Brotherhood (2009)
Teleurgesteld in zijn superieuren verlaat Lars het leger, waarna hij noodgedwongen bij zijn ouders moet intrekken. Wanneer hij bij toeval in een rechts-extremistische vergadering belandt is dat het begin van een nieuw leven. Want hoewel Lars vrijwel alles aan de neo nazis afkeurt, grijpt hij de kans om via hun agressieve bezigheden zijn frustraties kwijt te raken. Hij wordt onder de hoede van oudgediende Jimmy geplaatst en terwijl Lars stijgt in de fascistische rangen, ontstaat er een onverwachte aantrekkingskracht tussen Lars en Jimmy.
- Regie
- Nicolo Donato.
- Cast
- Lars Simonsen, Nicolas Bro, Thure Lindhardt, David Dencik, Hanne Hedelund, Peter Plaugborg, Claus Flygare, Michael Grønnemose, Anders Heinrichsen, Morten Holst, Jon Lange, Johannes Lassen, Sophie Louise Lauring, Martin Metz, Signe Egholm Olsen, Mads Rømer.
- Release
- 21.10.2009
- Release NL
- 21.10.2010
- Release DVD
- 22.03.2011
Filmtotaal Recensie
Regie: Nicolo Donato | Cast: Thure Lindhardt (Lars), David Dencik (Jimmy), e.a. | Speelduur: 99 minuten | Jaar: 2009
Je hebt van die films met uitgangspunten die je wenkbrauwen doen fronsen. Een homoseksuele relatie tussen twee neonazis is er zo een. Het Deense Brotherhood, afgelopen jaar nog winnaar van de hoofdprijs op het Filmfestival van Rome, neemt dit ongewone gegeven als startpunt voor een vrij conventionele film over een onmogelijke liefde. De meerwaarde ligt in het feit dat de film een inkijkje biedt in de groepscultuur van de neonazis.
Debuterend regisseur Nicolo Donato begint zijn film in het donker, op een veldje waar een eenzame man in elkaar wordt geslagen door een groep agressievelingen die hem willen laten zien wat zij wel niet doen met flikkers. Vervolgens snijdt de film weg en maken we kennis met Lars, die in een gesprek te horen krijgt dat hij een verwachte promotie misloopt omdat hij een collega-soldaat zou hebben proberen te verleiden. Lars stapt op en trekt weer in bij zijn ouders. Bij toeval belandt hij vervolgens in een vergadering van rechts-extremisten. Lars moet helemaal niets hebben van de denkbeelden van deze groepering, maar raakt toch steeds meer bij hen betrokken, vooral omdat ze hem een kans bieden zijn woede over zijn ontslag bij het leger te uiten.