Voor Emma Watson betekende haar rol als Hermione in Harry Potter een droomstart van haar carrière. Twaalf jaar lang groeide ze op op de filmset, omringd door een hechte cast en crew die als familie voelde.

Na het einde van de reeks bleek de realiteit van Hollywood echter totaal anders. Watson gaf toe dat ze moeite had met die overgang, omdat ze verwachtte dat elke filmset dezelfde warme, persoonlijke sfeer zou hebben als bij Harry Potter.

Andere kant
Die verwachting bleek een harde illusie. Buiten de franchise draaide het volgens haar vooral om carrière, prestaties en individuele doelen, in plaats van vriendschap en verbondenheid tussen collega's op de set.

Dat besef kwam hard aan en noemde ze zelfs "pijnlijk" en emotioneel zwaar. Het verschil tussen haar ideale beeld en de werkelijkheid zorgde ervoor dat ze zich verloren voelde in de industrie.

Iconische films
De Harry Potter-films, gebaseerd op de boeken van J.K. Rowling, brachten wereldwijd miljarden op en behoren tot de succesvolste franchises ooit. Samen met acteurs als Daniel Radcliffe en Rupert Grint werd Watson een wereldwijd icoon.


Juist dat enorme succes maakte de overgang moeilijker. De unieke band die tijdens die jaren ontstond, bleek onmogelijk te repliceren in andere projecten.

Koude sfeer
Volgens Watson kwam ze op nieuwe sets aan met het idee dat ze vrienden zou maken voor het leven. In werkelijkheid bleek het voor de meeste mensen simpelweg werk, zonder die diepe emotionele connectie.