Un divan à Tunis (2019)
Halfgeslaagde komedie over het opzetten van een psychotherapiepraktijk in Tunesië.
Na 10 jaar in Parijs te hebben gewoond, keert de 35-jarige Selma terug naar haar geboorteland Tunesië. Ze is vastbesloten een psychologiepraktijk te openen, maar dat blijkt nog niet zo makkelijk. Want waar vind je patiënten op een plek waar niemand gewend is gevoelens te delen? De complicaties nemen alleen maar toe als ze in een bureaucratisch circus terecht komt om haar papieren in orde te krijgen. Tussen de bizarre gesprekken met een reeks kleurrijke patiënten door, heeft Selma zo haar eigen problemen op te lossen terwijl ze probeert een thuis voor zichzelf op te bouwen en aansluiting te vinden bij de mensen in haar omgeving.
- Alt titel
- Arab Blues
- Regie
- Manele Labidi.
- Cast
- Jamel Sassi, Golshifteh Farahani, Hichem Yacoubi, Ramla Ayari, Majd Mastoura, Feryel Chammari, Najoua Zouhair, Moncef Ajengui, Mhadheb Rmili, Yosra Bouzaiene, Rim Hamrouni.
- Release
- 02.09.2019
- Release NL
- 28.05.2020
- Release DVD
- 29.10.2020
Filmtotaal Recensie
Regie: Manele Labidi | Scenario: Maud Ameline & Manele Labidi | Cast: Golfshifteh Farahani (Selma Derwich), Majd Mastoura (Naim), Feriel Chamari (Baya), Aïsha Ben Miled (Olfa), e.a. | Speelduur: 88 minuten | Jaar: 2019
Oorlog en vrouwenonderdrukking, in allerlei vormen en maten, zijn de twee onderwerpen die domineren in de recente Arabischtalige cinema. Van documentaires uit oorlogsgebieden zoals Syrië en Irak tot fictie van en over vrouwen, en de (wettelijke) obstakels waar zij tegenaan lopen in de maatschappijen van bijvoorbeeld Saoedi-Arabië of Tunesië. Het levert geweldige, goede en minder goede films op, maar bijna uitsluitend serieus en schrijnend. Manele Labidi wilde een ander geluid laten horen, en maakte daarom het komische drama Un Divan à Tunis, met internationale arthousester Golshifteh Farahani in de hoofdrol.
Golshifteh Farahani is een Iraanse actrice, die al sinds haar veertiende in Iraanse films speelt. Eind jaren 2000 bereikte ze een nieuw toppunt van haar roem, met een rol in de Hollywoodfilm Body of Lies en in de Iraanse film About Elly. Dat bleek echter haar laatste film in Iran, want terwijl ze in Frankrijk haar internationale filmstercarrière opbouwde werd ze uit Iran verbannen, officieel omdat ze topless in een antiracisme-campagne meedeed. Sindsdien speelde ze in films uit heel veel landen, inclusief Frankrijk, de VS, India en nu dus ook de Frans-Tunesische coproductie Un Divan à Tunis, wat letterlijk 'een bank in Tunesië' betekent.
