Stephen King bouwde zijn carrière op angst, maar zijn definitie van horror is verrassend breed. Volgens de meester van het griezelgenre hoeft een film geen bloederige monsters te bevatten om angstaanjagend te zijn, iets wat al vroeg in zijn leven werd bepaald.

Hoewel Disney vooral bekendstaat om vrolijke animatieklassiekers, maakte één film een diepe indruk op de jonge King. De ervaring was zo intens dat hij die titel later zonder aarzeling als horror bestempelde, ondanks het ogenschijnlijk kindvriendelijke karakter.

Productie
De eerste film die Stephen King ooit zag, was namelijk Bambi uit 1942. De animatiefilm van Disney, geregisseerd door David Hand, kostte destijds ongeveer 858.000 dollar en groeide uit tot een enorme klassieker die wereldwijd generaties wist te raken.

Voor King voelde Bambi echter allesbehalve onschuldig. Vooral de dood van Bambi's moeder en de angstaanjagende bosbrand maakten diepe indruk. Hij beschreef de film later als zijn eerste echte horrorervaring, een combinatie van angst en opwinding.

Blijvende impact
Die beroemde scènes behoren nog altijd tot de meest aangrijpende momenten uit de animatiegeschiedenis. Meer dan tachtig jaar na dato wordt Bambi nog steeds besproken vanwege de emotionele impact, iets wat ook Kings latere fascinatie voor spanning en dreiging verklaart.


King gaf toe dat hij niet precies kon uitleggen waarom hij zo sterk reageerde, maar dat gevoel van gecontroleerde angst zou zijn werk blijvend beïnvloeden. Het is geen toeval dat emotionele trauma's en verlies een terugkerend thema zijn in zijn verhalen.

Nieuwe interpretatie
Interessant genoeg krijgt Bambi anno nu zelfs een echte horrorherinterpretatie met Bambi: The Reckoning. Hoewel die film waarschijnlijk niet Kings goedkeuring draagt, laat het zien hoe dun de scheidslijn kan zijn tussen sprookje en horror, iets wat hij als kind al intuïtief aanvoelde.