Ze was de ultieme jaren 80-muze maar baalde van die typecasting: Zo gooide Molly Ringwald haar carrière om
Molly Ringwald ontvluchtte Hollywood na nare ervaringen in de filmwereld en bouwde een heel nieuwe carrière op.
In de jaren 80 viel Molly Ringwald (58) op met Sixteen Candles, The Breakfast Club en Pretty in Pink. Ze was de ultieme muze voor de succesvolle regisseur John Hughes en werd hét gezicht van tienerfilms uit die tijd.
Maar ze baalde van die typecasting en "al die Harvey Weinsteins", zoals ze zelf schreef in The New Yorker. Als minderjarige maakte ze vervelende dingen mee met mannen in de filmindustrie. Toen haar agent haar de zoveelste keer afwimpelde, ontsloeg ze hem en gooide zij haar carrière om.
Geen tiener meer
Ze vertrok naar Parijs en werkte van daaruit soms aan Amerikaanse filmprojecten. Maar hoofdrollen accepteren in tienerfilms wilde ze niet meer - en daar was John Hughes zo verbolgen over dat hij alle contact verbrak. Ook wees zij Pretty Woman en Silence of the Lambs af - niet omdat ze de scenario's niet goed vond, maar omdat ze er geen gevoel voor had.
Naast de paar filmsets waar zij wel wilde staan, schreef ze romans en essays en vertaalde ze werken van anderen. Ook legde ze zich toe op het maken van muziek: jazz. Dat kreeg ze van huis uit mee. Al met al wist ze een prima nieuw leven op te bouwen.
Nieuwe carrière
Pas 10 jaar later besloot Molly Ringwald weer in de Verenigde Staten te gaan wonen. Ze is te zien in recenter werk als Riverdale, The Kissing Booth en Bad Things. De laatste jaren reflecteert zij desgevraagd op haar filmklassiekers.
Ze vond het verschrikkelijk dat zij en andere jonge collega's als Andrew McCarthy, Rob Lowe en Demi Moore werden weggezet als de oppervlakkige jongere generatie. Die term 'Brat Pack' deed pijn.
Meer details volgen in de YouTube-video van Fade to Black.
Maar ze baalde van die typecasting en "al die Harvey Weinsteins", zoals ze zelf schreef in The New Yorker. Als minderjarige maakte ze vervelende dingen mee met mannen in de filmindustrie. Toen haar agent haar de zoveelste keer afwimpelde, ontsloeg ze hem en gooide zij haar carrière om.
Geen tiener meer
Ze vertrok naar Parijs en werkte van daaruit soms aan Amerikaanse filmprojecten. Maar hoofdrollen accepteren in tienerfilms wilde ze niet meer - en daar was John Hughes zo verbolgen over dat hij alle contact verbrak. Ook wees zij Pretty Woman en Silence of the Lambs af - niet omdat ze de scenario's niet goed vond, maar omdat ze er geen gevoel voor had.
Naast de paar filmsets waar zij wel wilde staan, schreef ze romans en essays en vertaalde ze werken van anderen. Ook legde ze zich toe op het maken van muziek: jazz. Dat kreeg ze van huis uit mee. Al met al wist ze een prima nieuw leven op te bouwen.
Nieuwe carrière
Pas 10 jaar later besloot Molly Ringwald weer in de Verenigde Staten te gaan wonen. Ze is te zien in recenter werk als Riverdale, The Kissing Booth en Bad Things. De laatste jaren reflecteert zij desgevraagd op haar filmklassiekers.
Ze vond het verschrikkelijk dat zij en andere jonge collega's als Andrew McCarthy, Rob Lowe en Demi Moore werden weggezet als de oppervlakkige jongere generatie. Die term 'Brat Pack' deed pijn.
Meer details volgen in de YouTube-video van Fade to Black.