Brian Cox draait al sinds de jaren zestig mee in film, theater en televisie, maar wereldwijde roem kreeg hij pas laat in zijn carrière. Dankzij zijn rol als Logan Roy in Succession kent nu iedereen hem, iets waar de Schotse acteur zelf opvallend genoeg weinig plezier aan beleeft.

Ondanks een indrukwekkend cv met rollen in Braveheart, Manhunter, X-Men 2 en The Bourne Supremacy, ziet het grote publiek hem vooral als de norse patriarch uit de HBO-hitserie. Die late bekendheid kostte hem zijn anonimiteit, iets wat Cox naar eigen zeggen altijd enorm heeft gekoesterd.

Frustraties
Die frustratie past perfect bij Cox' reputatie als iemand die nooit een blad voor de mond neemt. In interviews en zijn autobiografie spaart hij niemand, van Johnny Depp tot Quentin Tarantino. Toch is er één acteur die hij met bijzonder veel venijn fileerde: Steven Seagal.

Cox werkte in 1996 met Seagal aan de actieprent The Glimmer Man, een buddycopfilm die zowel kritisch als commercieel flopte. De film had een budget van zo'n 45 miljoen dollar, maar bracht wereldwijd amper winst op en verdween snel in de vergetelheid.

Persoonlijke issues
De samenwerking met Seagal liet bij Cox echter een blijvende indruk achter. Hij omschreef hem als "net zo belachelijk in het echte leven als op het scherm" en haalde hard uit naar Seagals zelfbeeld. Volgens Cox waant de actieheld zich veel getalenteerder dan hij daadwerkelijk is.


In zijn ogen wordt Seagal vooral overeind gehouden door een leger aan mensen dat zijn imago kunstmatig in stand houdt. Die scherpe analyse sluit aan bij verhalen van andere collega's, die Seagal eveneens beschrijven als moeilijk, egocentrisch en wereldvreemd.

Eerlijkheid
Hoewel het nauwelijks verrassend is dat iemand botste met Seagal, maakte Cox' eloquente afrekening veel indruk. Zijn woorden bevestigen dat zijn scherpe tong niet alleen voor fictieve personages is gereserveerd, maar ook genadeloos wordt ingezet in het echte Hollywood-leven.