Gisteravond werd ik opnieuw omvergeblazen bij een tweede kijksessie van The Substance. Dit rauwe meesterwerk is ronduit weerzinwekkend. Meerdere bezoekers vluchtten destijds walgend de bioscoop uit. Ook tijdens mijn tweede kijkbeurt moest ik regelmatig slikken en stiekem wegkijken. Zeker richting het einde.
Het eerste deel van The Substance is verrassend goed te behappen. De meedogenloze satire grijpt je direct bij de strot. Regisseur Coralie Fargeat bouwt de verstikkende sfeer sterk op, waarbij de subtiele waanzin langzaam onder je huid kruipt. Die ongemakkelijkheid blijft in de eerste twee akten zeker draaglijk.
Waanzin en bodyhorror
De acteerprestaties vormen het kloppende hart van de film. Actrices Margaret Qualley en Demi Moore leveren even indrukwekkende als overtuigende prestaties af. Geen wonder dat de horrorfilm een fenomenale 89 procent op Rotten Tomatoes scoort. Het acteerwerk zuigt je volledig mee in deze visuele nachtmerrie, waarbij we Dennis Quaid niet mogen vergeten.
Toch slaat de sfeer volledig om tijdens de lugubere climax. Wanneer "Monstro Elisasue" uit de schaduw stapt, escaleert de film in een daadwerkelijk monsterlijk spektakel. Dit groteske slotstuk is een frontale aanval op je zintuigen, waarbij pure walging en absolute genialiteit versmelten.
Gevoel van walging
Mijn maag draaide op dat moment opnieuw om. Hoewel dit wurgende einde perfect binnen het krankzinnige verhaal past, is de onversneden gore overweldigend. Je wilt je televisie waarschijnlijk direct uitzetten, maar toch dwingt dit grenzeloze meesterwerk je om deze weerzinwekkende metamorfose tot de bloederige laatste seconde te aanschouwen.
Desondanks raad ik iedereen ten zeerste aan om deze rit te ondergaan. Het is een zeldzame, overrompelende ervaring, waarbij even wegkijken dus zeker is toegestaan. Ik weet er alles van.
Durf jij deze geniale martelgang daadwerkelijk aan? De provocerende film is te zien via onder meer HBO Max.
Het eerste deel van The Substance is verrassend goed te behappen. De meedogenloze satire grijpt je direct bij de strot. Regisseur Coralie Fargeat bouwt de verstikkende sfeer sterk op, waarbij de subtiele waanzin langzaam onder je huid kruipt. Die ongemakkelijkheid blijft in de eerste twee akten zeker draaglijk.
Waanzin en bodyhorror
De acteerprestaties vormen het kloppende hart van de film. Actrices Margaret Qualley en Demi Moore leveren even indrukwekkende als overtuigende prestaties af. Geen wonder dat de horrorfilm een fenomenale 89 procent op Rotten Tomatoes scoort. Het acteerwerk zuigt je volledig mee in deze visuele nachtmerrie, waarbij we Dennis Quaid niet mogen vergeten.
Toch slaat de sfeer volledig om tijdens de lugubere climax. Wanneer "Monstro Elisasue" uit de schaduw stapt, escaleert de film in een daadwerkelijk monsterlijk spektakel. Dit groteske slotstuk is een frontale aanval op je zintuigen, waarbij pure walging en absolute genialiteit versmelten.
Gevoel van walging
Mijn maag draaide op dat moment opnieuw om. Hoewel dit wurgende einde perfect binnen het krankzinnige verhaal past, is de onversneden gore overweldigend. Je wilt je televisie waarschijnlijk direct uitzetten, maar toch dwingt dit grenzeloze meesterwerk je om deze weerzinwekkende metamorfose tot de bloederige laatste seconde te aanschouwen.
Desondanks raad ik iedereen ten zeerste aan om deze rit te ondergaan. Het is een zeldzame, overrompelende ervaring, waarbij even wegkijken dus zeker is toegestaan. Ik weet er alles van.
Durf jij deze geniale martelgang daadwerkelijk aan? De provocerende film is te zien via onder meer HBO Max.
