En plots staat deze 'Brat' uit de jaren '80 weer in de belangstelling
Andrew McCarthy overwon zijn Brat Pack-verleden en herontdekte zichzelf als reisschrijver en regisseur.
in Celebrity
Update:
In de jaren '80 begon een aantal jonge acteurs tegelijkertijd in Hollywood. Ze maakten films die aansloegen bij het jonge publiek. Filmklassiekers als Class, St. Elmo's Fire en Pretty in Pink waren er maar een paar van.
Het publiek was dol op de lieve, gevoelige blik van Andrew McCarthy (63). Hij was relateerbaar bij jongens en meisjes. Toen dat groepje jonge sterren werd uitgeroepen tot de 'Brat-pack', vernielde dat bijna zijn leven. Want die benaming was niet positief. Ze werden afgeschilderd als oppervlakkig en uitwisselbaar.
Een doodvonnis
Voor Andrew McCarthy voelde dat label als een doodvonnis, want wat zou er gebeuren als hij niet meer jong zou zijn? Toch bleven de rollen komen in films als Mannequin en Weekend at Bernie's tot de rollen steeds kleiner werden. Achter de schermen worstelde hij met een alcoholverslaving, want hij voelde zich een fraudeur, een imposter - en steeds meer nutteloos.
Uiteindelijk wist hij af te kicken en besloot hij zich te richten op reizen, regisseren en schrijven. En dat bleek een geslaagde zet, want hij vond zich opnieuw uit. Hij werd gewaardeerd als reisschrijver voor National Geographic Traveler. Daarnaast regisseerde hij onder meer afleveringen voor de series The Blacklist en Orange is the New Black.
Flinke PTSS
Ook is hij te zien in de series Good Girls en The Resident. Zijn verleden kreeg recent nog een plekje - evenals zijn PTSS - met zijn memoires Brat An 80's Story en de documentaire getiteld BRATS. En plots staat deze 'Brat' na de jaren '80 weer in de belangstelling. Want hij mag zich dan geen icoon voelen, stiekem is hij het wel.
Het publiek was dol op de lieve, gevoelige blik van Andrew McCarthy (63). Hij was relateerbaar bij jongens en meisjes. Toen dat groepje jonge sterren werd uitgeroepen tot de 'Brat-pack', vernielde dat bijna zijn leven. Want die benaming was niet positief. Ze werden afgeschilderd als oppervlakkig en uitwisselbaar.
Een doodvonnis
Voor Andrew McCarthy voelde dat label als een doodvonnis, want wat zou er gebeuren als hij niet meer jong zou zijn? Toch bleven de rollen komen in films als Mannequin en Weekend at Bernie's tot de rollen steeds kleiner werden. Achter de schermen worstelde hij met een alcoholverslaving, want hij voelde zich een fraudeur, een imposter - en steeds meer nutteloos.
Uiteindelijk wist hij af te kicken en besloot hij zich te richten op reizen, regisseren en schrijven. En dat bleek een geslaagde zet, want hij vond zich opnieuw uit. Hij werd gewaardeerd als reisschrijver voor National Geographic Traveler. Daarnaast regisseerde hij onder meer afleveringen voor de series The Blacklist en Orange is the New Black.
Flinke PTSS
Ook is hij te zien in de series Good Girls en The Resident. Zijn verleden kreeg recent nog een plekje - evenals zijn PTSS - met zijn memoires Brat An 80's Story en de documentaire getiteld BRATS. En plots staat deze 'Brat' na de jaren '80 weer in de belangstelling. Want hij mag zich dan geen icoon voelen, stiekem is hij het wel.
Interessant voor jou
Hij was een enorm 80's-icoon, maar sloeg Hollywoods grote rollen af: dit is wat er echt achter zat
Iedereen kent deze grote acteur, maar hij wist zijn grote plannen vaak niet waar te maken
