In 2008 één van de grootste flops van het jaar, maar misschien was hij zijn tijd juist wel ver vooruit
Inmiddels wordt deze film gezien als een absolute cultklassieker die ver voor zijn tijd was.
Toen Speed Racer in 2008 in de bioscoop verscheen, leek alles aanwezig voor een groot succes. De film was geregisseerd door de Wachowski's, bekend van The Matrix, en had een sterrencast met onder anderen Emile Hirsch en Christina Ricci.
Toch liep het compleet anders. Met een budget van ongeveer 120 miljoen dollar haalde de film wereldwijd slechts zo'n 94 miljoen op, waardoor het al snel werd bestempeld als een van de grootste flops van dat jaar.
Teleurstelling
Niet alleen financieel ging het mis, ook critici waren weinig enthousiast. De opvallend kleurrijke stijl en overdreven visuele effecten werden destijds als te druk en kinderachtig ervaren, zeker in een tijd waarin donkere en serieuze blockbusters juist populair waren.
Voor hoofdrolspeler Emile Hirsch was het een harde klap. Hij vreesde zelfs dat zijn carrière eronder zou lijden, omdat hij het gezicht was van een film die zo publiekelijk werd afgewezen door zowel pers als publiek.
Nieuwe waardering
Toch begon het beeld van Speed Racer langzaam te veranderen in de jaren die volgden. Via mond-tot-mondreclame en herontdekkingen groeide de film uit tot een cultklassieker, vergelijkbaar met films die pas later erkenning kregen voor hun unieke stijl.
Tijdens speciale vertoningen, zoals in een bioscoop van Quentin Tarantino, merkte Hirsch dat het publiek de film ineens heel anders beleefde. Bij de emotionele finale waren kijkers zelfs hoorbaar geraakt, iets wat bij de release ondenkbaar leek.
Andere tijd
Speed Racer laat daarmee zien dat sommige films simpelweg hun tijd nodig hebben. Wat eerst werd gezien als mislukking, blijkt achteraf een gedurfde en eigenzinnige visie die misschien wel jaren te vroeg kwam.
Toch liep het compleet anders. Met een budget van ongeveer 120 miljoen dollar haalde de film wereldwijd slechts zo'n 94 miljoen op, waardoor het al snel werd bestempeld als een van de grootste flops van dat jaar.
Teleurstelling
Niet alleen financieel ging het mis, ook critici waren weinig enthousiast. De opvallend kleurrijke stijl en overdreven visuele effecten werden destijds als te druk en kinderachtig ervaren, zeker in een tijd waarin donkere en serieuze blockbusters juist populair waren.
Voor hoofdrolspeler Emile Hirsch was het een harde klap. Hij vreesde zelfs dat zijn carrière eronder zou lijden, omdat hij het gezicht was van een film die zo publiekelijk werd afgewezen door zowel pers als publiek.
Nieuwe waardering
Toch begon het beeld van Speed Racer langzaam te veranderen in de jaren die volgden. Via mond-tot-mondreclame en herontdekkingen groeide de film uit tot een cultklassieker, vergelijkbaar met films die pas later erkenning kregen voor hun unieke stijl.
Tijdens speciale vertoningen, zoals in een bioscoop van Quentin Tarantino, merkte Hirsch dat het publiek de film ineens heel anders beleefde. Bij de emotionele finale waren kijkers zelfs hoorbaar geraakt, iets wat bij de release ondenkbaar leek.
Andere tijd
Speed Racer laat daarmee zien dat sommige films simpelweg hun tijd nodig hebben. Wat eerst werd gezien als mislukking, blijkt achteraf een gedurfde en eigenzinnige visie die misschien wel jaren te vroeg kwam.
