Titanic is een van de grootste films aller tijden. De klassieker, gebaseerd op verslagen van het zinken van de RMS Titanic in 1912, was de eerste film die de grens van 1 miljard dollar overschreed met een oorspronkelijke wereldwijde opbrengst van meer dan 1,84 miljard dollar. Het won elf Oscars en werd daarmee de succesvolste individuele film in de Oscar-geschiedenis.
Titanic werd geschreven en geregisseerd door James Cameron en heeft Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in de hoofdrollen. Gemaakt met een enorm budget van 200 miljoen dollar was de film een indrukwekkende prestatie, met uitgebreide decors en een enorme cast van figuranten om de tragische nacht na te bootsen waarop het 'onzinkbare' schip helaas een ijsberg raakte. De klassieker had er echter bijna compleet anders uitgezien als Cameron zijn zin had gekregen.
Verhaal
De film volgt de welgestelde Rose DeWitt Bukater (Winslet), een 17-jarig meisje dat ongelukkig verloofd is met een zakenman, wat haar ertoe brengt bijna zelfmoord te plegen door van het schip te springen. Ze wordt echter overgehaald om aan boord te blijven door de man uit de lagere klasse Jack Dawson (DiCaprio), die de tickets wint door vlak voor het uitvaren een potje poker te spelen.
Ondanks hun totaal verschillende sociale achtergronden worden de twee meteen verliefd op elkaar, en hun liefde wordt een reddingsboei wanneer het noodlot toeslaat. We zien mensen vechten voor hun leven terwijl het schip doormidden breekt en het water razendsnel de ruimtes vult.
Filmmuziek
Er zijn veel emotionele momenten in de film, die nog intenser worden door het feit dat hij is gebaseerd op een echte historische gebeurtenis. Hoewel de romance tussen Rose en Jack fictief is, zijn veel personages geïnspireerd op echte mensen, zoals het oudere echtpaar dat ervoor kiest samen in bed te sterven, in elkaars armen.
Wanneer we deze scènes zien, wetende dat ze daadwerkelijk zijn gebaseerd op echte momenten aan boord van de Titanic, is het moeilijk om ze door te komen zonder tranen in de ogen. Wat de film nog ingrijpender maakt, is de muziek, met als hoogtepunt Céline Dions My Heart Will Go On, geschreven door James Horner, die ook de rest van de filmmuziek componeerde.
Versterkt emotionele lading
Zelfs als je geen fan bent van het werk van de zangeres, is het moeilijk te ontkennen dat het nummer de emotionele lading versterkt. Dion zingt vanuit het perspectief van Rose en biedt een teder lied van hoop dat suggereert dat Jack, ondanks zijn dood, nooit vergeten zal worden.
Wanneer het paar aan het einde van Titanic herenigd wordt op de grote trap, maken de zachte fluiten de scène nog ontroerender. Het nummer werd een enorme hit en groeide uit tot de bestverkochte single van 1998.
Geen popnummer
Toch wilde Cameron aanvankelijk geen popnummer in zijn film opnemen, uit angst dat het het einde zou afzwakken. De regisseur zou tegen producenten hebben gezegd: "Zou je een liedje aan het einde van Schindler's List zetten?"
Hij was vastbesloten om een popsong buiten deze tragische film te houden. Volgens Tommy Mottola, destijds hoofd van Sony Music Entertainment, "kreeg Cameron druk van de studio om iets te proberen dat een extra krachtig marketinginstrument zou zijn."
Sceptisch
Mottola voegde eraan toe: "Gezien wat ze hadden uitgegeven, zochten ze naar elke marketingkans die ze maar konden krijgen." Jon Landau, uitvoerend producent van Titanic, was het daar echter niet mee eens: "Het had niets met marketing te maken. Jim stond open voor het idee om het nummer te horen, maar hij was sceptisch of een popsong zou werken aan het einde van dit zeer dramatische, historische drama."
Horner wist dat een popsong niet gewenst was, maar schreef het nummer toch, in de hoop dat Cameron van gedachten zou veranderen. Simon Franglen, die het nummer coproduceerde, onthulde: "James Horner droeg wekenlang een cassette bij zich, wachtend op het juiste moment om het aan Cameron te laten horen. Hij wilde dat hij in een goede bui was."
Testscreening
Gelukkig stemde Cameron ermee in het nummer te gebruiken tijdens een testscreening van de film, en toen hij zag hoe emotioneel het publiek was, besloot hij het lied te behouden. "Ik denk niet dat Jim iemand is die de mening van anderen nodig heeft. Maar ik weet dat het nummer hem persoonlijk raakte. Hij vond dat het een extra resonantie gaf aan de rest van de film", voegde Franglen toe.
Uiteindelijk bleek het lied zowel een perfect marketinginstrument als het perfecte emotionele hoogtepunt te zijn, en groeide het uit tot een van de meest iconische filmsongs ooit geschreven.
Kijken?
Wil je Titanic zien? Je kunt de film bekijken op Disney+.
Titanic werd geschreven en geregisseerd door James Cameron en heeft Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in de hoofdrollen. Gemaakt met een enorm budget van 200 miljoen dollar was de film een indrukwekkende prestatie, met uitgebreide decors en een enorme cast van figuranten om de tragische nacht na te bootsen waarop het 'onzinkbare' schip helaas een ijsberg raakte. De klassieker had er echter bijna compleet anders uitgezien als Cameron zijn zin had gekregen.
Verhaal
De film volgt de welgestelde Rose DeWitt Bukater (Winslet), een 17-jarig meisje dat ongelukkig verloofd is met een zakenman, wat haar ertoe brengt bijna zelfmoord te plegen door van het schip te springen. Ze wordt echter overgehaald om aan boord te blijven door de man uit de lagere klasse Jack Dawson (DiCaprio), die de tickets wint door vlak voor het uitvaren een potje poker te spelen.
Ondanks hun totaal verschillende sociale achtergronden worden de twee meteen verliefd op elkaar, en hun liefde wordt een reddingsboei wanneer het noodlot toeslaat. We zien mensen vechten voor hun leven terwijl het schip doormidden breekt en het water razendsnel de ruimtes vult.
Filmmuziek
Er zijn veel emotionele momenten in de film, die nog intenser worden door het feit dat hij is gebaseerd op een echte historische gebeurtenis. Hoewel de romance tussen Rose en Jack fictief is, zijn veel personages geïnspireerd op echte mensen, zoals het oudere echtpaar dat ervoor kiest samen in bed te sterven, in elkaars armen.
Wanneer we deze scènes zien, wetende dat ze daadwerkelijk zijn gebaseerd op echte momenten aan boord van de Titanic, is het moeilijk om ze door te komen zonder tranen in de ogen. Wat de film nog ingrijpender maakt, is de muziek, met als hoogtepunt Céline Dions My Heart Will Go On, geschreven door James Horner, die ook de rest van de filmmuziek componeerde.
Versterkt emotionele lading
Zelfs als je geen fan bent van het werk van de zangeres, is het moeilijk te ontkennen dat het nummer de emotionele lading versterkt. Dion zingt vanuit het perspectief van Rose en biedt een teder lied van hoop dat suggereert dat Jack, ondanks zijn dood, nooit vergeten zal worden.
Wanneer het paar aan het einde van Titanic herenigd wordt op de grote trap, maken de zachte fluiten de scène nog ontroerender. Het nummer werd een enorme hit en groeide uit tot de bestverkochte single van 1998.
Geen popnummer
Toch wilde Cameron aanvankelijk geen popnummer in zijn film opnemen, uit angst dat het het einde zou afzwakken. De regisseur zou tegen producenten hebben gezegd: "Zou je een liedje aan het einde van Schindler's List zetten?"
Hij was vastbesloten om een popsong buiten deze tragische film te houden. Volgens Tommy Mottola, destijds hoofd van Sony Music Entertainment, "kreeg Cameron druk van de studio om iets te proberen dat een extra krachtig marketinginstrument zou zijn."
Sceptisch
Mottola voegde eraan toe: "Gezien wat ze hadden uitgegeven, zochten ze naar elke marketingkans die ze maar konden krijgen." Jon Landau, uitvoerend producent van Titanic, was het daar echter niet mee eens: "Het had niets met marketing te maken. Jim stond open voor het idee om het nummer te horen, maar hij was sceptisch of een popsong zou werken aan het einde van dit zeer dramatische, historische drama."
Horner wist dat een popsong niet gewenst was, maar schreef het nummer toch, in de hoop dat Cameron van gedachten zou veranderen. Simon Franglen, die het nummer coproduceerde, onthulde: "James Horner droeg wekenlang een cassette bij zich, wachtend op het juiste moment om het aan Cameron te laten horen. Hij wilde dat hij in een goede bui was."
Testscreening
Gelukkig stemde Cameron ermee in het nummer te gebruiken tijdens een testscreening van de film, en toen hij zag hoe emotioneel het publiek was, besloot hij het lied te behouden. "Ik denk niet dat Jim iemand is die de mening van anderen nodig heeft. Maar ik weet dat het nummer hem persoonlijk raakte. Hij vond dat het een extra resonantie gaf aan de rest van de film", voegde Franglen toe.
Uiteindelijk bleek het lied zowel een perfect marketinginstrument als het perfecte emotionele hoogtepunt te zijn, en groeide het uit tot een van de meest iconische filmsongs ooit geschreven.
Kijken?
Wil je Titanic zien? Je kunt de film bekijken op Disney+.
