Willem Dafoe speelde in een film die zelfs Cannes niet zonder ongemak kon uitzitten
'Antichrist' van Lars von Trier blijft choquerend, zelfs bijna meer dan 17 jaar na zijn release.
Sommige horrorfilms maken je bang, andere laten je misselijk achter. Antichrist van Lars von Trier hoort duidelijk bij die tweede categorie. Zelfs jaren na de release blijft het een van de meest ongemakkelijke films met Willem Dafoe.
De film uit 2009 draait om een naamloos echtpaar dat na een verschrikkelijk verlies naar een afgelegen huisje in het bos trekt. Hij is therapeut, zij wordt verscheurd door schuld, verdriet en angst. Wat begint als een beklemmend rouwdrama verandert langzaam in iets veel duisterders.
Geen ontsnapping
Dafoe en Charlotte Gainsbourg spelen de hoofdrollen met een intensiteit die bijna pijnlijk wordt om naar te kijken. Von Trier filmt hun verdriet niet als iets zachts of menselijks, maar als een wond die steeds verder wordt opengereten.
Daarna wordt Antichrist pas echt berucht. De film bevat een paar scènes die zelfs doorgewinterde horrorfans moeilijk kunnen aanzien. Niet vanwege goedkope schrikeffecten, maar omdat Von Trier de kijker dwingt om te blijven kijken naar lichamelijke pijn, psychologische afbraak en totale wanhoop.
Cannes schrok
Bij de première op het filmfestival van Cannes werd de film dan ook allesbehalve rustig ontvangen. Er werd gefloten, gelachen, geschokt gereageerd en fel gediscussieerd. Sommigen zagen een gewaagd kunstwerk over rouw en depressie, anderen vonden het niets meer dan provocatie om het provoceren.
Vooral de gewelddadige en seksueel expliciete beelden zorgden voor ophef. Ook werd de film beschuldigd van vrouwenhaat, al won Gainsbourg op Cannes juist de prijs voor beste actrice. Dat zegt eigenlijk alles over de tegenstrijdige reputatie van Antichrist.
Niet vergeten
Het is geen film die je makkelijk aan iemand aanraadt. Daarvoor is hij te hard, te somber en te onaangenaam. Maar wie hem gezien heeft, vergeet hem waarschijnlijk nooit meer.
Dat maakt Antichrist nog altijd een van de meest extreme films uit de carrière van Dafoe. Niet omdat hij vol monsters zit, maar omdat hij laat zien hoe monsterlijk mensen kunnen worden wanneer verdriet, angst en schuld volledig ontsporen.
Ook interessant
Morgan Freeman had nooit gedacht dat dit pareltje een van zijn beste films zou worden: "Kan het je niet uitleggen"
Morgan Freeman heeft in zijn lange carrière heel wat klassiekers gemaakt. Toch wist de acteur tijdens de opnames lang niet altijd dat hij met iets bijzonders bezig was. Ook het enorme succes van...[Lees verder]
De film uit 2009 draait om een naamloos echtpaar dat na een verschrikkelijk verlies naar een afgelegen huisje in het bos trekt. Hij is therapeut, zij wordt verscheurd door schuld, verdriet en angst. Wat begint als een beklemmend rouwdrama verandert langzaam in iets veel duisterders.
Geen ontsnapping
Dafoe en Charlotte Gainsbourg spelen de hoofdrollen met een intensiteit die bijna pijnlijk wordt om naar te kijken. Von Trier filmt hun verdriet niet als iets zachts of menselijks, maar als een wond die steeds verder wordt opengereten.
Daarna wordt Antichrist pas echt berucht. De film bevat een paar scènes die zelfs doorgewinterde horrorfans moeilijk kunnen aanzien. Niet vanwege goedkope schrikeffecten, maar omdat Von Trier de kijker dwingt om te blijven kijken naar lichamelijke pijn, psychologische afbraak en totale wanhoop.
Cannes schrok
Bij de première op het filmfestival van Cannes werd de film dan ook allesbehalve rustig ontvangen. Er werd gefloten, gelachen, geschokt gereageerd en fel gediscussieerd. Sommigen zagen een gewaagd kunstwerk over rouw en depressie, anderen vonden het niets meer dan provocatie om het provoceren.
Vooral de gewelddadige en seksueel expliciete beelden zorgden voor ophef. Ook werd de film beschuldigd van vrouwenhaat, al won Gainsbourg op Cannes juist de prijs voor beste actrice. Dat zegt eigenlijk alles over de tegenstrijdige reputatie van Antichrist.
Niet vergeten
Het is geen film die je makkelijk aan iemand aanraadt. Daarvoor is hij te hard, te somber en te onaangenaam. Maar wie hem gezien heeft, vergeet hem waarschijnlijk nooit meer.
Dat maakt Antichrist nog altijd een van de meest extreme films uit de carrière van Dafoe. Niet omdat hij vol monsters zit, maar omdat hij laat zien hoe monsterlijk mensen kunnen worden wanneer verdriet, angst en schuld volledig ontsporen.
Ook interessant
Morgan Freeman had nooit gedacht dat dit pareltje een van zijn beste films zou worden: "Kan het je niet uitleggen"
Morgan Freeman heeft in zijn lange carrière heel wat klassiekers gemaakt. Toch wist de acteur tijdens de opnames lang niet altijd dat hij met iets bijzonders bezig was. Ook het enorme succes van...[Lees verder]