Filmtotaal Recensie

Regie: Mathieu Kassovitz | Scenario: Mathieu Kassovitz | Cast: Vincent Cassel (Vinz), Hubert Koundé (Hubert), Saïd Taghmaoui (Saïd), e.a. | Speelduur: 98 minuten | Jaar: 1995

La Haine bestaat zesentwintig jaar en heeft erg weinig aan betekenis ingeboet. De sociaaleconomische status van jongeren in de banlieues is niet veel verbeterd, de rellen lijken nog altijd even relevant, het ongeoorloofde politiegeweld is met de dood van George Floyd nog steeds actueel en de haat uit de titel van de film is natuurlijk nooit weggeweest. In de jaren negentig was deze film uniek in het in kaart brengen van deze grote problemen die in Frankrijk speelden. Maar wat blijft er naast deze belangrijke politieke thema's zesentwintig jaar na dato over van La Haine op filmisch vlak?

Als de politie een jongen uit een Parijse voorstad ernstig verwondt, zint een groep uit deze buurt op wraak. De spanningen in de buurt lopen door de rellen die er plaatsvinden en de verwonde jongen alleen nog maar meer toe. De film opent iconisch met beelden van nieuwsprogramma's en camcorders die de rellen rond de banlieues vastleggen. Winkels worden leeggeplunderd, auto's branden af, gewonden worden weggevoerd en de politie slaat er lustig op los, terwijl Burnin' and Lootin' van Bob Marley te horen is. Deze muziek geeft de nieuwsbeelden nog een extra lading, want ondanks de tekst van Marley geeft dit een vrij vrolijke ondertoon aan de soms heftige beelden. Kassovitz geeft met deze opening meteen aan dat zijn film op een bepaalde manier ook een documentairekwaliteit heeft, omdat de fictie een duidelijke link met de werkelijkheid heeft.

Lees verder