeinse samenleving. Gladiatorengevechten waren een belangrijk publiek spektakel en veel vechters waren tot slaaf gemaakt. Anders dan Hollywood vaak laat zien, stierven gladiatoren echter niet automatisch in iedere wedstrijd: hun training was kostbaar en organisatoren hadden er belang bij hen in leven te houden.
Indrukwekkend
Met Russell Crowe, Joaquin Phoenix en Connie Nielsen in de hoofdrollen wist regisseur Ridley Scott een indrukwekkend historisch epos neer te zetten. De film had een productiebudget van ongeveer 103 miljoen dollar en bracht wereldwijd circa 465 miljoen dollar op. Bovendien won Crowe een Oscar voor zijn vertolking van Maximus.
Historicus Allen Ward omschreef de film als zowel een van de beste als een van de slechtste historische films: het verhaal wekte interesse in de oudheid, maar verspreidde ook mythes. Die kritiek raakt de kern van Gladiator: dramatische vrijheid maakt het verhaal meeslepend, maar vervangt soms feiten die het verhaal niet eens minder interessant hadden hoeven maken.
Grote invloed
Uiteindelijk blijft Gladiator een invloedrijke film die het Romeinse Rijk spectaculair tot leven brengt, zonder een betrouwbare reconstructie van de geschiedenis te zijn. De echte Romeinse politiek was minstens zo gewelddadig en ingewikkeld als Hollywood laat zien. Juist daarom is het interessant om na afloop te ontdekken welke delen werkelijk gebeurd zijn en welke uit de verbeelding van de filmmakers komen.
