Voor de echte fans van onder de rivieren begint het carnaval al in november. Op de elfde van de elfde vindt in menig stad en dorp de aftrap plaats voor het grootste volksfeest dat Nederland rijk is. Een prachtige dag dus om de vrolijke, lompe en soms zelfs leerzame nederkomedie Carnaval in première te laten gaan.

Een vriendengroep van vier beleeft in deze film een dwaze tijd in het fictieve stadje 'Zattegat', dat de kernwaarden van carnaval volop uitdraagt: feesten, zingen, zuipen en neuken! Ter gelegenheid van de bioscooprelease werd een feestcafé in de hoofdstad versierd met serpentines, plakkaten en rood-wit geblokte vlaggetjes: een stukje Brabant in hartje Amsterdam, waar de cast en crew aanwezig waren voor een aantal gezellige interviews. 'n Bekske koffie en een warm worstenbroodje mochten natuurlijk niet ontbreken toen FilmTotaal aanschoof bij achtereenvolgens regisseur Flip van de Kuil en hoofdrolspeler Tim Haars.

Hoi Flip. Vier jij zelf eigenlijk carnaval?

"De laatste jaren hebben we het weer opgepikt. Maar met Huub (Smit) en Tim (Haars) carnaval vieren is... Ik word zelf nooit herkend (klopt af), maar met hun twee is gewoon chaos. Dan kun je geen drie meter lopen. We hebben het ook een paar keer in Oeteldonk gedaan. En dan hadden we gewoon netjes een jasje aan. Ik ben pas carnaval gaan vieren toen ik in Brabant ging wonen. Dat was ergens in mijn tienertijd. De leukste verhalen zijn natuurlijk waar het slecht afloopt."

En die zitten ook in de film toch?

"Zeker. Maar deze film is een bewondering van het carnavalsfeest. Als je door alle chaos heen kijkt, zit er ook een mooie gedachtegang achter. Die vrijheid en dat we gewoon een paar dagen niets hoeven. Ik vind die insteek echt heel erg vet van carnaval. En al die chaos eromheen, dat hoort erbij."

Is het een ode aan carnaval, deze film? Of zet je de mensen, de feestvierders, ook wel voor aap?

"Zeker niet! We maken carnaval helemaal niet belachelijk. Deze jongens zijn eigenlijk de grootste carnavalfans die er maar zijn. En er wordt gewoon over een complete dag heen gekakt. Dat is echt wat er gebeurt."

Jouw laatste film Krazy House kreeg vernietigende of laten we zeggen 'gemengde' kritieken. Is dat een van de redenen dat je nu terugkeert in de bioscoop op meer vertrouwd terrein? Meer New Kids-achtige humor?

"Zeker, honderd procent. Ik heb tussen Krazy House en nu drie series gemaakt en ik was daar al weer terug naar een soort van 'jongens, ik wil gewoon lang leven de lol maken'. En dat miste ik ook heel erg in mijn leven. Wat ik merkte is zoiets van 'ik wil niet in deze donkere pot roeren'. En toen kwam deze film op mijn pad.'"

Je hebt Carnaval ook geschreven. Duurt zo'n proces lang? Was het een jarenlange ambitie om een film over carnaval te maken?

"Dat is zo gegroeid. Huub, Tim, ik en Zoeteke [Lugthart] waren met een andere film bezig en elke keer kwam weer het woord 'carnaval' op. En toen zeiden we 'we noemen het woord carnaval wel heel vaak' en toen ging het best snel. Hé, dit is de perfecte setting, de karakters, Brabant, lang leve de lol, en komedie ligt overal tijdens carnaval. Een vriendengroep. Het voelde zo lekker."

In de film zitten ook twee carnavalsgangers die zijn verkleed als Doc Brown en Marty McFly uit Back to the Future. Dat zijn ook heerlijk lollige films natuurlijk. Is Robert Zemeckis iemand waar je je aan spiegelt bijvoorbeeld?

"Nee (lacht). Dat is een echte filmmaker. Ik zie mijzelf altijd nog als die 'prutser', op een of andere manier. Ik heb er onwijs veel respect voor hoe zíj een verhaal vertellen en dingen in beeld brengen. Ik ben een heel simpele jongen. Ik zou mezelf niet eens met hem durven vergelijken, zeker niet."

Je doet heel veel dingen aan de film zelf (schrijver, regisseur, editor), is dat om budgettaire redenen of ben je een controlfreak die niemand anders voor die zaken in wil huren?

"Was het maar zo! Bij het schrijven zit het verhaal helemaal in mijn hoofd en zie ik alles voor me. Daarom ga ik het regisseren. Als ik het geregisseerd heb, weet ik zelf ook het beste hoe ik het wil knippen."

Je bent je eigen beste werknemer zeg maar.
"Eigenlijk wel, maar ik heb overal hulp. Schrijven doe ik samen met Zoeteke. Bij de regie heb ik een regieassistent. En in mijn montage heb ik ook twee andere editors die altijd meekijken en advies geven. Dus ik doe het absoluut niet alleen.

Maar dit is ooit uit noodzaak geboren. Ik en Steffen (Haars) toen. We filmden, we acteerden, we monteerden, we deden het gewoon allemaal zelf. Omdat, ja, we deden het met zijn tweetjes. Na de chaos van een draaiperiode van zes weken is het heerlijk om alleen in een kamer te zitten en het materiaal rustig te bekijken. En dan gewoon kijken wanneer de grappen vallen, dat is het ook. Als je dat shot achter dat shot zet, dan heb je een grap. Dat gevoel van 'motherfucker, het werkt gewoon', dat is gewoon heerlijk."

Je werkt dus steeds met een groot deel van dezelfde mensen, ben je dan niet bang dat groepsdenken en ja-knikkerij op de loer liggen?

"Oh nee hoor. We zoeken steeds naar iets nieuws. We zijn begonnen toen ik negentien was, zevenentwintig jaar geleden. Inmiddels is het een automatisme, maar we moeten elkaar wel aan het lachen krijgen. En als we het gevoel hebben dat we iets dubbels aan het doen zijn of iets herkenbaar van vroeger, dan willen we het ook veranderen.

En wat zij nu eruit poepen: van de vier zinnen die je op het scherm hoort, stond er zeker één niet in het script. Er wordt erg veel geïmproviseerd. Als het verhaal maar loopt dan maakt het mij niet uit hoe je het uit je bek krijgt, al gebruik je maar twee woorden. En elk van die vier gasten weet me nog steeds te verrassen."

Je acteert ook in deze film, als brandende clown? Een soort Low Budget Stuntman (een van de andere films van van der Kuil)?

"Ja, daar is het wel op gebaseerd. Ik wilde ooit stuntman worden en dus deed ik mijn eigen stunts. Een van die stunts was dat ik mezelf in de fik stak. Dat was toen helemaal mislukt, brandwonden en alles. Maar dat was dat. Maar nu hadden we bij deze film nog iemand nodig die in brand stond en toen zei ik 'ja, laat mij het nog een keer proberen'. Maar dit keer met een echte stuntman erbij die mij instrueerde en veilig hield. Dus die kans kon ik niet laten liggen."

Komt er een Carnaval 2?
"We eindigen met dag één, dus als het aan ons ligt absoluut. Dit smaakt naar meer."

Vervolgens sluit Tim Haars bij ons aan. Hoi Tim! Vier jij zelf carnaval?
"Ik ben ermee opgegroeid. Het is een van de grootste culturele feesten van Nederland. In Noord-Brabant wordt het echt uitbundig gevierd en ik kom daarvandaan. Nu ga ik elk jaar naar de optocht met mijn zoon. Ik vind het leuk dat hij daaraan meedoet. Op die school wordt het allemaal gevierd. Ik vind het gewoon leuk dat hij deel kan uitmaken van zo'n groot cultureel feest. Het is megalaagdrempelig. Het is liefde.

Je hoeft ook geen maffiabaas te zijn om The Sopranos vet te vinden. Met Carnaval net zo: het is maar waar je het aan ophangt. Maar het gaat natuurlijk over vriendschap. Wat doe je voor die ander? En dat vind ik echt supervet."

Jij bent ook best vaak als serieus acteur te zien.
"Het meeste wat ik doe is drama. Ik heb het laatst even gecheckt voor de grap, bij IMDb. Maar komedie vind ik superleuk! Ik denk als je begint met spelen en mensen vragen wat je wil als acteur, dan zullen heel veel mensen zeggen 'ja, ik wil zoveel mogelijk spelen en zoveel mogelijk diversiteit in mijn carrière'. En nu ben ik eigenlijk op een punt dat het er is. Dat is supervet. Ik mag komedie spelen en ik ben nu bezig met een andere serie Seks en de Vinex waarbij ik een van de hoofdrollen speel."

Ik had dit ook aan Flip gevraagd, je werkt vaak met dezelfde mensen in de Brabantse komediehoek, heb je dan niet het gevoel dat het belegen wordt, dat je elkaar niet meer scherp houdt.
"Ja, dat is een goede vraag. Ik vind het eigenlijk niet. Het voordeel van elkaar kennen in het spel is dat je eigenlijk weet waar iemand naartoe kan gaan of niet. Dan kan ik onvoorspelbaar zijn, maar de ander kan mij toch volgen. Je moet het voor jezelf wel interessant houden natuurlijk.

Maar ik vind het heel vet dat het hoofdstukje 'Brabant' een genre is geworden in Nederland. We kunnen niet alles naar ons toe trekken, maar voor New Kids had je volgens mij binnen fictie niet zo'n sterk stempel qua Brabants. Toen kwam Ron Goossens: Low Budget Stuntman, Ferry, Undercover, nu dit. Ik vind het supertof dat Brabants binnen Nederland een van de dialecten is die het zo groot heeft gemaakt."

De humor waarbij je de grens op zoekt van het fatsoen binnen deze films, heeft dat een oneindige houdbaarheidsdatum? Kun je dat blijven brengen en blijft dat dan leuk?
"Ja, het is steeds meer nodig. Hoe meer regels er komen, hoe bewuster iedereen zich van elkaar wordt, hoe harder je eigenlijk erin moet. We bekijken het dan eigenlijk zo van: oké, dus als je níemand serieus neemt en íedereen, tussen aanhalingstekens, beledigt, dan zijn we dus allemaal gelijk. Vet!

Dat is denk ik heel belangrijk. Ik denk dat deze film daar ook over gaat, net als het carnavalsfeest van oudsher: effe een paar dagen iedereen gelijk. De burgemeester levert zijn sleutel in bij een of andere dude. Je weet wel, de raad van elf. Zij besturen de stad! Ik vind dat heel mooi."

Wie is grappiger: Henri van Loon of Tim Haars?
"Komedie is geen competitie. Dat vind ik ook jammer met prijzen en zo. Iedereen heeft zijn eigen kracht. Maar euh, Henri is heel grappig. En ik ook.

Ik kom uit een hele kleurrijke familie en ik heb humor altijd wel functioneel ingezet. Om de sfeer goed te krijgen, onbewust. Het is nu mijn werk, al vijfentwintig jaar. Ik denk dat je maar dertig procent echt kan leren, de rest zit er al."

Lees ook onze recensie van Carnaval.