Monique van de Ven woonde jarenlang in Los Angeles: waarom de grote Hollywood-doorbraak uitbleef
Monique van de Ven vertelt waarom een grote Hollywood-doorbraak na het succes van 'Turks Fruit' uitbleef.
Toen Turks Fruit (1973) uitkwam, was de film zo spraakmakend dat buitenlandse filmstudio's belangstelling kregen voor Monique van de Ven. De film werd zelfs genomineerd voor een Oscar.
Ze woonde daardoor jarenlang in Los Angeles. Toch bleef haar grote Hollywood-doorbraak uit. In gesprek met De Telegraaf vertelde zij dat het een logisch gevolg was van de tijd waarin zij leefde. De Amerikaanse filmindustrie stond in de jaren 70 nog niet echt open voor mensen buiten Amerika.
Geen buitenlanders
Monique van de Ven vertelde: "Het was de Reagan-tijd en alle buitenlanders met een accent moesten ze niet. Ik wilde de band met Nederland niet afsluiten. Dus ik vloog elke zes weken terug naar Amsterdam, dan deed ik daar een film en vloog ik weer terug."
Spijt heeft ze er niet van. Ook niet van de gewetensvraag of er meer in had gezeten als ze er anders in had gestaan. Ze zei: "Of ik er niet meer uit had willen halen? Nee, eigenlijk niet. Ik heb voor Amerika gewoon niet de tijd genomen. Misschien had ik te weinig ambitie, ik was verwend met mooie rollen in Nederland."
Amerikaanse projecten
In Hollywood werd ze gezien als veelbelovend Europees talent. Hierdoor mocht ze diverse audities doen. Dit leidde tot een gastrol in de hitserie Starsky and Hutch en films als The Man Inside en Paint It Black. In de YouTube-video van Film by the Sea vertelde zij meer over haar filmcarrière.
Ze woonde daardoor jarenlang in Los Angeles. Toch bleef haar grote Hollywood-doorbraak uit. In gesprek met De Telegraaf vertelde zij dat het een logisch gevolg was van de tijd waarin zij leefde. De Amerikaanse filmindustrie stond in de jaren 70 nog niet echt open voor mensen buiten Amerika.
Geen buitenlanders
Monique van de Ven vertelde: "Het was de Reagan-tijd en alle buitenlanders met een accent moesten ze niet. Ik wilde de band met Nederland niet afsluiten. Dus ik vloog elke zes weken terug naar Amsterdam, dan deed ik daar een film en vloog ik weer terug."
Spijt heeft ze er niet van. Ook niet van de gewetensvraag of er meer in had gezeten als ze er anders in had gestaan. Ze zei: "Of ik er niet meer uit had willen halen? Nee, eigenlijk niet. Ik heb voor Amerika gewoon niet de tijd genomen. Misschien had ik te weinig ambitie, ik was verwend met mooie rollen in Nederland."
Amerikaanse projecten
In Hollywood werd ze gezien als veelbelovend Europees talent. Hierdoor mocht ze diverse audities doen. Dit leidde tot een gastrol in de hitserie Starsky and Hutch en films als The Man Inside en Paint It Black. In de YouTube-video van Film by the Sea vertelde zij meer over haar filmcarrière.
