Ik wil gelukkig zijn (2016)
Regisseur Annette Apon brengt Hollands eerste diva Fien de la Mar tot leven.
Fien de la Mar (1898 1965) was een uitzonderlijk actrice en zangeres. De eerste echte Nederlandse diva liet zich niet in een hokje stoppen. Ze kon álles: cabaret, revue, operette, toneel, film en televisie. Ze had lak aan het onderscheid tussen hoge en lage kunst en kon in allebei excelleren. In Nederland werd ze op handen gedragen vanwege haar ongekende talent en complete overgave. Haar leven en spelen waren zo nauw met elkaar verbonden dat het haar uiteindelijk fataal werd. Een tragedie die haar rollen op sommige momenten een huiveringwekkende glans gaf. Door bijdragen van onder anderen actrice Johanna ter Steege wordt Fien weer tot leven gebracht. Annette Apon geeft met nieuw bewerkte fotos en filmfragmenten uit oude speelfilms een rijk beeld van de Nederlandse toneel- en filmwereld in de jaren 30 en 40.
- Regie
- Annette Apon.
- Cast
- Cas Enklaar, Titus Muizelaar, Olga Zuiderhoek, Johanna ter Steege, Krijn ter Braak.
- Release NL
- 17.03.2016
Filmtotaal Recensie
Regie: Annette Apon | Speelduur: 70 minuten | Jaar: 2016
Het is dat een theater haar achternaam draagt, anders zou ze buiten strikt artistieke kringen vast al zo'n beetje vergeten zijn geweest. Fien de la Mar was in haar tijd een legendarisch figuur: ze had een ongekend talent voor acteren en zingen, was een telg uit een roemrucht Amsterdams theatergeslacht en werd om haar eigenzinnige gedrag zowel bewonderd als gevreesd. Maar omdat ze haar successen vierde in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw - toen film in de kinderschoenen stond en er zelden een camera in de schouwburg aanwezig was - is die grootsheid voor een groot deel vergeten. Opgelost in de tijd, behalve voor kenners.
Filmmaakster Annette Apon trok zich dat lot aan, en besloot een documentaire over Fien de la Mar te maken. Het resultaat, Ik Wil Gelukkig Zijn, is een liefdevolle ode aan Hollands eerste diva. Apon maakte het zichzelf lastig met haar onderwerpkeuze. Er was immers weinig bewegend beeld voorhanden en er leeft bijna niemand meer die de in 1965 gestorven actrice van dichtbij heeft meegemaakt. Dus hoe wek je zo'n vrouw tot leven? Apons oplossing was even creatief als elegant: ze maakte een montage van het bestaande film- en fotobeeld en vroeg een aantal hedendaagse acteurs om teksten voor te lezen die tijdgenoten van De la Mar over haar uitspraken. Daardoor ontstaat een levendig beeld van een grillige, maar o zo verleidelijke vrouw.