Bijna iedereen is het eens over 'Whalefall': moet je deze gedurfde avonturenfilm met Josh Brolin direct gaan kijken?
'Whalefall' van Brian Duffield krijgt overwegend positieve recensies, maar de emotionele uitwerking verdeelt.
De eerste recensies voor Whalefall zijn binnen en critici reageren grotendeels positief. De survivalthriller van Brian Duffield (No One Will Save You) krijgt vooral lof voor zijn gedurfde uitvoering. Het uitgangspunt: een jonge duiker wordt opgeslokt door een potvis.
Austin Abrams speelt Jay Gardiner, die naar de stoffelijke resten van zijn vader zoekt en met slechts een uur zuurstof vast komt te zitten in het dier. Josh Brolin speelt zijn overleden vader, terwijl Elisabeth Shue als zijn moeder te zien is.
Prima ontvangst
Op Rotten Tomatoes staat de film op 78 procent, gebaseerd op 41 recensies. Meerdere critici waarderen de heftige beelden en de gewaagde aanpak. De geloofwaardigheid en de emotionele lading leveren meer discussie op. Ook positieve recensenten plaatsen daar kanttekeningen bij.
Gedurfd en onwerkelijk
Simon Crook van Empire behoort tot de enthousiastste stemmen en geeft 4 van de 5 sterren. Hij prijst vooral hoe uitzonderlijk deze horrorfilm aanvoelt: "Deze enge, spannende, gedurfde en brute survivalhorror op één locatie is werkelijk uniek en de meest surrealistische blockbuster in jaren."
Voor William Bibbiani van TheWrap hoeft het uitgangspunt niet geloofwaardig te zijn om te werken. "Niemand bij zijn volle verstand zou beweren dat wat er in Whalefall gebeurt aannemelijk is, maar die ongeloofwaardigheid hoort bij het uitgangspunt en dat is ontzettend gaaf. Brian Duffield gaat daar volledig in mee en maakt van Whalefall een wilde rit."
Emoties overtuigen niet iedereen
Alison Foreman van IndieWire is positief, maar vindt de beeldspraak soms te nadrukkelijk. Ze komt uit op een B-: "Zelfs wanneer de metafoor er pijnlijk dik bovenop ligt, maken de meest verontrustende beelden de dramatische beperkingen goed. Een walvis blijft een verbazingwekkende plek om een film door te brengen."
Bij The Hollywood Reporter is David Rooney duidelijk negatiever. Hij reageert spottend op de emotionele bedoeling: "Hoe tenenkrommend dom het ook is, dit drama draait om herstel, waarbij de natuur in al haar woeste grootsheid wonden heelt en banden herstelt. Of zoiets."
Prima voor bij een bak popcorn
Het eerste kritische beeld is dus overwegend positief, met lof voor de gedurfde aanpak en de beelden die flink schokkend over kunnen komen. De ongeloofwaardigheid hoeft het plezier niet te drukken, maar de emotionele uitwerking overtuigt niet iedereen. Whalefall is vanaf nu in de Nederlandse bioscopen te zien.
Austin Abrams speelt Jay Gardiner, die naar de stoffelijke resten van zijn vader zoekt en met slechts een uur zuurstof vast komt te zitten in het dier. Josh Brolin speelt zijn overleden vader, terwijl Elisabeth Shue als zijn moeder te zien is.
Prima ontvangst
Op Rotten Tomatoes staat de film op 78 procent, gebaseerd op 41 recensies. Meerdere critici waarderen de heftige beelden en de gewaagde aanpak. De geloofwaardigheid en de emotionele lading leveren meer discussie op. Ook positieve recensenten plaatsen daar kanttekeningen bij.
Gedurfd en onwerkelijk
Simon Crook van Empire behoort tot de enthousiastste stemmen en geeft 4 van de 5 sterren. Hij prijst vooral hoe uitzonderlijk deze horrorfilm aanvoelt: "Deze enge, spannende, gedurfde en brute survivalhorror op één locatie is werkelijk uniek en de meest surrealistische blockbuster in jaren."
Voor William Bibbiani van TheWrap hoeft het uitgangspunt niet geloofwaardig te zijn om te werken. "Niemand bij zijn volle verstand zou beweren dat wat er in Whalefall gebeurt aannemelijk is, maar die ongeloofwaardigheid hoort bij het uitgangspunt en dat is ontzettend gaaf. Brian Duffield gaat daar volledig in mee en maakt van Whalefall een wilde rit."
Emoties overtuigen niet iedereen
Alison Foreman van IndieWire is positief, maar vindt de beeldspraak soms te nadrukkelijk. Ze komt uit op een B-: "Zelfs wanneer de metafoor er pijnlijk dik bovenop ligt, maken de meest verontrustende beelden de dramatische beperkingen goed. Een walvis blijft een verbazingwekkende plek om een film door te brengen."
Bij The Hollywood Reporter is David Rooney duidelijk negatiever. Hij reageert spottend op de emotionele bedoeling: "Hoe tenenkrommend dom het ook is, dit drama draait om herstel, waarbij de natuur in al haar woeste grootsheid wonden heelt en banden herstelt. Of zoiets."
Prima voor bij een bak popcorn
Het eerste kritische beeld is dus overwegend positief, met lof voor de gedurfde aanpak en de beelden die flink schokkend over kunnen komen. De ongeloofwaardigheid hoeft het plezier niet te drukken, maar de emotionele uitwerking overtuigt niet iedereen. Whalefall is vanaf nu in de Nederlandse bioscopen te zien.
Interessant voor jou
De misschien wel meest bizarre film van 2026 verschijnt bijna: bekijk de nieuwste trailer voor 'Whalefall'
De thriller 'Whalefall' trekt het in het absurde: duiker komt vast te zitten in de buik van een enorme potvis
