Gordos (2009)
Gordos is pizza, ijs, chocolade, snoep, calorieën, héél véél calorieën. Maar ook is het schuld, verlangen, angst, hoop, dromen, seks, familie, liefde... Het is vrolijk, optimistisch, geweldig, zuur, zacht, ruw, licht, diep. Het is een komedie. Het is een drama. Het is een collectie van tegenstellingen. Het is het leven! Gordos is een dramedie. Vijf verhalen die handelen over overgewicht in een hedendaagse setting: groepstherapie. Een plek waar mensen niet verwachten gewicht te verliezen, maar eerder om de reden te vinden waarom het er aan komt. Ze willen er achter komen waarom ze niet van hun lichaam houden. Gewicht is onbelangrijk, hun lichamen zijn onbelangrijk. Overgewicht is slechts een metafoor om te praten over de dingen die we tot ons moeten nemen, dag na dag en die binnen ons groeien. Dat zijn de dingen die moeilijk zijn om te uiten, te omarmen, of zelfs te accepteren.
- Alt titel
- Fat People
- Regie
- Daniel Sánchez Arévalo.
- Cast
- Fernando Albizu, Roberto Ã?lamo, Antonio de la Torre, Pilar Castro, Teté Delgado, Verónica Sánchez, Raúl Arévalo, Roberto Enríquez, Miguel Ortiz, Leticia Herrero, María Morales, Adam Jezierski, Marta Martín, Seidina Mboup, José David Pérez.
- Release
- 11.09.2009
- Release NL
- 06.05.2010
- Release DVD
- 21.09.2010
Filmtotaal Recensie
Regie: Daniel Sánchez Arévalo | Cast: Antonio de la Torre (Enrique), Roberto Enríquez (Abel), Véronica Sánchez (Paula), Leticia Herrero (Sofia), Raúl Arévalo (Alex), Fernando Albizu (Andrés), Tete Delgado (Beatriz), Marta Martín (Nuria), Adam Jezierski (Luis), María Morales (Leonor) | Speelduur: 110 minuten | Jaar: 2009
Voor wie nog niet aan de titel of aan het affiche had gezien waar Gordos over gaat valt de film meteen met de deur in huis: hij begint met een hilarisch reclamefilmpje voor de dieetpil KiloAway, met een klassieke zo was ik eerst, zo ben ik nu-boodschap. Om vervolgens de harde waarheid te tonen: de afgetrainde KiloAway-presentator is inmiddels weer tonnetjerond en eet gedeprimeerd een vette snack, terwijl op de tv achter hem het gewraakte spotje voorbij komt. De wanhoop rond kilos, kwabben en calorieën, daar draait het om in de nieuwe film van Daniel Sánchez Arévalo. De Spaanse regisseur die in 2006 opviel met Azuloscurocasinegro kiest dit keer opnieuw voor de mix van lach en traan die hij dramedy noemt.
Als kapstok voor vijf verschillende verhalen rond overtollige kilos gebruikt Arévalo een groepstherapie voor dikke mensen. Dat lijkt misschien een flauwe oplossing, maar het werkt: vooral doordat de therapie zo onorthodox begint elke cursist moet zich tot zijn eigen ontzetting uitkleden en door de sterke personages, die je meteen meetrekken in hun verhaal. Van de buiten haar verloofdes medeweten dik geworden Leonor en het religieuze koppel Alex en Sofia tot de walviszware lijkschouwer Andrés en KiloAway-boegbeeld Enrique: ze komen allemaal direct tot leven. Dat gebeurt enerzijds in emotionele confessies, anderzijds via hysterische zwarte humor die ervoor zorgt dat Arévalo soms zelfs met telenovela-achtige scènes wegkomt.
