Filmtotaal Recensie

Regie: Jonathan Dayton en Valerie Faris | Cast: Paul Dano (Calvin Weir-Fields), Zoe Kazan (Ruby Sparks), Chris Messina (Harry), Annette Bening (Gertrude), Antonio Banderas (Mort), Steve Coogan (Langdon Tharp), Elliott Gould (Dr. Rosenthal), e.a. | Speelduur: 104 minuten | Jaar: 2012

Calvin Weir-Fields is een jonge schrijver die op z’n negentiende debuteerde met een meesterwerk. Sindsdien worstelt hij met het tweede boek in het bijzonder en met het leven in het algemeen. Niet alleen heeft hij al tien jaar een writer’s block, hij zit ook in een sociale en romantische impasse. Leuke meisjes ontmoet hij niet, alleen bakvissen die na een signeersessie met hem willen slapen vanwege zijn naamsbekendheid. De hond die hij op aanraden van zijn psychiater neemt, brengt niet de gehoopte ontmoetingen in het park met zich mee. Als hij droomt over een leuke en lieve roodharige die zijn viervoeter wél ziet zitten, spoort zijn psychiater hem aan over deze juffrouw te schrijven. Calvin kruipt achter zijn typemachine om er niet meer achter vandaan te komen. In één klap lijkt hij uit zijn lethargie te zijn gekomen. ’s Ochtends kan hij niet wachten weer te gaan schrijven, omdat hij dan tijd met Ruby, want zo noemt hij haar, kan doorbrengen. Hij lijkt wel verliefd. En dan, op een dag, staat Ruby in zijn keuken eieren voor het ontbijt te klutsen. Precies zoals Calvin haar bedacht had, de leukste meid op aarde, een beetje gek, vrolijk en vooral: hoteldebotel op hem.

Calvin denkt dat hij krankzinnig geworden is, maar als zijn broer, eerste lezer van zijn literaire aanzetten, haar ook kan zien, moeten ze toegeven dat Ruby Sparks toch echt gehaktbrood in de oven staat te schuiven. Een typisch geval ‘vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan’. De eerste weken zijn fantastisch. Maar dan krijgt Calvin morele bezwaren en ook het meisje verrast hem met niet altijd even aangename dingen, details waar hij nog niet aan toegekomen was in zijn schrijfproces.

Lees verder