Jack Nicholson geldt als een van de grootste acteurs aller tijden, met drie Oscars en een carrière vol iconische rollen. Juist daarom is het opvallend dat hij openlijk toegaf dat één collega hem volledig overschaduwde en hem zelfs aan zichzelf deed twijfelen.

Nicholson behoorde tot dezelfde generatie als Al Pacino en Robert De Niro en stapte op zijn hoogtepunt uit de filmwereld. Toch bleef hij zichzelf altijd meten aan één naam, een acteur die volgens hem op een totaal ander niveau opereerde.

Respect
Die acteur was Marlon Brando, de man die acteren voorgoed veranderde met zijn naturalistische speelstijl. Nicholson noemde hem zijn grote idool en herinnerde zich hoe hij als scholier compleet werd weggeblazen door Brando's optreden in On the Waterfront uit 1954.

Volgens Nicholson kon je simpelweg je ogen niet van Brando afhouden. Zijn aanwezigheid op het scherm voelde bijna hypnotiserend, iets wat een diepe indruk achterliet en Nicholson al vroeg liet zien hoe krachtig filmacteren kon zijn.

Productie
In 1976 kruisten hun paden echt in de western The Missouri Breaks, geregisseerd door Arthur Penn. De film, met ook Randy Quaid op de castlijst, had een bescheiden budget en presteerde matig aan de box office, maar werd later een cultfilm.


Voor Nicholson werd het project een confronterende ervaring. Het bekijken van Brando's dagelijkse opnames deed hem beseffen dat hij zichzelf, hoe succesvol ook, nooit met zijn niveau kon meten.

Grootse indruk
Nicholson beschreef elke take van Brando als een kunstwerk op zich, vol nuance en stille expressie. Hij voelde zich naar eigen zeggen "volledig geannihileerd" en verloor zoveel zelfvertrouwen dat hij moeite had om verder te spelen.