La prima linea (2009)
Venetië, 3 januari 1982. Sergio is opgepakt en wordt vervoerd naar de gevangenis van Rovigo. In gedachten keert hij terug naar de begindagen van zijn verborgen bestaan. Hij wordt één van de leiders van de links-extremistische groepering 'Prima Linea' en ontmoet er Susanna, zijn grote liefde, met wie hij dezelfde ideeën deelt. De organisatie schuwt geen enkele vorm van geweld om de staat omver te werpen. Maar na verloop van tijd keert Sergio zich af van het extreme geweld. Wanneer Susanna gevangen wordt genomen, doet Sergio nog één keer beroep op de militaire methoden van de groepering en zijn kameraden. Eén van de gewelddadigste en spectaculairste ontsnappingen uit de woelige jaren 80 in Italië.
- Alt titel
- Front Line
- Regie
- Renato De Maria.
- Cast
- Fabrizio Rongione, Riccardo Scamarcio, Giovanna Mezzogiorno, Lucia Mascino, Michele Alhaique, Francesca Cuttica, Awa Ly, Daniela Tusa, Jacopo Maria Bicocchi, Marco Iermanò, Anita Kravos, Maurizio Pompella.
- Release
- 20.11.2009
- Release NL
- 10.06.2010
Filmtotaal Recensie
Regie: Renato De Maria | Cast: Riccardo Scamarcio (Sergio), Giovanna Mezzogiorno (Susanna)| Speelduur: 100 minuten | Jaar: 2009
Marx, bommen en stencilkrantjes het links-extremistisch terrorisme dat Italië in de jaren zeventig en tachtig in de houdgreep had, blijft een fascinerend onderwerp voor filmmakers. Regisseur Renato De Maria wilde onderzoeken hoe jongeren tot zulk gruwelijk geweld in staat waren. Om daar achter te komen las hij de autobiografische roman Miccia Corta (kort lontje) van Sergio Segio, veroordeeld ex-terrorist uit de organisatie La Prima Linea, en verfilmde deze. Ik wil het complete verhaal over die tijd vertellen, stelt De Maria. Jammer genoeg vergat hij dat een boek niet hetzelfde is als een filmscenario.
Bleek en gedesillusioneerd zit Sergio in zijn cel. Recht in de camera houdt hij zijn relaas: hoe hij als arbeidersjongen gegrepen werd door de volksopstanden tegen rechts en vanaf daar spelenderwijs in de, tijdens de eerste jaren, immens populaire linkse protestbeweging terechtkwam. Zijn gedragen opgedreunde monoloog gaat vergezeld van historische filmbeelden, die overgaan in scènes waarin Scamarcio de jonge Sergio neerzet.
