De film uit 1971 die Gary Oldman ertoe bracht acteur te worden: "Het was alsof ik een moment van totale helderheid had"
Gary Oldman werd geïnspireerd om acteur te worden na het zien van 'The Raging Moon' met Malcolm McDowell.
Gary Oldman is een acteur die zich volledig in zijn rollen transformeert. Vanaf het begin van zijn carrière verdwijnt hij in elk personage dat hij speelt, waardoor hij vaak nauwelijks herkenbaar is - zelfs wanneer zijn naam groot op de filmposter prijkt. Er zijn maar weinig acteurs die zich met hem kunnen meten.
Maar zelfs een acteur als Oldman haalt zijn inspiratie ergens vandaan, en ook hij vormt daarop geen uitzondering. Acteren was voor hem geen langgekoesterde droom of een familie-erfenis. Opgegroeid in een ruige wijk van Londen in de jaren 60, als zoon van een alleenstaande moeder, kwam hij op jonge leeftijd niet in aanraking met theater en was hij evenmin op zoek naar een creatieve uitlaatklep. Zijn roeping kwam dan ook als een donderslag bij heldere hemel.
Dat was het
"Ik zag Malcolm McDowell in een film genaamd The Raging Moon", vertelde hij in een interview uit 2000. "En dat was het. Het was alsof ik een moment van totale helderheid had. 'Dit is het.' Dat was de blikseminslag. Je moet je afvragen: bestaat toeval, of is alles voorbestemd?"
The Raging Moon (in de VS uitgebracht als Long Ago, Tomorrow) verscheen in 1971, toen Oldman nog een tiener was. De romantische dramafilm is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Britse schrijver Peter Marshall en werd geregisseerd door Bryan Forbes.
Verhaal
McDowell speelt de hoofdrol naast Nanette Newman, de echtgenote van regisseur Forbes. De film volgt Bruce Pritchard en Jill Matthews, twee patiënten in een zorginstelling die beiden een lichamelijke beperking hebben en verliefd op elkaar worden. Destijds werd de film als opmerkelijk gewaagd ervaren, onder meer door de suggestie van seksualiteit binnen een relatie tussen twee rolstoelgebonden personages.
Hoewel de film vaak wordt overschaduwd door McDowells meer controversiële werk uit dezelfde periode - hij had kort daarvoor nog de rol van Mick Travis gespeeld in de tegencultuurklassieker If... - laat The Raging Moon juist een heel andere kant van zijn talent zien. In plaats van uitgesproken rebellie draait het hier om kwetsbaarheid, emotionele gelaagdheid en ingetogen spel.
Krachtige prestatie
Ondanks het ogenschijnlijk sentimentele uitgangspunt biedt The Raging Moon McDowell de ruimte voor een verrassend gelaagde rol. Zijn personage begint als een zorgeloze, bijna roekeloze voetballer, maar wordt geconfronteerd met een ziekte waardoor hij voorgoed aan een rolstoel is gebonden.
De acteur moet dezelfde onderhuidse woede en frustratie oproepen als in If..., maar ook een langzaam groeiende zachtheid en verlangen naar het personage van Newman. Het resultaat is een indringende vertolking die een 13-jarige kijker, die nog niet wist dat hij acteur wilde worden, diep had kunnen raken.
Passend bij Oldman
Terugkijkend is het passend dat Oldmans reis begon met een rol die volledig draaide om transformatie. De kwaliteiten die hij bewonderde in McDowells spel - emotioneel bereik, toewijding en het vermogen om volledig op te gaan in een personage - zouden later de fundamenten van zijn eigen carrière vormen. Meer dan vijf decennia later echoot dat bliksemmoment nog altijd door in een van de meest veelzijdige filmografieën van de moderne cinema.
Wil je The Raging Moon zien? De film is momenteel niet te vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar is wel verkrijgbaar op dvd.
Maar zelfs een acteur als Oldman haalt zijn inspiratie ergens vandaan, en ook hij vormt daarop geen uitzondering. Acteren was voor hem geen langgekoesterde droom of een familie-erfenis. Opgegroeid in een ruige wijk van Londen in de jaren 60, als zoon van een alleenstaande moeder, kwam hij op jonge leeftijd niet in aanraking met theater en was hij evenmin op zoek naar een creatieve uitlaatklep. Zijn roeping kwam dan ook als een donderslag bij heldere hemel.
Dat was het
"Ik zag Malcolm McDowell in een film genaamd The Raging Moon", vertelde hij in een interview uit 2000. "En dat was het. Het was alsof ik een moment van totale helderheid had. 'Dit is het.' Dat was de blikseminslag. Je moet je afvragen: bestaat toeval, of is alles voorbestemd?"
The Raging Moon (in de VS uitgebracht als Long Ago, Tomorrow) verscheen in 1971, toen Oldman nog een tiener was. De romantische dramafilm is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Britse schrijver Peter Marshall en werd geregisseerd door Bryan Forbes.
Verhaal
McDowell speelt de hoofdrol naast Nanette Newman, de echtgenote van regisseur Forbes. De film volgt Bruce Pritchard en Jill Matthews, twee patiënten in een zorginstelling die beiden een lichamelijke beperking hebben en verliefd op elkaar worden. Destijds werd de film als opmerkelijk gewaagd ervaren, onder meer door de suggestie van seksualiteit binnen een relatie tussen twee rolstoelgebonden personages.
Hoewel de film vaak wordt overschaduwd door McDowells meer controversiële werk uit dezelfde periode - hij had kort daarvoor nog de rol van Mick Travis gespeeld in de tegencultuurklassieker If... - laat The Raging Moon juist een heel andere kant van zijn talent zien. In plaats van uitgesproken rebellie draait het hier om kwetsbaarheid, emotionele gelaagdheid en ingetogen spel.
Krachtige prestatie
Ondanks het ogenschijnlijk sentimentele uitgangspunt biedt The Raging Moon McDowell de ruimte voor een verrassend gelaagde rol. Zijn personage begint als een zorgeloze, bijna roekeloze voetballer, maar wordt geconfronteerd met een ziekte waardoor hij voorgoed aan een rolstoel is gebonden.
De acteur moet dezelfde onderhuidse woede en frustratie oproepen als in If..., maar ook een langzaam groeiende zachtheid en verlangen naar het personage van Newman. Het resultaat is een indringende vertolking die een 13-jarige kijker, die nog niet wist dat hij acteur wilde worden, diep had kunnen raken.
Passend bij Oldman
Terugkijkend is het passend dat Oldmans reis begon met een rol die volledig draaide om transformatie. De kwaliteiten die hij bewonderde in McDowells spel - emotioneel bereik, toewijding en het vermogen om volledig op te gaan in een personage - zouden later de fundamenten van zijn eigen carrière vormen. Meer dan vijf decennia later echoot dat bliksemmoment nog altijd door in een van de meest veelzijdige filmografieën van de moderne cinema.
Wil je The Raging Moon zien? De film is momenteel niet te vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar is wel verkrijgbaar op dvd.
