Geef deze bekende horrorfilm 15 minuten en je ontdekt dat het afgelegen huis helemaal niet het echte verhaal is
Daarom is deze film op een hele andere manier spannend dan andere films.
Wie The Wicker Man uit 1973 opzet, verwacht misschien een klassieke horrorfilm waarin een afgelegen gemeenschap een duister geheim verbergt. Maar de Britse cultklassieker van regisseur Robin Hardy blijkt veel meer te zijn dan een mysterie op een Schots eiland. De film draait vooral om geloof, manipulatie en botsende wereldbeelden.
Politieagent Neil Howie, gespeeld door Edward Woodward, reist naar het fictieve eiland Summerisle om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken. Daar ontdekt hij een gemeenschap die opvallend openlijk leeft volgens heidense tradities. Hoe langer hij blijft, hoe duidelijker het wordt dat zijn christelijke overtuigingen hier weinig betekenen.
Aparte spanning
Wat The Wicker Man bijzonder maakt, is dat de film zijn dreiging niet voornamelijk uit donkere gangen of plotselinge schrikmomenten haalt. In plaats daarvan ontstaat het ongemak doordat de eilandbewoners hun vreemde gebruiken volkomen normaal vinden. Christopher Lee speelt Lord Summerisle, de charismatische leider die Howies onderzoek steeds ingewikkelder maakt.
De film werd geschreven door Anthony Shaffer en opgenomen op verschillende locaties in Schotland, waaronder delen van Dumfries and Galloway. De productie combineert detectivewerk met folk horror en gebruikt traditionele muziek om de merkwaardige sfeer te versterken. Juist die combinatie maakt de film anders dan veel andere horrorfilms uit dezelfde periode.
Cultstatus
Bij de oorspronkelijke release kreeg The Wicker Man geen bijzonder groot publiek, mede doordat de distributie moeizaam verliep en delen van de film werden ingekort. In de jaren daarna groeide de productie echter uit tot een invloedrijke cultklassieker. Christopher Lee beschouwde zijn rol bovendien als een van de belangrijkste uit zijn carrière.
De titel verwijst naar een enorm houten bouwwerk dat een centrale rol speelt in de grimmige ontknoping. Toch zit de kracht van de film niet alleen in dat beruchte beeld, maar vooral in de manier waarop eerdere scènes de kijker langzaam voorbereiden op een confrontatie tussen twee onverenigbare overtuigingen. Daardoor krijgt het verhaal achteraf een heel andere betekenis.
Overgave
Wie The Wicker Man kijkt, doet er daarom goed aan om niet uitsluitend op zoek te gaan naar het geheim van Summerisle. De film stelt vooral vragen over religie, groepsdruk en de grenzen van iemands overtuigingen. Geef het verhaal een kwartier de tijd en je ontdekt dat het afgelegen eiland slechts het decor vormt voor iets veel verontrustenders.
Politieagent Neil Howie, gespeeld door Edward Woodward, reist naar het fictieve eiland Summerisle om de verdwijning van een jong meisje te onderzoeken. Daar ontdekt hij een gemeenschap die opvallend openlijk leeft volgens heidense tradities. Hoe langer hij blijft, hoe duidelijker het wordt dat zijn christelijke overtuigingen hier weinig betekenen.
Aparte spanning
Wat The Wicker Man bijzonder maakt, is dat de film zijn dreiging niet voornamelijk uit donkere gangen of plotselinge schrikmomenten haalt. In plaats daarvan ontstaat het ongemak doordat de eilandbewoners hun vreemde gebruiken volkomen normaal vinden. Christopher Lee speelt Lord Summerisle, de charismatische leider die Howies onderzoek steeds ingewikkelder maakt.
De film werd geschreven door Anthony Shaffer en opgenomen op verschillende locaties in Schotland, waaronder delen van Dumfries and Galloway. De productie combineert detectivewerk met folk horror en gebruikt traditionele muziek om de merkwaardige sfeer te versterken. Juist die combinatie maakt de film anders dan veel andere horrorfilms uit dezelfde periode.
Cultstatus
Bij de oorspronkelijke release kreeg The Wicker Man geen bijzonder groot publiek, mede doordat de distributie moeizaam verliep en delen van de film werden ingekort. In de jaren daarna groeide de productie echter uit tot een invloedrijke cultklassieker. Christopher Lee beschouwde zijn rol bovendien als een van de belangrijkste uit zijn carrière.
De titel verwijst naar een enorm houten bouwwerk dat een centrale rol speelt in de grimmige ontknoping. Toch zit de kracht van de film niet alleen in dat beruchte beeld, maar vooral in de manier waarop eerdere scènes de kijker langzaam voorbereiden op een confrontatie tussen twee onverenigbare overtuigingen. Daardoor krijgt het verhaal achteraf een heel andere betekenis.
Overgave
Wie The Wicker Man kijkt, doet er daarom goed aan om niet uitsluitend op zoek te gaan naar het geheim van Summerisle. De film stelt vooral vragen over religie, groepsdruk en de grenzen van iemands overtuigingen. Geef het verhaal een kwartier de tijd en je ontdekt dat het afgelegen eiland slechts het decor vormt voor iets veel verontrustenders.
